با نگاهی به مجلس هشتم و مقایسه ی میزان مشارکت مردمی در این دوره نسبت به دوره قبل، شاهد آمار رضایت بخش و امیدوار کننده ای بودیم دراین دوره افزایش ۱۵ درصدی مشارکت مردمی را شاهد بودیم(نسبت به دوره ی قبل) ، که خود جای بسی امیدواری بوده نشاندهنده ی افزایش اقبال و رضایت مردمی از نظام جمهوری اسلامی ایران است. این در حالی است که برخی عوامل داخلی و خارجی شرایط را بگونه ای رقم زدند که انتظار میرفت حضور مردم درانتخابات این دوره کمرنگ تر گردد.
با اینحال علیرغم تمامی مشکلات و سنگ اندازی های موجود شاهد حضور گسترده مردمی بودیم که نشان دادند مردم هنوز به نظام جمهوری اسلامی ایران و آرمانهای بنیانگذار انقلاب وفادار بوده در برابر مشکلات موجود ایستادگی می نمایند، همانگونه که ایستادگی، پایداری و رشادت خود را در ۸ سال دفاع مقدس، تحریم های پس از جنگ و سایر مشکلات و فشارهای پیش رو نشان دادند.
آنچه بر حضور و مشارکت مردمی جالب تر می نماید، مشارکت نیمی از مردم در سنین ۱۸ تا ۳۰ سال است، یعنی قشر جوان جامعه که بسیاری از آنها انقلاب را آنگونه که باید و شاید ، درک ننموده اند و طعم شیرین انقلاب را نچشیده اند و این یعنی افتخار آنکه سرمایه هایی کشورمان یعنی جوانان، حتی پس از انقلاب هم به رغم تمتمی ناملایمتی ها و دشواری ها ی پیش رو هنوز به نظام خویش وفادارند.رهبر انقلاب نیز در پیام اخیر خود به این موضوع توجه فرموده اند:
«میلیونها جوان زیر ۳۰ سال به سوی صندوق های رای شتافتند و با حضور شور انگیز خود نشان دادند که پسران و دختران نسل بعد، آماده ی تحویل گرفتن این جمهوری مقدس میباشند که خون بهای دهها هزار شهید و محصول مبارزه ی سالهای متمادی ملت ایران است. شما نشان دادید که انقلاب اسلامی زنده است و با گذر زمان بالنده تر میشود»
آری مردم حماسه آفرین ایران یک بار دیگر حماسه آفریدند؛ اما این پایان سخن نیست، انتخابات در واقع شروعی بود برای عرض اندان گروهی از نخبگان سیاسی تحت حمایت مردم !
اولا کار مردم فقط به رای دادن نبوده این به منزله ی آغاز کار تلقی میگردد، مردم از هم اکنون بایستی بر کار نماینده ی خود نظارت داشته باشند و در صورت توان وی را راهنمایی و حمایت نمایند.
ثانیا نمایندگان نبایستی تصور کنند از اینجا به بعد نقش و تاثیر مردم پایان یافته ، امور بدست آنهاست که استوار است و مردم دیگر نقشی ندارند. نمایندگان بایستی توجه داشته باشند تکیه زدن آنها به صندلی های قانون گذاری مملکت دلیلی نداشته جز رای و انتخاب مردم در واقع این منصب حاصل اعتماد مردمی است که به شما رای داده اند، بایستی حق این اعتماد را به جای آورد نه آنکه با بی توجهی به اثرات مردمی در انتخابات خود ، قشد اصلی سرنوشت ساز جامعه را از یاد برده ، با خیانت و بی توجهی های خود نشان بی اعتمادی و بی اعتباری بر پیشانی خود و مجلس هشتم بنشانند.
از نگاه دیگر علیرغم حضور اکثریت اصولگرا در مجلس هشتم نبایستی اینگونه تصور نمود که مجلس هشتم همسو با اهداف دولت گام بر خواهد داشت اینکه گفته میشود در مجلس هشتم تمامی اهداف دولت پی ریزی شده و تصویب میگردند افکاری غلط بوده در مواردی بوی غرض ورزی میدهد هماگونه که دبیر ستاد انتخابات فراگیر اصولگرایان هم در ۲۷ اسفندماه طی نشستی با خبرنگاران ارائه نمودند :(نتیجه ی انتخابات به مفهوم پیروزی دولت نیست؛ منتقدان اصولگرا باهم اند و اگر دولت به برخی از سیاست های مورد انتقاد برخی اصولگرایان ادامه دهد، اکثریت مجلس هشتم با ان مخالف خواهند بود« همانگونه که در مجلس هفتم هم مخالفت نمودند» )
با یک حساب سر انگشتی واقعیت این موضوع بیشتر و بهتر روشن میشود:
حدود دو سوم از اعضای مجلس از طیف اصولکرایان بوده تنها یک سوم اعضای آن اصلاح طلبند، اما این ظاهر قضیه بوده بطن موضوع حکایت دیگری دارد و آن اینکه گرچه حدود دو سوم از اعضای مجلس اصولگرا هستند، اما در واقع حدود نیمی از این اعضای اصولگرا خود منتقد دولت هستند یعنی بطور کلی یک سوم اعضای مجلس جزو طیف اصولگرای منتقد دولت هستند. از این رو برآورد میشود که مجلس هشتم نیز از فضایی کاملا رقابتی برخوردار بوده رای اصلاح طلبان نیز در روند سیاست های دولت تاثیر گذار خواهد بود نه اینکه با دارا بودن اقلیت مجلس قادر به اعمال هیچ قدرتی نباشند.
لذا بایستی اینگونه استدلال نمود که فضای مجلس هشتم فضایی ۳ بعدی بوده امکان مخالفت با بسیاری از طرحهای دولت در مجلس هشتم میرود؛ از اینرو اینکه گفته میشود مجلس هشتم مجلسی رقابتی نبوده و چونان مهر تاییدی بر سیاست های دولت عمل خواهد کرد، ظاهر سازی تبلیغاتی ای بیش نبوده و تنها هدف آن مخدوش سازی افکار مردمی است.
سیدمحمدعلی علوی |