امسال سی سال است که ما از سرنوشت فردی به نام آقای «سید موسی صدر» بی اطلاع هستیم. نمی گذارم سوالی که اکنون در بدو کلام ایجاد شد، شما را تا پایان این متن همراهی کند!

مسعود بحرینی در یادداشتی در «شیعه نیوز» می نویسد: همگان آقای «سید موسی صدر» را با نام «امام موسی صدر» می شناسند و نام ایشان را با عنوان «آیت الله موسی صدر» کمتر شنیده اند.

ولی چرا من در این متن ایشان را آقای سید موسی صدر نامیده ام!؟

پاسخ: ما شیعیان لغت امام و پیشوا را برای غیر از دوازده امام (علیهم السلام) کمتر به کار می بریم و تنها برای افرادی به کار می بریم که حقیقا رفتار علمی و عملی آنان را قابل ستایش می دانیم که همان گونه که آگاهید، در این عصر، این نام به افراد مشخصی منحصر شده است.

و اصولا این افراد که این عنوان را مردمان و نه خود، برای ایشان برگزیده اند، افراد خاص و با اهمیتی هستند و معمولا آدمی برای حفظ و پاسداری از افراد و اشیای ارزشمند خود تا اخرین قطره خون تلاش می کند.

مگر آن که شرع بگوید این تلاش شما با مبانی فقهی همخوانی ندارد! و معمولا شرع تا خطر چشمگیری کیان اسلامی را تهدید نکند، چنین دستوری نمی دهد.

دیگر امام موسی! را امام موسی خطاب نمی کنم؛ چون معتقد هستم که یا ایشان شایستگی ان را نداشته است که ما وی را امام بنامیم یا اینکه انقدر بی غیرت شده ایم که فردی را که ما او را امام می نامیم، شخصی دیوانه ۳۰ سال است دزدیده، و ما اقدام شایسته ای را در این باره انجام نداده ایم!

آقای موسی صدر در سوم شهریور سال ۱۳۵۷ و در آخرین مرحله از سفر دوره ای خود به كشورهای عربی، بنا به دعوت رسمی معمر قذافی (معروف به سرهنگ دیوانه) وارد لیبی، و در روز نهم شهریور ربوده شد. دستگاه های قضایی دولت های لبنان و ایتالیا، و همچنین تحقیقات انجام شده از سوی واتیكان، ادعای رژیم لیبی مبنی بر خروج امام از آن كشور و ورود ایشان به رم را رسما تكذیب نمود. مجموعه اطلاعات آشكار و پنهانی كه دو دهه پیش به دست آمدند، تماما دال بر آن هستند كه امام موسی صدر هرگز خاك لیبی را ترك نگفته است.

با این حال ما در این سی سال چه اقدام عملی را برای باز پس گرفتن وی از خود نشان دادیم؟! کجاست آن غیرت شیعی؟

اسرائیل اشغالگر یا حامیان آن، برای یافتن نشانه ای از یک سرباز اسیرشده خود سایتی با عنوان ۱۰ میلیون دلار ایجاد می کند، تبلیغات آن را در بیشتر شبکه های ماهواره ای به زبان های مختلف منتشر می کند در برخی خیابان های مهم اعلامیه اش را به در و دیوار می کوبد!

● انگاه ما چه کرده ایم؟

در سالگرد تولد! ربوده شدن ایشان، مجلسی می گیریم که گویی مجلس ترحیم است! و با این اقدام خود را قانع می کنیم که برای این عالم شیعه ایرانی ارج نهاده ایم!

در حالی كه دستگاه قضایی لبنان، سال گذشته پرونده آیت الله موسی صدر را به جریان می اندازد تا جایی که حکم به تعقیب قانونی معمر قدافی می دهد.

فراموش نکنیم که آیت الله موسی صدر در روز ۱۴ خرداد سال ۱۳۰۷ هجری شمسی در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود. پدر ایشان مرحوم آیت الله سید صدرالدین صدر، جانشین مرحوم آیت الله شیخ عبدالكریم حائری، مؤسس حوزه علمیه قم و از مراجع بزرگ زمان خود بود. جد پدری ایشان مرحوم آیت الله سید اسماعیل صدر، جانشین مرحوم آیت الله میرزا حسن شیرازی و مرجع مطلق زمان خود، و جد مادری ایشان مرحوم آیت الله حاج آقا حسین قمی، جانشین مرحوم آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی و رهبر قیام مردم مشهد علیه رضا خان بود! نه زاده کشور لبنان! و شایسته بود دستگاه قضایی کشورمان پیش از اقدام دستگاه قضایی لبنان این اقدام را انجام می داد!

اگر در قانون آمده است که می شود از رفتار رئیس جمهور محترمانه انتقاد کرد، من هم به عنوان یک شهروند می خواهم از رفتار ایشان محترمانه انتقاد کنم.

متاسفانه در دیداری که اقای احمدی نژاد، رئیس جمهور اصولگرای ما با معمر قذافی داشتند، با وی به گرمی برخورد می کنند! درست است اصول دیپلماتیک باید حفظ شود، ولی مگر همین چند روز قبل نبود که همه ما و حتی بزرگان حوزه های علمیه، رفتار نخست وزیر ترکیه در برخورد با مقامات اسرائیلی را ستودیم! چون حرکت اردغان را اقدامی ارزشی قلمداد کردیم و یقین داریم اقداماتی که رضایت خدا در آن است، آسایش ملت را نیز به همراه دارد؛ هر چند در گام نخست چیز دیگری را تداعی كند!

در پایان، باز هم به عنوان یک مسلمان از همه بزرگان، حوزه های علمیه، دستگاه های قضایی و فرد فرد شیعیان می خواهم موضع جدی و مشخصی را در برخورد با پرونده آقای موسی صدر در پیش گیرند تا روزی با افتخار، ایشان را امام موسی صدر بنامیم!