استرس سفر، تغییر آب و هوا، تغذیه غیرمعمول، فعالیت جسمی و غیره هر یك برمیزان قند خون اثر گذار هستند.

سفر سبب تغییر در شیوه زندگی روزانه می شود از این رو میزان قند خون را دچار اختلال می كند كه البته برای افراد دیابتی كه آموزش های لازم را دیده اند (دوره های آموزشی دیابت را دست كم به مدت ۱۵ ساعت در سال گذرانده باشند) درانتخاب مقصد سفر هیچ محدودیتی وجود ندارد.

اما افراد دیابتی كه از دیابت خود و نحوه كنترل آن شناخت لازم و كافی ندارند باید تا حد امكان از رفتن به اماكن فاقد امكانات درمانی خودداری كنند.

بیماران دیابتی برای آن كه بتوانند (هم خود و اطرافیانتان) از سفر نوروزی لذت ببرند باید وسایل كنترل دیابت را به همراه داشته باشند كه از آن جمله می توان به انسولین یا داروهای خوراكی پایین آورنده قند خون و هر داروی دیگری كه روزانه میل می شود، وسایل اندازه گیری قند خون (دستگاه قند خون و نوار مربوطه و نوار قند ادرار) و در صورت لزوم، باطری اضافه، لانست برای نمونه گیری قند خون، سرنگ انسولین، آمپول گلوكاگون، مواد قندی سریع الجذب برای پیشگیری از هیپوگلیسمی و بالاخره الكل برای ضدعفونی كردن اشاره كرد.

مسافران نوروزی به خاطر داشته باشند كه وسایل ذكر شده را باید در كیف دستی نگهداری كنند تا به راحتی و در هر زمانی قابل دسترس باشد. همچنین كیف دستی نباید در معرض نور مستقیم آفتاب و حرارت قرار داده شود و تعداد دفعات كنترل روزانه باید بیش از حد معمول باشد.