این بار بیگانگان هستند كه انگشت اتهام را به سوی آموزش و پرورش گرفتند؛ آنها با پخش فیلمی كوتاه و پُر ابهام از تنبیه دو دانش آموز توسط معلمی جوان، به وضعیت نامطلوب حقوق بشر در ایران و وضعیت ناسالم نظام آموزش و پرورش ایران پرداختند.

به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبری فارس «توانا»، ماجرای تنبیه بدنی دانش آموزان به امروز و دیروز ختم نمی شود بلكه قدمتی از زمان تشكیل مكتب خانه ها و آموزش كودكان دارد. از همان زمان كه دانش آموزان را به خاطر هر نوع اشتباهی به فلك می بستند و حتی این فلك بستن ها به ترك تحصیل بسیاری از كودكان انجامید.

از آن زمان تاكنون نیز بحث تنبیه بدنی وجود دارد و به رغم رشد تكنولوژی و توجه بیش از پیش به كودكان در آموزش، باز هم پرونده تنبیه بدنی بسته نشده است و هنوز هم كه هنوز است شاهد تنبیه بدنی در برخی از مدارس هستیم.

كمتر كسی است كه خاطره ای از تنبیه بدنی در مدارس نداشته باشد و گاهی به عنوان بدترین روزهای زندگی از آن یاد نكند. تنبیه بدنی در این دوره حتی به جراحت های بسیار شدید و مرگ دانش آموزان نیز انجامیده است.

مسئولان وزارت آموزش و پرورش هربار در پاسخ به رویدادهای صورت گرفته درباره تنبیه بدنی دانش آموزان با بیان اینكه «با اینگونه اقدامات برخورد می شود»، واكنش نشان می دهند اما باز هم در گوشه ای دیگر از كشور ماجرای تلخ تنبیه بدنی و تأثیر نامطلوب آن منتشر می شود.

این بار ماجرای تنبیه بدنی توسط رسانه های خودی مطرح نشده است بلكه بیگانگان هستند كه انگشت اتهام را به سوی آموزش و پرورش گرفتند؛ آنها با پخش فیلمی كوتاه از تنبیه دو دانش آموز توسط معلمی جوان، به وضعیت نامطلوب حقوق بشر در ایران و وضعیت ناسالم نظام آموزش و پرورش ایران پرداختند.

جدا از ماجرای تنبیه بدنی كه در كشور وجود دارد و نباید نادیده گرفت، چندین علامت سؤال است كه در برابر این ماجرا وجود دارد و آن اینكه چرا این تصاویر مصنوعی است؟ چرا كودكان در برابر سیلی های معلم، هیچ عكس العملی نشان نمی دهند؟ چرا كسی گریه و زاری نمی كند؟حتی دانش آموزان در برابر سیلی خوردن از یكدیگر صبوری به خرج می دهند.

آنچه نباید نادیده گرفت این است كه اگر كودك هر روز هم تنبیه بدنی شود، باز هم در برابر تنبیه بدنی واكنش نشان می دهد و سعی در توجیه عمل خود یا التماس برای تنبیه نشدن می كند و اینگونه نیست كه بدون هیچ عكس العملی تنبیه شود.

نكته جالب تر اینكه، فردی در حال فیلمبرداری از این واقعه است؛ اینكه در آن مدرسه كه به نظر می آید روستایی باشد، دانش آموزی در حال فیلمبرداری از صحنه تنبیه بدنی همكلاسی هایش باشد، به نظر طنزی بیش نباشد پس فردی به جز دانش آموزان در حال فیلمبرداری از واقعه است و پرسش اینجاست كه چه كسی در حال فیلمبرداری است؛ مدیر یا معلمان دیگر، شاید هم والدین دانش آموزان!

باز هم نكته جالب اینكه نه معلم و نه دانش آموزان به این فیلمبرداری توجه نمی كنند و بیشتر به نظر می آید كه از قبل آگاه شدند كه فیلمی از آنها تهیه می شود؛ از سوی دیگر این فیلم در زمان تعطیلی مدارس و در یك كلاس تقریباً خالی منتشر شده است.

آنچه مسلم است، تنبیه بدنی اقدامی بسیار ناپسند از سوی هر فردی است كه انجام می دهد اما اینكه برخی با تهیه یك فیلم، به دنبال نشان دادن جو متشنج از فضای آموزش و پرورش ایران باشند، بحث دیگری است.

به نظر می آید مسئولان وزارت آموزش و پرورش به خصوص روابط عمومی این وزارتخانه باید در رصد اخبار آموزش و پرورش در رسانه ها سرعت خود را افزایش دهند و با اطلاع رسانی مناسب و شفاف درباره اخبار منتشره، ضمن تأیید یا تكذیب این دست از موضوعات، به پرسش ها و نگرانی های جامعه از فضای آموزش و پرورش پاسخ دهند.