عضو هیات موسس حزب نواندیشان ایران اسلامی تكید كرد: هیچ جریانی از صحنه حذف شدنی نیست، مگر اینكه جایگاهی در میان مردم نداشته باشد و مسلما جریان اصلاح طلب در مردم و جامعه ریشه های قدرتمندی دارد.

امیر محبیان در گفت وگو با خبرنگار ایلنا، در پاسخ به سوالی در مورد سخنان صفار هرندی مبنی بر ضرورت جلوگیری از انشعاب در بین اصولگرایان، اظهار داشت: این سخنان عقلا درست است، زیرا هر جریانی باید در پی وحدت باشد و انشعاب، ولو در یك جریان غالب به نفع رقیب خواهد بود.

وی افزود: اگر فرض بگیریم كه جریان اصلاح طلب از حوزه تعاملات سیاسی به حاشیه رفته، بدون قضاوت درباره درستی یا نادرستی آن، طبیعتا حضور جریانات سیاسی با یك گرایش شورانگیز نخواهد بود و لذا این احتمال وجود دارد كه یك جریان اصولگرای اصلاح طلب از درون جریان اصولگرا روییده و به مرور در انتخابات شوراها و مجلس، به رقابت با جریان اصولگرای دولتی بپردازد.

عضو شورای سردبیری روزنامه رسالت در این خصوص تصریح كرد: هر دو جریان به وجود آمده می توانند در اسلام، انقلاب و رهبری با یكدیگر توافق داشته باشند، ولی در روش ها و اداره دولت با هم دارای اختلاف خواهند داشت كه از یك منظر كلی اگر این رقابت به طور معقول صورت گیرد، امر مطلوبی است.

محبیان در پاسخ به این سوال كه آیا امكان حذف جریان اصلاح طلب از صحنه سیاسی كشور وجود دارد؟ با بیان اینكه هیچ جریانی از صحنه حذف شدنی نیست، مگر اینكه جایگاهی در میان مردم نداشته باشد، تصریح كرد: مسلما جریان اصلاح طللب در مردم و جامعه ریشه های قدرتمندی دارد، اما رهبران آن به گونه ای عمل كردند كه امكان مانور آنان در صحنه سیاست و رقابت گرفته شود و نتیجتا فضا را برای خود تنگ كردند.

وی خاطرنشان كرد: اساسا در سیاست فضا را برای كسی باز نمی كنند و این خود سیاستمدار است كه باید با هوشمندی برای خود امكان مانور ایجاد كند و جریان متبوعش را از پیچ و خم سیاست به نقطه مطلوب برساند.

عضو هیات موسس حزب نواندیشان ایران اسلامی با بیان اینكه حساسیت شرایط سیاسی به نحوی است كه یك اشتباه برای جریان سیاسی، می تواند نقطه پایانی برای فعالیتهای آن باشد، گفت: معتقدم خواسته یا ناخواسته رهبران جریان اصلاح طلب خود را در موقعیتی قرار دادند كه از صحنه سیاست به حاشیه رفتند و امكان حضور نیافتند.

وی افزود: از اثرات طبیعی این حذف، این است كه با توجه به آنكه در رقابت سیاسی باید دو طرف وجود داشته باشد، این خلاء توسط جریان دیگری پر خواهد شد وممكن است، آن جریان ”اصولگرای اصلاح طلب“ باشد كه بخشی از نیروهای آزاد شده اصلاح طلب را به خود جلب خواهد كرد.

محبیان با بیان اینكه این تعامل میان دو جریان به نزدیكی آنها خواهد انجامید، اظهار داشت: در نتیجه، جریان اصولگرای مذكور پاره ای از شعارهای توده اصلاح طلب را تكرار خواهد كرد و اصلاح طلبان هم خود را در برخی قالب های اصولگرایی محصور می كنند، همانگونه كه در انتخابات اخیر موسوی اصلاح طلب تر و هوادرانش هم به شعارهای انقلاب نزدیك تر شدند.