زمانی كه «پاس» به همدان منتقل شد و یك لشگر بازیكن كلیدی و بزرگ از این باشگاه ریشه دار جدا و به دیگر تیم های پایتخت سرازیر شدند در باور كمتر كسی می گنجید كه این تیم دگرگون و جوان شده بتواند در لیگ هفتم، سوار بر اسب مراد شود.

این تیم حالا در پرتو حمایت یكپارچه فوتبالدوستان همدانی و از همه مهمتری، روحیه یكدلی و انسجام در نزد مدیران و كادر فنی توانسته اسباب تحسین همگان را برانگیزد.

در این راستا، مثلث همدلی متشكل از «اولیایی»، «پورحیدری» و «بگوویچ» در توفیق روزافزون پاس در دوره تازه حیات خود، نقشی انكارناپذیر داشته است.

امروز پاس را در صف بزرگان و در پله چهارم جدول می بینیم، در حالی كه پیش از كلید خوردن لیگ هفتم در باور هیچ كس این موفقیت سترگ، نقش نمی بست. به این نام ها توجه كنید: نصرتی، رودباریان، آقایی، برهانی، منیعی، بیاتی نیاف كاسپاروف، میختاریان، پاشایی، احد كاظم و كیانوش رحمتی

یك تیم از پاس قبلی جدا شد اما آب از آب تكان نخورد، راستش را بخواهید ما هم باور نداشتیم كه این تیم بتواند در این شرایط، اینگونه موفق نمایش دهد. اما همانطوریكه یادآور شدیم دو فاكتور حیاتی، یعنی حمایت بی وقفه هواداران همدانی از یك سو و روحیه تعاون در نزد مسؤولان از سویی دیگر سبب شد تا آب خوش از گلوی پاس پایین برود.

به واقع اولیایی، پورحیدری و بگوویچ بر این نظریه مهر تایید زدند كه اتكای صرف به بازیكنان اسمی و ریخت و پاش های افراط گونه نمی تواند ضامن موفقیت باشد. این ساختمان ذهنی قابل ستایش است و امید می رود كه در فوتبال پرتنش و پرهیاهوی ما تسری پیدا كند.

رضا میرزاییان