مسجد شاه فیصل در اسلام آباد پاكستان یكی از بزرگترین و مشهورترین مساجد بین المللی دنیاست. انگیزه برای ساخت مسجد، در سال ۱۹۶۶ زمانی كه شاه فیصل بن عبدالعزیز شاه عربستان از اسلام آباد دیدن كرد شروع شد. در سال ۱۹۶۹ مسابقه ای بین المللی برگزار شد كه در آن مسابقه معماران از ۱۷ كشور ۴۳ طرح پیشنهادی برای ساخت مسجد ارائه دادند پس از ۴ روز بررسی، طرح معماری از كشور تركیه «ودات والوكای» انتخاب شد.

ساخت مسجد در سال ۱۹۷۶ توسط سازندگان پاكستان به سرپرستی «عزیم بروجردی» شروع شد. سرمایه ای معادل ۱۳۰ میلیون ریال سعودی معادل ۱۲۰ میلیون دلار آمریكا برای ساخت این مسجد توسط دولت عربستان سعودی در نظر گرفته شد. شاه فیصل عبدالعزیز سرمایه گذار اصلی و مسبب ساخت این مسجد بود، به همین دلیل این مسجد و خیابان مجاور آن پس از به قتل رسیدن وی در سال ۱۹۷۵ به همین نام ثبت شد. ساخت این مسجد در سال ۱۹۸۶ به اتمام رسید و به عنوان دانشگاه بین المللی اسلامی مورد استفاده قرار گرفت. آرامگاه ژنرال محمد ضیاع الحق نیز در این مسجد قرار گرفته است. این مسجد در انتهای شاهراه اسلام آباد، در انتهای این شهر و در مقابل یك منظره بسیار زیبا كه توسط مارگالاهیل ساخته شده است قرار دارد. این ناحیه نقطه مركزی اسلام آباد و نشان مشهور این شهر است.

این مسجد در زمینی به مساحت پنج هزار متر مربع ساخته شده است كه گنجایش آن معادل سیصد هزار زائر است. مسجد شاه فیصل یكی از بزرگترین مساجد دنیاست. تركیب معماری سنتی و معماری مدرن طراحی منحصر به فردی به این مسجد داده است. بر خلاف طراحی سنتی مساجد این مسجد فاقد گنبد است و گنبد آن به شكل چادر طراحی شده است. سالن نمازگزاران مثلثی شكل و ۴ مناره اطراف آن به شكل مدادهای باریك است ورودی مسجد توسط لوسترهای بزرگ و دیوارها توسط موزائیك های زیبا و خطاطان مشهور پاكستانی به خط كوفی نوشته و طراحی شده اند. به هر حال از بعضی جهات این مسجد پلی بین معماران سنتی عربی، تركی و مسلمانان پاكستانی است.