بوتاكس ماده شیمیایی است كه برای از بین بردن چین و چروك های صورت استفاده می شود. محققان با مطالعه اثرات بوتاكس دریافته اند ازكارافتادگی عضلات و ماهیچه های صورت باعث كاهش بازخورد به مغز شده و در نتیجه شدت واكنش های احساسی خصوصا به محرك های معمولی را كاهش می دهد. بوتاكس حاوی پروتئینی به نام Onabotulinumtoxin A می باشد كه به صورت موقت و زودگذر باعث لمس شدن ماهیچه های صورت می شوند. این عضلات همان هایی هستند كه باعث ایجاد چین هایی در صورت می شوند كه ما به آنها چروك پوست می گوییم.

این عمل از طرفی باعث كاهش چروك های روی صورت می شود، اما می تواند باعث فقدان جلوه عضلات صورت و ایجاد حالت انجماد در آنها شود.

محققان معتقدند اگرچه فردی كه بوتاكس به صورتش تزریق شده قادر است به محرك های احساسی و هیجانی واكنش نشان دهد، اما توانایی محدود به ابراز و اظهار تغییرات صورت در نتیجه تزریق بوتاكس باعث می شود بازخوردهای محدود كمتری از طرف عضلات بی حركت صورت به مغز ارسال شود. این اثرات به محققان اجازه داد آزمایشی با عنوان «فرضیه بازخورد صورت» (FFH) طراحی كنند كه بیان می كند حالت های صورت و ابراز چهره می توانند بر شدت احساس ما در پاسخ به تجربیات احساسی اثرگذار باشند. محققان با مطالعه افرادی كه تحت درمان بوتاكس قرار داشتند میزان بار احساسی قبل و بعد از تزریق بوتاكس را بررسی كردند. گروه دیگری از افراد به صورت كنترل شده تحت درمان با Restylene قرار گرفتند كه این دارو هم برای پر كردن چین و چروك های گونه به پوست تزریق می شد. نتایج آزمایشی كه در مجله Emotion به چاپ رسیده نشان داد در مقایسه با استفاده كنندگان Restylene افرادی كه از بوتاكس استفاده می كردند كاهش معناداری در قدرت تجربه هیجان ها و احساسات داشتند.

میزان واكنش این افراد به كلیپ های محرك پس از تزریق بوتاكس كاهش قابل توجهی داشت. در حالی كه این كاهش واكنش های احساسی در گروه دوم وجود نداشت. این ایده از ۱۰۰ سال پیش وجود داشته كه بازخورد حالت چهره به مغز می تواند در حس ما تاثیر داشته باشد. به عبارت دیگر خندیدن باعث می شود كه شما احساس شادی كنید. همان طور كه اخم كردن احساس ناخوشایندی در ما ایجاد می كند.

منبع: Physorg / مترجم: آتنا حسن آبادی