پایگاه اطلاع رسانی دولت با انتشار گزارشی به انتقاد شدید از گزارش های مركز پژوهشهای مجلس پرداخت و این گزارش های را ابزاری ژورنالیستی برای هجمه تبلیغاتی به دولت دانست.

مشروح این گزارش كه در پایگاه اطلاع رسانی دولت منتشر شده به این شرح است:

نتایج یک بررسی کارشناسی حاکی ازآن است که گزارش های تولید شده در مرکز پژوهش های مجلس که قاعدتاً باید بر اساس اصول علمی وپژوهشی بویژه بی طرفی وجانبداری در قضاوت تهیه شود براساس رویکردی خاص به ابزاری ژورنالیستی برای هجمه تبلیغاتی به دولت تبدیل شده است.

تیترها و عناوینی همچون لایحه بودجه ۸۹ کل کشور منابع و مصارف دولت را به دقت برآورد نکرده است/ لایحه بودجه توانایی برقراری انضباط مالی در بخش عمومی کشور در سال ۱۳۸۹ را ندارد/ لایحه بودجه سال ۱۳۸۹ در عمل می تواند موجب بی انضباطی مالی گسترده ای در سال ۱۳۸۹ شود/ کاهش شدید رشد اقتصادی با اجرای بودجه ۸۹/ لایحه بودجه سال ۱۳۸۹ با قوانین محاسبات عمومی و برنامه و بودجه مغایرت هایی دارد/ اعتبارات یارانه ای بودجه ۸۹ مخدوش است/ مغایرت های متعدد لایحه بودجه ۸۹ با قانون اصل ۴۴/ ضعفهای بخش صنعت و معدن در بودجه ۸۹/ بودجه ۸۹ در رابطه با توسعه روستایی دچار ایراد محتوایی و ساختاری است/ تورم ۶۸درصدی با اجرای بودجه ۸۹/ افزایش اعتبارات رفاه و تامین اجتماعی در بودجه ۸۹ واقعی نیست/ مغایرت های حقوقی بودجه ۸۹ و...تنها نمونه هایی از عناوین استخراج شده از گزارش های منتشره مرکز پژوهش های مجلس فقط و فقط درباره لایحه بودجه سال ۱۳۸۹ است که در روزها و هفته های اخیر دستمایه هجمه سنگین علیه دولت شده است.

طی سال های اخیر هرگاه که دولت دکتر احمدی نژاد لایحه بودجه را تقدیم مجلس کرده است، گزارش های انتقادی مرکز پژوهش های مجلس، نقش اصلی را در تغذیه رسانه ها، نمایندگان و فعالان سیاسی منتقد دولت عهده دار شده است.

این گزارش ها که همواره لقب «کارشناسی» را یدک می کشند و با استناد به مفاد آنها، لوایح بودجه دولت به «غیرکارشناسی» بودن متهم می شوند،اکنون با زیرپاگذاشتن اصول تهیه مقالات وگزارش های کارشناسی به ابزار تولید انبوه تیتر علیه دولت و هجمه خبری به آن تبدیل شده است.

طبق مواضع گزارش های مرکز پژوهش ها، لوایح بودجه ای دولت آکنده از موارد غیرقانونی هستند و بالتبع خواسته های دولت نیز غیرکارشناسی است و مرکز پژوهش ها شجاعانه و با مطالعات عمیق کارشناسی پرده از این اقدامات و خواسته های غیرکارشناسی بر می دارد.

درحالی که اگر یک بررسی علمی بدون جانبداری و قضاوت یک طرفه که خصوصیت کار علمی کارشناسی است تهیه شود قطعا باید به بیان نکات مثبت نیز بپردازد.

طی سال جاری نیز با ارائه لایحه بودجه ۱۳۸۹ که طرح عظیم و حیاتی هدفمند کردن یارانه ها نیز در آن گنجانده شده، رویه سال های قبل مرکز پژوهش های مجلس با شدت بیشتری ادامه یافته است.

مرکز پژوهش های مجلس طی روزها و هفته های اخیر نیز درحالی ده ها گزارش علیه لایحه بودجه ۱۳۸۹ منتشر کرده و نام آنها را «گزارش کارشناسی» گذاشته، که تجربه سال گذشته نشان می دهد گزارش های این مرکز صرفا برای جریان سازی علیه دولت و ایجاد خوراک تبلیغاتی برای رسانه های خارجی ضد انقلاب و همینطور برخی محافل داخلی مخالف دولت تهیه می شود.

نمونه گزارش های غیرکارشناسی این مرکز که بجای اصول نقد علمی بیشتر تحت تاثیر تمایلات سیاسی منتشر می شود، گزارشی است که بهمن ماه سال گذشته با موضوع «کسری بودجه ۴۴ هزار میلیارد تومانی لایحه بودجه سال ۸۸ کل کشور» جنجال بزرگی علیه دولت به پا کرد .

در گزارش مرکز پژوهش ها که تا چند هفته خوراک تبلیغاتی علیه دولت ایجاد کرده بود، ادعا شده بود: دولت در تنظیم لایحه با کسری بودجه ای معادل ۴۴۰ هزار و ۵۷۱ میلیارد ریال رو به رو است.

این گزارش با تیترهای جنجالی همچون «گزارش مرکز پژوهش ها ازکسری ۴۴ هزار میلیاردی بودجه» در روزنامه های مخالف دولت که سال گذشته به دنبال نزدیک شدن به زمان انتخابات در پی جریان سازی علیه دولت بودند، به شدت انعکاس پیدا کرد. نکته مهم آن بود که این گزارش، دستمایه غیرواقعی جلوه دادن سخنان رئیس جمهور به هنگام تقدیم لایحه بودجه ۸۸ قرار گرفت چرا که دکتر احمدی نژاد از تدوین بدون کسری بودجه سخن گفته بود.

متاسفانه جوسازی ناشی از این گزارش مرکز پژوهش ها تا مدت ها و البته با سکوت مسئولان این مرکز ادامه داشت و با وجود اظهارنظر مسئولان معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور درباره بی اساس بودن ادعای کسری ۴۴هزار میلیارد تومانی بودجه ۸۸، حجم هجمه علیه دولت کاهش پیدا نکرد .

در نتیجه این جوسازی ها رئیس جمهور در گفت وگوی تلویزیونی خود با رد گزارش مرکز پژوهش های مجلس مبنی بر این که لایحه بودجه سال ۱۳۸۸ بالغ بر ۴۴ هزار میلیارد تومان کسری دارد، گفت: لایحه بودجه تقدیمی به مجلس شورای اسلامی نه تنها کسری آشکار، بلکه پنهان نیز ندارد.

دکتر احمدی نژاد اضافه کرد: شاید برخی درآمدهای پیش بینی شده در این بودجه محقق نشود اما این موضوع طبیعی است و همه ساز و کارها در این لایحه پیش بینی شده است. اگر مرکز پژوهش های مجلس نیز ارقامی در خصوص کسری بودجه اعلام می کند باید راهکارهایی نیز ارائه کند تا در بررسی لایحه بودجه لحاظ شود.

حال با نزدیک شدن به پایان سال ۱۳۸۸ فرصت مناسبی برای ارزیابی صحت و عیار این گزارش جنجالی مرکز پژوهش های مجلس است.

باید از مرکز پژوهش های مجلس پرسید ۴۴هزار میلیارد تومان کسری بودجه امسال چه شد؟ آیا گزارش این مرکز، علمی و کارشناسی بود یا پاسخ دولت و رئیس جمهور؟

اگر ادعای مرکز پژوهش ها درست بود و لایحه بودجه امسال ۴۴هزار میلیارد تومان کسری داشت که دولت اصلا نه می توانست حقوق کارمندان را پرداخت کند و نه می توانست بودجه عمرانی را پرداخت نماید.

شاید گفته شود جنجال رسانه ها ناشی از برداشت نادرست آنان از گزارش مرکز پژوهش ها باشد که در این باره نیز باید پرسید اگر چنین اتفاقی افتاده، چرا این مرکز همان موقع اقدام به شفاف سازی درباره گزارش خود نکرد تا دولت به مدت چند هفته شاهد جوسازی گسترده نباشد و رئیس مرکز پژوهش ها نیز به جهت گیری سیاسی علیه دولت در قالب گزارش های اقتصادی مرکز متبوع خود متهم نشود؟ تا چه زمانی دولت باید شاهد جنجال های رسانه ای ناشی از گزارش های سیاسی این مرکز باشد؟ آیا اینگونه گزارش ها و نحوه انعکاس رسانه ای آن، بیانگر حرکت این مرکز از بخش نقد به بخش تخریب نیست؟

بهتر است مسئولان مرکز پژوهش های مجلس به فرمایشات مقام معظم رهبری در دیدار با اعضای هیات دولت طی ۲سال اخیر توجه کنند: «این انتقادهائی که می شود، همه یک جور نیست. بعضی ها به قصد اصلاح نیست، بلکه به قصد تخریب است؛ داریم می بینیم دیگر؛ هم از مجموعه مطبوعات خودمان، هم پشتوانه آنها.... این چند سال، خیلی اهانتها به شما شد، کینه توزی شد، اهانت شد. اینها را تحمل کردید. این تحملها هم پیش خدای متعال اجر دارد.... انتقاد با تخریب فرق دارد. متأسفانه خیلیها تخریب میکنند، ولی اسمش را میگذارند انتقاد... آدم متأسفانه می بیند چیزهایی که به نام انتقاد از دولت و نقادی دولت، امروز گفته میشود، شکل همین تخریب را دارد: یعنی انکار امتیازات، قبول نکردن برجستگیها و کارهای خوب، و درشت کردن و برجسته کردن ضعفها.

خب بله، ضعف هست. هر دولتی بالاخره ضعف دارد؛ انسانها ضعف دارند دیگر؛ ضعفها را بگویند، قوّتها را بگویند. جمع بندیِ کار یک دولت، آن وقتی است که ضعفها و قوّتها را منصفانه پهلوی همدیگر قرار بدهند؛ آن وقت میشود جمع بندی کرد. نه اینکه بیایند یکسره بنا کنند به بدگویی کردن و انکار کردن همه ی خصوصیات... انتقاد خوب است، تخریب بد است؛ انتقاد خدمت است، تخریب خیانت است؛ نه خیانت به دولت، بلکه خیانت به نظام و خیانت به کشور است. نباید تخریب بکنند، انتقاد بکنند.... البته شما در شنیدن انتقادها سعه صدر داشته باشید. یعنی واقعاً اگر انتقادی منصفانه است، با روی باز بپذیرید. حتّی من میخواهم به شما توصیه کنم که تخریبها را هم تحمل کنید.»