آزمایش های اخیر نشان می دهند كه در سیاره عطارد باید تكه های برف آهن ببارد. دانشمندان بر این باورند كه ریزش این برف فلزی داغ می تواند به ایجاد میدان مغناطیسی شگفت انگیز عطارد كمك كند. محققان در آمریكا تلاش كردند تا شرایطی مشابه هسته سیال بیرونی عطارد كه گمان می رود مخلوطی از آهن و گوگرد باشد را بازسازی كنند. این محققان برای آنكه بتوانند مخلوط آهن و گوگردشان را در دمای بالای دو هزار درجه سانتی گراد تا فشار بسیار زیادی متراكم كنند، از آرایشی از بلوك های ساخته شده از اكسید منیزیم موسوم به سلول مالتی آنویل استفاده كردند. جی لی (J.Li)، استاد دانشگاه ایلیون كه هدایت گروه تحقیقاتی در آزمایش های اخیر را به عهده داشت در این باره می گوید «ما كریستال هایی از آهن را مشاهده كردیم كه در كف نمونه شبیه سازی شده ازعطارد جمع شدند. این در حالی بود كه فاز مایع آهن بالای آن قرار داشت.» البته برف آهن عطارد در مقایسه با برف زمینی كه از الگو های بسیار پیچیده شش ضلعی آب منجمد تشكیل می شود، باید كریستال هایی مكعبی باشند كه از ساختار بسیار ساده تری برخورداراند. دانشمندان این احتمال را نیز مطرح می كنند كه حتی دو لایه از ابر های برفی در این سیاره وجود داشته باشد كه هر یك از آنها به آرامی در حال ریختن كریستال های آهن روی هسته صلب درونی است.

به نظر می رسد این فرآیند احتمالا الگوهای جریان های همرفتی را در هسته صلب درونی و در پی آن میدان مغناطیسی عطارد، تحت تاثیر قرار می دهند. در واقع جریان های همرفت طی فرآیندی موسوم به ژئودینام در هسته خارجی آهن مایع در كره زمین، میدان مغناطیسی نسبتا قوی سیاره ما را به جود می آورند. بنابر این با توجه به اینكه قدرت میدان مغناطیسی عطارد كمتر از یك درصد میدان مغناطیسی زمین است، باید فرآیند ژئودینام در این سیاره اندكی با آنچه در زمین می گذرد تفاوت داشته باشد. به گفته لی «هیچ كس نمی داند كه این مسئله چگونه میدان مغناطیسی را تحت تاثیر قرار می دهد، اما وجود یك هسته بارشی در مقایسه با هسته زمین كه از پایین تا بالا صلب است، تفاوت های زیادی به وجود خواهد آورد.» ساختار درونی عطارد و ماهیت میدان مغناطیسی اش با رسیدن ماموریت مسنجر ناسا به این درونی ترین سیاره منظومه شمسی در سال ۲۰۱۱، برملا خواهد شد.

New Scientist, May ۰۹, ۲۰۰۸