۵ سال از ویرانی نیواورلئان توسط کاترینا می گذرد. در این فاصله شهر به دژی تسخیرناپذیر تبدیل شده تا در برابر توفان های آتی تاب بیارود، اما گرمایش جهانی دارد توفان ها را سهمگین تر از پیش می کند.

درست ۵سال از ویرانی نیواورلئان توسط توفان کاترینا، کشته شدن نزدیک به ۱۳۰۰ نفر و آوارگی بیش از ۱میلیون نفر از جمعیت این شهر می گذرد. محاسبات نشان می دهند این شهر بندری که در کرانه های رود می سی سی پی واقع شده تقریبا هر ۱۰۰سال یک بار توفان سهمگین کاترینا را تجربه می کند.

دیوارهای عظیم گذشته مجهز شده اند و خاکریزهای ویران شده این بار آمادگی مقاومت در برابر سیل خروشان را خواهند داشت.

پیش از این دور تا دور این شهر ساحلی به طول ۵۶۰کیلومتر توسط دیواری سیمانی به ارتفاع بیش از ۹ متر پوشانده شده بود تا شهر را از امواج سهمگین حاصل از کاترینا محافظت کند.

جا به جا درهایی وجود داشتند که هنگام وقوع طوفان به روی امواجی به ارتفاع بیش از ۸متر بسته می شدند.

این سیستم دفاعی قدیمی توانسته به مدت حداقل ۴۰۰سال از نیواولئان را در برابر کاترینا حفاظت کند.

اما شرایط آب و هوایی تغییر کرده و به همین دلیل طوفان ها سهمگین تر شده اند و با اینکه تجهیز شهر و دیواره ساحلی بیش از ۱۴.۴۵میلیارد دلار برای ایالات متحده هزینه داشته، هنوز این نگرانی وجود دارد که اگر شرایط آب و هوایی زمین بیش از این دچار تغییر شود، توفان های قوی تری رخ خواهند داد که می توانند از سدهای تازه هم عبور کنند.

البته بسیاری از متخصصان معتقدند هزینه ساخت این تجهیزات در برابر هزینه محافظت هلند در برابر توفان ها که بالغ بر ۱۰۰میلیارد دلار پیش بینی شده رقم بالایی نیست.

در ساخت تجهیزات تازه دیوارها توسط میله هایی از فولاد تقویت شده که به شکل تی های وارونه قرار دارند، تقویت شده اند.

خاکریزهای ساحلی که توسط کاترینا شسته شدند و از بین رفتند، محکم تر از قبل و با استفاده از خاک رس قوی تری دوباره ایجاد شده اند.

پمپ های مکش آب در شهر تعبیه شده و خانه ها در برابر جریان سیلاب مقاوم شده اند. اگر کاترینای دیگری رخ دهد شهر تخلیه نخواهد شد.

اگر توفان تازه ای رخ دهد احتمال این وجود دارد که باز هم طغیان آب باعث شود سیلاب به درون شهر سرریز کند اما خرابی چندانی به بار نخواهد آمد. این در صورتی است که توفان های آینده قدرتی برابر کاترینای ۲۰۰۵ داشته باشند.

عده از متخصصان با ساخت این دژ مصنوعی چندان موافق نیستند. آنها می گویند مهیا کردن شرایط طبیعی گذشته منطقه می تواند بخشی از انرژی طغیان را بگیرد و در حفاظت شهر مؤثر باشد.

آنها به از میان رفتن باتلاق ها و زمین های مرطوب ساحلی نیز اشاره می کنند که می تواند فاصله میان دیوارها و موج را کم کرده و آسیب ها را تشدید کند.

در حال حاضر هیچ بودجه ای برای بهبود وضعیت زمین های ساحلی در نظر گرفته نشده است.

محبوبه عمیدی