«ام.پی.تری» جشنواره ها؛ این شاید بهترین تعبیری باشد كه بتوان درخصوص جشن تصویر سال به كار برد؛ جشنی كه هفت سالی است از سوی «سیف الله صمدیان» عكاس، فیلمبردار و فیلمساز سینمای ایران در بخش های فیلم، گرافیك، كاریكاتور و عكس برگزار می شود و مكانی برای عرضه آثاری است كه به دلیل غیرتجاری بودن، قابلیت اكران عمومی ندارند.

جشن تصویر سال با ۲۴ روز برگزاری از نظر زمانی طولانی ترین رویدادی است كه در كشور ما برگزار می شود. جشنواره دو بخش اصلی و آزاد دارد. در بخش آزاد، آثار هنرمندان بالای ۲۵ سال عرضه می شود و در این بخش هیچ نوع داوری در کار نیست اما در بخش زیر ۲۵ سال، آثار داوری هم می شوند. این جشن روز اول اسفند با نمایش فیلم «شیرین» تازه ترین ساخته عباس کیارستمی و پخش مستندی از پشت صحنه این فیلم با نام «طعم شیرین» کار خود را آغاز کرده و قرار است عصر جمعه ۲۱ اسفند ساعت ۳۰/۱۵ در خانه هنرمندان اختتامیه خود را برگزار کند و البته نمایش آثار تا ۲۴ اسفند همچنان ادامه خواهد داشت.

محسن خانجهانی، یکی از فیلمسازان فعال عرصه سینمای کوتاه که ۴ فیلمش در این رویداد نمایش داده شده، درخصوص تفاوت این رویداد با رویدادهای مشابه در عرصه فیلم می گوید: «مهم ترین تفاوت این است که در این جشن به برخی از فیلم ها که به دلیل نوع موضوع، سوژه و... حساسیت برانگیز است و امکان نمایش عمومی در جشنواره ها را ندارد، امکان دیده شدن می دهد. دو فیلم «کلاه شیشه ای» و «سند آزادی» از ساخته های من در این جشنواره در حالی نمایش داده شد که بین ۱۰ تا ۱۵ نفر در سالن حضور داشتند اما از فیلم یار دبستانی من به دلیل ویژگی های موضوعی آن استقبال فراوانی شد و فیلم همزمان در ۲ سالن پخش شد». این فیلمساز که از چند سال قبل مخاطب این رویداد بوده، تاکنون چند بار به تماشای عکس های این جشنواره رفته است و نمایش این عکس ها را از نقاط قوت این رویداد می داند.

● توجه به فیلم های مهجور

مراسم امسال با تاخیر برگزار و از آذر به دی و از دی به اسفند ماه موکول شد. اما آن طور که صمدیان دبیر جشن تصویر سال می گوید این جشنواره قرار است از این پس از اول تا ۲۰ اسفند برگزار شود.

حذف چند بخش از جمله بخش عکاسی محلات و انتخابات، حذف جایزه بخش عکاسی از ورزش محلات، کمبود حامیان مالی و... برخی از حواشی جشن امسال بود. جشن امسال تلاش کرد در بخش فیلم شیوه ای آموزشی داشته باشد. مسعود نجفی، کارگردان جوانی که فیلم مستند «قیصر، چهل سال بعد» ساخته او نیز در این جشنواره به نمایش درآمد؛ در گفتگو با خبرنگار ما درباره مخاطبان خاص این جشنواره می گوید: فیلم من در جشنواره فیلم کوتاه تهران و جشنواره سینما حقیقت هم نمایش داشت اما در بسیاری از بخش های فیلم که حاوی ریزه کاری های مختلف بود، مخاطبان واکنشی نشان ندادند، اما در جشن تصویر سال این مساله شکل دیگری داشت و نشان می داد مخاطبان این رویداد، از سطح فرهنگی بالاتری نسبت به سایر مخاطبان برخوردار هستند. البته تماشاگرهای خاص فیلم قصیر هم در این برنامه حضور داشتند.نجفی ویژگی دیگر این رویداد را برگزاری نشست برای فیلم هایی عنوان می کند که در شکل عادی از چنین امکانی برخوردار نیستند و چنین وضعیتی را راهی برای طرح بیشتر فیلم های مهجور معرفی می کند.

به نظر می رسد جشن تصویر سال تلاش کرده تا با خروج از چارچوب یک جشنواره و تبدیل شدن به یک جشن، تنها مکانی برای نمایش آثار خاص به دور از جار و جنجال های خاص مربوط به داوری باشد و این امتیاز کمی نیست.

رضا استادی