بعد از یک سفر تقریبا هفت ساله و هزینه ای معادل ۲ میلیارد دلار در ونکوور همه چیز برای میزبانی رقابتهای المپیک زمستانی ۲۰۱۰ آماده و مهیاست. ولی در این میان یک نکته خیلی مهم وجود دارد و آن اینکه در این شهر کانادا برف کافی برای استقبال از المپیک وجود ندارد. نیویورک تایمز در گزارشی در این رابطه نوشته که مسؤولان کمیته المپیک ونکوور به موضوع انتقال چند تن برف در زمان لازم به این شهر می اندیشند تا در زمان بحران از آن استفاده کنند.

این بدترین شرایطی است که برای یک المپیک زمستانی می تواند رخ دهد. به فاصله کمتر از سه هفته به شروع این مسابقات، هر ورزشگاه و هر هتلی در منطقه دهکده المپیک ونکوور برای مراسم افتتاحیه این رقابتها به بهترین شکل ممکن آماده شده است. ولی همان طور که معمولاً در بازیهای المپیک رخ می دهد، (از اینسبورک ۱۹۶۴ تا نگانو ۱۹۹۶ تا تورین ۲۰۰۶ ) حتی در ونکوور هم جای اصلی ترین کلید رقابتها خالی است. به جای اینکه برف از آسمان ببارد، باران می آید.

حتی یک تکه برف در هفته های اخیر از آسمان ونکوور پایین نیامده است. پارادوکسهای هواشناسی در لحظه های سرنوشت ساز! در شرایطی که همه امسال را سردترین زمستان چند سال اخیر می دانستند و ریزش فراوان برف و حتی بالاتر از حد معمول همیشگی همه را درآمریکا غافلگیر کرده بود( امسال حتی در فلوریدا هم برف بارید) و درجه حرارت در کانادا حتی به زیر ۵۰ درجه سانتیگراد هم رسید، در ساحل اقیانوس به حدی گرما وجود دارد که برفی نمی بارد.

نتیجه این شرایط این است که درکوه سایپرس که چند مسابقه اسنوبرد و اسکی مارپیچ انجام خواهد شد، آنچه از آسمان به زمین می بارد برف نیست، بلکه آب است. بارانی که فقط نگرانیهای مسؤولان برگزاری این رقابتها را افزایش می بخشند.

آنها با نگرانی به این ریزش بی وقفه باران می نگرند و برای کاهش دما شب و روز دعا می کنند. پیستها بسته شده اند تا همان مقدار اندک برفی که باقی مانده، برای رقابتهای المپیک دست نخورده باقی بماند. مسؤول پیستهای سایپرس گفته که خوشبختانه مشکل آنها فقط در قسمتهای پایین کوه است و در نوک کوه برف به اندازه کافی وجود دارد. اما حیف که رقابتهای در نظر گرفته شده برای برگزاری در سایپرس همگی در بخش پایین کوه انجام خواهند شد.

به همین خاطر این روزها چندین تن برف با دستگاههای مجهز به این مناطق منتقل شده اند و حتی هلیکوپترها هم وارد عمل شده اند. این دستگاهها در هر قدم حرکت خود، برفهای مصنوعی روی زمین می ریزند. نایب رئیس اجرایی رقابتهای المپیک زمستانی کتی پریستنر آلینگر گفته که جای نگرانی نیست وبا اینکه همه با نیم نگاهی به عقربه های ساعت با استرس به کار خود ادامه می دهند، اما ونکوور فناوری کافی و تجربه لازم برای مقابله با این شرایط را در اختیار دارد