آلودگی هوای تهران که بر اساس گزارش اخیر شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در شمال شهر و جنوب شهر تفاوتی با هم ندارد و تمام شهروندان در تمام نقاط تهران را به یک اندازه تحت تأثیر قرار می دهد، صدای هنرمندان را هم در آورده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، یک بازیگر بزرگ سینما می گوید: فکر نمی کنم مردم مسئول باشند یا کار مهمی از دستشان بر آید، بلکه مسئولان باید زیرساخت ها را تصحیح کنند اما حالا که وضعیت به این جا رسیده می توان از مردم خواهش کرد که از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند.

داود رشیدی که در مراسم افتتاحیه جشنواره فیلم فجر امسال نیز مورد تقدیر قرار گرفت، افزود: تنفس برای من سخت شده و صدایم گرفته و وقتی در منزل هستم و کمتر در معرض آلودگی قرار دارم، حالم بهتر است اما زمانی که به دفتر کارم یا خانه سینما می روم، آلاینده ها برایم آزار دهنده می شوند.

این استاد پیشکسوت سینما مانند بسیاری از مردم امیدوار است باران و برف تهران را میهمان کند تا بلکه برای چند روز هم که شده شهروندان نفس راحتی بکشند و می افزاید: ای کاش آنان که در این زمینه مسئولیتی دارند، فکری اساسی بکنند.

داود رشیدی خاطرنشان کرد: با این همه خودروهایی که در معابر تردد می کنند و اغلب فاقد استانداردهای لازم هستند، مسلم است که کار هوای تهران را به این جا می رسانند.

گوهر خیراندیش: برخی برای خرید نان هم از خودرو استفاده می کنند!

یکی دیگر از بازیگران پیشکسوت سینما نیز با ابراز گلایه از آلودگی هوا می گوید: برای یک بازیگر توان تنفسی بالا و ریه های سالم ضروری است زیرا بازیگران باید بدون تپق یا سرفه بتوانند دیالوگ های خود را بگویند و داشتن بدن ورزیده و سالم در این حرفه مانند بسیاری از شغل ها لازم است.

گوهر خیراندیش با ذکر این نکته که آن قدر هوا شرایط نامناسبی دارد که به نظرم نه تنها سالمندان و بیماران بلکه افراد به ظاهر سالم هم نباید از خانه خارج شوند، افزود: همه افراد وقتی در معرض آلاینده های هوا قرار بگیرند، دچار مشکلات جبران ناپذیری می شوند و آلودگی هوا روی کار بازیگران مانند دیگر افراد جامعه تأثیر می گذارد و در کارشان اخلال ایجاد می کند.

این بازیگر با سابقه سینما در پایان با تأکید بر این که همه باید برای کاهش آلاینده ها در هوای تهران دست به دست هم بدهیم، گفت: در این زمینه باید فرهنگ سازی شود و به عنوان نمونه فرهنگ استفاده از دوچرخه و وسایل نقلیه عمومی جا بیفتد و دوم به لحاظ اجتماعی بین فردی که برای حفظ سلامت همنوعان خود از وسیله نقلیه شخصی استفاده نمی کند با فردی که حتی برای خریدن نان هم از خودروی شخصی استفاده می کند، فرق قائل شد تا این مهم همگانی شود.