عنكبوت‌های بزرگ دریایی كه در مناطق بسیار عمیق دریا مشاهده شده‌اند با پاهای دراز و دوك مانندشان به آرامی در بستر دریا می‌خزند و گام برمی‌دارند، اما همانند دیگر گونه‌های جانوری اعماق آب‌ها، دانشمندان اطلاعات بسیار كمی در ارتباط با طرز زندگی این موجودات دارند.

مطالعات دانشمندان نشان می‌دهد عنكبوت‌های دریایی، شیره لاله‌های اعماق دریا را می‌مكند.

همچنین محققان مكان‌های مختلفی در آب‌های عمیق و تاریك تنگه مونتری كشف كرده‌اند كه این عنكبوت‌ها و لاله‌های دریایی در آنجا جمع شده‌اند.

اگرچه این عنكبوت‌ها تا اندازه‌ای شبیه عنكبوت‌های خشكی هستند، اما به كلاس و طبقه‌ای كاملا متفاوتی از حیوانات با عنوان پیكناگونیدها تعلق دارند.

این گروه صیادان مكنده نام دارند كه با مكیدن مایع بدن دیگر حیوانات دریایی تغذیه می‌كنند. پیكناگونیدها معمولا در حوضچه‌های آبی جذر و مدی دیده می‌شوند،‌ اما معمولا آنقدر كوچكند كه به زحمت دیده می‌شوند.

در مقابل پیكناگونیدهای آب عمیق می‌توانند تا ۵۰ سانتی‌متر رشد كنند و بیشتر اوقات را در بستر دریا بگذرانند.

محققا اساسا طرحی برای مطالعه عنكبوت‌های دریایی نداشتند و بیشتر روی كرم‌های عجیب و غریب و دیگر موجوداتی كه بر لاشه نهنگ‌هایی كه در بستر دریا سقوط كرده رشد می‌كنند، تحقیقاتی داشتند. یكی از این لاشه‌ها در عمق ۳ هزار متری آب‌های مونتری قرار داشت. محققان به وسیله دوربین‌های كنترل از راه دور به دفعات زیاد این لاشه را مورد بازبینی قرار دادند.

پس از مدتی متوجه شدند هرازگاهی عنكبوت‌هایی را می‌بینند كه نزدیك به لاله‌های منگوله‌دار هستند. این لاله‌ها همچون جسم شناوری در بستر دریا می‌غلتند تا به جسم جامدی برخورد كنند.

پس از چند بار دانشمندان متوجه شدند جانور با نزدیك كردن دهان خود به شاخك‌های لاله شروع به مكیدن شیره گل می‌كند.

این لاله‌ها نقش منابع غذایی تجدیدپذیر را برای عنكبوت‌ها دارند؛ البته دیگر انواع لاله‌های آبی زیاد خوش‌شانس نیستند، چرا كه در بعضی مواقع عنكبوت لاله چسبیده به استخوان نهنگ مرده را كاملا از جای خود جدا كرده، بعد از روی فراغت شروع به بلعیدن آن می‌كند.

این مشاهده تصادفی مثال دیگری است كه می‌تواند منجر به دریافت‌های جدیدی در اعماق دریا شود كه درك ما از آن بسیار كم است؛ همچنین قطعه دیگری از پازل زنجیره‌ای غذایی آب‌های عمیق را در جای خود قرار می‌دهد.

مترجم: آتنا حسن‌آبادی

منبع : Physorg