در سال های ابتدای دهه ۷۰ مجموعه ای از شبکه دو روی آنتن رفت که شکل و شیوه مجموعه سازی را تحت تاثیر قرار داد. جذابیت های این مجموعه پربیننده و موفق به اندازه ای بود که نه تنها بازیگرانش را به شهرت و محبوبیت رساند، بلکه نام کارگردان هایش را هم سر زبان انداخت.

«همسران» نمونه ای شد برای مجموعه سازی آپارتمانی و اپیزودیک که اگرچه سال ها در شبکه های خارجی تجربه می شد کمتر به تلویزیون ما راه پیدا کرده بود. مسعود رسام فارغ التحصیل کارگردانی از مدرسه عالی تلویزیون و سینما در کنار بیژن بیرنگ زوجی را تشکیل داده بودند که در برنامه سازی تلویزیون در دهه ۶۰ و ۷۰ تنوع ایجاد کردند، نوع نگاه آنها نسبت به زندگی و استفاده از دانش روان شناسی در بیان مفاهیم اخلاقی و تربیتی امتیاز مجموعه هایی بود که رسام و بیرنگ پشت دوربین آن بودند. آنها در فضایی دست به این تجربه گرایی می زدند که مجموعه سازی بیشتر از هر چیز به حرفه ای پرسود و پررونق برای تهیه کننده ها تبدیل شده بود و قواعد بساز و بفروشی در آن حاکم بود.

اکرم محمدی با یادآوری خاطرات همکاری با مسعود رسام در مجموعه های «خانه سبز» و «سرزمین سبز» او را کارگردانی خوشرو و مسلط به کار توصیف می كند. محمدی می گوید: خبر درگذشت مسعود رسام واقعا شوکه کننده بود و من به جامعه هنرمندان، خانواده اش و مردم تسلیت می گویم. او همیشه به کارش مسلط و خوشرو بود. خاطرات خوش زیادی با او در مجموعه های «خانه سبز» و «سرزمین سبز» داشتم.

او توضیح می دهد: در زمان بازی در این دو پروژه زندگی کردم. مرحوم رسام همچون یک دوست و یک همکار خوب بازیگر را هدایت می کرد. یاد زنده یاد خسرو شکیبایی و مسعود رسام در «خانه سبز» و «سرزمین سبز» بخیر. رسام خیلی زود از دنیا رفت. نمی توانم مرگ او را باور کنم.

مهرانه مهین ترابی نیز با یادآوری خاطراتی که از زنده یاد مسعود رسام در مجموعه های «همسران» و «خانه سبز» داشت، می گوید: به یاد دارم وقتی مسعود رسام و بیژن بیرنگ مجموعه های «همسران» و «خانه سبز» را طراحی کردند و در دهه ۷۰ پخش شد، توانستند مخاطبان زیادی را جلب کنند. رسام با سیاست خاصی کار را پیگیری و همیشه بچه ها را همدل می کرد.

وی در ادامه افزود: رسام همکار خیلی خوبی برایمان بود و وقتی خبر را شنیدم خیلی شوکه شدم. من از او بسیار آموختم. مسعود رسام کارگردان توانایی بود و به کار خود اشراف داشت. همیشه ایده های درستی داشت و خردمندانه و با برنامه ریزی کار می کرد.

لاله صبوری بازیگر مجموعه «بزرگمرد کوچک» رسام را یک شعبده باز می داند که هر بار دستش را در کلاه می کرد برای هر پلان یک لحظه جدید خلق می کرد. لاله صبوری می گوید: وقتی خبر درگذشت رسام را شنیدم، خیلی دلم گرفت از اینکه چرا زمانی که زنده هستیم کمتر به یاد یکدیگر می افتیم و مشغله زندگی را بهانه می کنیم. رسام فردی بزرگوار، دوست داشتنی و فهمیده بود. به ندرت پیش می آمد عصبانی شود.

بازیگر مجموعه «بزرگمرد کوچک» می افزاید: رسام همچون یک شعبده باز بود و هر بار که دستش را در کلاه می کرد برای هر پلان یک لحظه جدید خلق می کرد. خبر مرگ رسام برایم شوک کننده بود و مرگ او را باور نمی کنم. نمی توانم برای او از فعل ماضی استفاده کنم. اما بیژن بیرنگ كه از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۸۰ با مسعود رسام همكاری كرده است، می گوید: بسیاری از جوانانی كه به مرز ۳۰ سالگی رسیده اند، عمر خود را با كارهای مرحوم رسام سپری كرده اند. او توضیح می دهد: كارهای خیلی زیادی با هم ساختیم و بیشتر سریال هایی كه چه قبل و چه پس از انقلاب اسلامی برای سیما از جمله كودكان و نوجوانان ساخته شد، از آثار او بودند، در واقع بسیاری از بینندگان تلویزیون با كارهای او بزرگ شدند.