حسام الدین سراج گفت:قصد دارم برای اجرای سال آینده برنامه ریزی كنم، اما هم چنان تردید دارم و مواردی مثل سالن و مجوز تا حدودی باعث دلسردی ام شده است.

سراج در نشستی درباره ی تاثیر شعر بر تبیین اعتراض و حماسه ی موسیقی گفت: موسیقی برمبنای زیبایی شكل می گیرد و آرام راه خود را براساس مسائل كه برایش پیش می آید، پیدا می كند؛ اما بدون كلام در تبیین اعتراض یا حماسه قدرت ندارد و این شعر است كه به آن چنین جایگاهی می بخشد.

این خواننده ی موسیقی سنتی درباره ی وجود اعتراض در موسیقی سنتی ایرانی تصریح كرد:سازبندی یك زمینه برای انشقاق انواع موسیقی است كه آن را متعلق به یك هویت می كند و نوع ساز بندی یك آهنگ را به ایران متعلق می كند، اما گاه اشعار مولانا با سازهای غربی اجرا می شود كه متعلق به ما نیست و اخیرا این نوع موسیقی در ایران در حال افزایش است و بخش اعتراضی را نیز برخی از خوانندگان پاپ برعهده گرفته اند و باید ریشه یابی كرد كه چرا روند موسیقی درایران به این شكل درآمده است.

وی درباره ی روند روبه رشد برگزاری كنسرت های پاپ در كشور، یادآور شد: به نظر من این یك روند برنامه ریزی شده بود و شاید مسوولین خواستند كه یك فضای رقابتی ایجاد كنند و دراین میان به یك ارزش گذاری برسند كه من فكر نمی كنم، كار درستی باشد.

سراج درباره ی استقبال از این نوع كنسرت ها گفت: به دلیل مسائل اجتماعی كه در كشور به وقوع پیوست، مردم روحیه ی استقبال از كنسرت را نداشتند. به علاوه وقتی هنرمندان برای اخذ مجوز اقدام می كنند، آنقدر آنها را با موانع صوری مواجه می كنند كه من حس می كنم نمی خواهند این كار انجام شود و افزایش كنسرت های پاپ به نظر من یك جریان بوده چون به یكباره موسیقی پاپ با تبلیغات گسترده جایگاه ویژه ای پیدا كرد.

این هنرمند عرصه ی موسیقی درباره ی برنامه های اجرایش نیز پاسخ داد:در ذهنم هست كه برای سال آینده برنامه ریزی كنم اما هم چنان تردید دارم و مواردی مثل سالن و مجوز تا حدودی باعث دلسردی ام شده است و وقتی شاهد آن هستیم كه كنسرت هایی در مناطق مختلف كشور لغو می شود، تصمیم می گیرم فعلا به برگزاری كنسرت فكر نكنم.

او درباره ی وضعیت اخذ مجوز در دولت های پیشین گفت: در زمان دولت خاتمی هیچ گاه مشكل مجوز نداشتیم و فقط كافی بود كه زنگ بزنیم و بگوییم كه می خواهیم كنسرت برگزار كنیم، اما این دوره بسیار فرق دارد. آن زمان از نظر كمی و كیفی شرایط و نگرش به موسیقی بهتر بود.

سراج با بیان اینكه هنرمندان پاپ بیشتر به مخاطب فكر می كنند تصریح كرد:اما به طور كلی تعداد كنسرت های سنتی كمتر است و موسیقی اعتراضی بیشتر در موسیقی سنتی بروز پیدا می كند، اما چون زمینه ی عرضه ی آن محدود تر است تعداد كمتری شنیده می شود.

او در پاسخ به سوال خبرنگاری كه آیا هنرمندان موسیقی سنتی عقب نشینی كرده اند گفت: هرگز چنین اتفاقی نیفتاده است، بلكه آنها مجالی برای فعالیت ندارند و گاه این شرایط به آنها تحمیل می شود.

سراج ادامه داد:شاید استراتژی مسئولان موسیقی كشور بر این است كه موج پاپ را در كشور ایجاد كنند و ممكن است كه سلیقه ی شخصی خودشان باشد و در این مسیر برای موسیقی پاپ راهگشایی كرده اند.

این هنرمند معتقد است:اگر مسوولیت موسیقی كشور را به كسی كه در آن اهلیتی ندارد، بسپارند سیستم و افراد دچار مشكل می شود. در دوره های قبل تر مشكلی برای كنسرت نداشتیم اما حالا تا كد ملی نوازندگان را هم باید به وزارتخانه اعلام كنیم و هنوز نمی دانیم كه این همه اطلاعات به چه درد آنها می خورد.

سراج در پاسخ به سوال خبرنگاری درباره ی این كه چرا در موسیقی سنتی هنرمندان با اسپانسرها كار نمی كنند نیز گفت: حضور اسپانسر در كار خیلی موثر است و گاه باعث پیشرفت می شود، اما موسیقی سنتی برای خود شأنی دارد و در كنار هرچیزی قرار نمی گیرد، در شرایطی كه بسیاری از خوانندگان پاپ در كنار نام بسیاری از شركت های لوازم خانگی و الكتریكی و شامپو برنامه اجرا می كنند.

این هنرمند در بخش دیگری از این نشست كه روز گذشته ـ ۲۳ اسفند ماه در كافه خبر خبرآنلاین برگزار شده بود، درباره ی داشتن مدیر برنامه برای فعالیتش گفت: در گذشته یكبار برای اجرای برنامه ام مدیر داشته ام و با مشكلات بسیاری روبه رو شدم و برخی از مدیران برنامه ها، برنامه شان مضمحل كردن فعالیت گروه است و این فرد باید خود به موسیقی و هنرمند علاقه مند باشد.

سراج در پاسخ به سوال خبرنگاری درباره ی این كه اگر با دیدگاه كنونی ۱۵ سال به گذشته باز می گشتید آیا هم چنان روند كنونی را برای زندگانی تان در پیش می گرفتید گفت: من در دانشكده ی هنرهای زیبا تدریس می كنم و زمانی كه می بینم دانشجویی ویلونش را بر روی شانه اش حمل می كند، نگران می شوم. چون آینده اش مشخص نیست و اگر خیلی شانس بیاورد در اركستر سمفونیك استخدام می شود، در غیر این صورت آینده ای برای او وجود ندارد.

او ادامه داد: در ایران اصناف مختلف هركدام برای خود جایگاهی دارند، اما موسیقی جایگاهی ندارد و خانه ی موسیقی هم به سختی روی پای خود ایستاده و نمی تواند مشكلات هنرمندان را حل كند و دائم موسیقی را حلال و حرام می كنند و جایگاه آن هنوز مشخص نیست.

سراج كه به تازگی آلبوم «جام الست» را از سوی شركت «ایران گام» منتشر كرده است،درباره ی همكاری اش در این آلبوم با علی طریقت و علی قمصری گفت: در حین همكاری با علی طریقت او علی قمصری را به من معرفی كرد و تنظیم برخی از قطعات توسط علی قمصری انجام شده است.

سراج درباره ی علی قمصری كه در حال حاضر با همایون شجریان در گروه «همنوازان حصار» فعالیت می كند، پاسخ داد: تنظیم های او طعم تازه ای دارد گرچه تاحدودی بوی كارهای علیزاده را می دهد و گرچه در شروع نامانوس است، اما بعد جذاب می شود و به نظر من او بسیار با استعداد است.

این هنرمند درباره ی برنامه اش در آینده گفت: یك مجموعه آماده كرده ام كه ملودی هایش را خودم ساخته ام اما هنوز آن را ضبط نكرده ام و شاید در آینده ی نزدیك آن را ضبط و منتشر كنم. به نظر خودم كم كار نیستم و با بیرون آمدن آلبوم «جام الست» به تازگی و انتشار «آلبوم راه بی نهایت» تا ۶ ماه آینده هم چنان فعال خواهم بود.

سراج درباره ی وضعیت كپی رایت موسیقی در ایران گفت: وقتی هنوز حلال وحرام بودن موسیقی مشخص نیست، مسوولان به كپی رایت آن هم اهمیتی نمی دهند.

یاد دارم كه در گذشته مردی كه پیشانیش پینه بسته بود به راحتی آلبوم های موسیقی را تكثیر می كرد و وقتی از او پرسیدند كه چرا این كار را می كنی به گونه ای پاسخ داد كه برای او این كار ممنوع تلقی نمی شود و او در حال كسب وكار است و حتی آنقدر عادی به نظر می رسد كه اگر برخورد كنیم به ما می گویند كه چرا كسب وكار مردم را تعطیل می كنید؟

او درباره ی تفاوت سهولت برگزاری كنسرت در داخل و خارج از كشور نیز گفت: در خارج از ایران مشكل توزیع بلیط وجود ندارد و فضا مناسب است، چون برای آنها چنین مراسم هایی تعریف شده است. اما در تهران فقط یك سالن و با سالن برج میلاد دوسالن وجود دارد كه هیچ كدام استاندارد نیستند. در حالیكه ما اصلا فكر نمی كنیم كه تئاتر، سینما و موسیقی هركدام هویتی دارند و می توانند به پیشبرد امور كشور فكر كنند، اما برای كشورهای دیگر این فضا تعریف شده است.

سراج با اشاره به كنسرتی كه قصد داشته سال گذشته برپا كند یادآور شد:سال پیش قصد داشتم در تالار وزارت كشور كنسرتی را برگزار كنم كه وزارت ارشاد به من یك شماره و تاریخ داد كه برای آنها مجوز تلقی می شد و من با مسوولین سالن نیز صحبت كردم كه قرار شد كنسرت در تاریخی مشخص برگزار شود و مسوولین سالن به صورت شفاهی اعلام كردند كه هیچ مانعی وجود ندارد، اما ۲۰ روز مانده به كنسرت از سوی سالن برگزاری، مراسم لغو شد.