اظهارات شون مک کورمک، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا مبنی بر احتمال حضور کاندولیزا رایس بر سر میز مذاکره با ایران، با ذوق زدگی برخی رسانه های مدعی اصولگرایی همراه شده است.

به نقل از رادیو صدای آمریکا، مك كورمك در سخنانش از پیشنهاد مذاكرات مقدماتی كه برخی منتقدان آن را خیلی سخاوتمندانه خوانده اند دفاع كرد و گفت: «این كه برای انجام مذاكرات كامل با آمریكا بر سر میز و در سطح وزیر امور خارجه، آنها باید تعلیق كنند، تعلیق در ازای تعلیق همچنان پا برجاست. ما فكر می كنیم كه این پیشنهادی منطقی است و ایرانی ها باید آن را بپذیرند.»

وی افزود: «ما فكر می كنیم كه در نهایت زمانی كه حدود كمتر از دو ماه خواهد بود، می توان به هدف مطلوب رسید؛ تعلیق در ازای تعلیق و آغاز مذاكرات و احتمالا درباره همه مسائل.»

این اظهارات کم ارزش در حالی از سوی برخی رسانه ها کوتاه آمدن آمریکا بر شمرده شده که کورمک در بخش دیگری از اظهاراتش گستاخانه برای ایران تعیین تکلیف کرده و می گوید: «پیشنهاد این كشورها همچنین شامل پیشنهاد برگزاری دوره مذاكراتی مقدماتی است كه شش هفته به طول می انجامد و در طول آن ایران از افزودن سانتریفیوژهای بیشتر خودداری می كند، در حالی كه سانتریفیوژهای موجود به فعالیتشان ادامه می دهند. در طول این دوره ایران گفت وگوی هسته ای را با اعضای «۱+۵» از جمله آمریكا درباره بسته مشوق ها آغاز می كند.

آمریكا در پایان دوره مذاكرات مقدماتی به گفت وگو می پیوندد؛ مشروط بر این كه در آن زمان، ایران غنی سازی را تعلیق كند و در صورت تعلیق غنی سازی، قدرت های بزرگ هم اجرای تحریم های شورای امنیت علیه ایران را تعلیق می كنند.»

در حالی که آمریکا از مدت ها پیش عضو گروه ۱+۵ بوده، بسته اخیر پیشنهادی به ایران نیز با موافقت آمریکا آورده شده تا درباره آن با ایران مذاکره شود، در واقع وزارت خارجه آمریکا نه تنها عقب نشینی نکرده، بلکه گستاخانه تنها برای ورود ایران به مرحله پیش مذاکره، شرط عدم افزودن سانتریفیوژهای بیشتر را اضافه کرده است!

این در حالی است که پیشتر مقامات ارشد دولت نهم مذاکره برای مذاکره را رد کرده بودند و مذاکره قریب الوقوع دکتر جلیلی با سولانا، مذاکره درباره پاسخ ایران به بسته پیشنهادی ۱+۵ است تا در صورت توافق روی نقاط مشترک، مذاکرات واقعی و جدی آغاز شود.

اکنون پرسش اینجاست که آیا ذوق زدگی رسانه های مذکور، صرفا ناشی از حضور احتمالی خانم رایس در انتهای مذاکرات مقابل طرف ایرانی است؟

حال آن که این ذوق زدگی های ناشیانه، جایگاه طرف ایرانی را در مذاکره با غربی ها تضعیف کرده و اجازه گستاخی بیشتر را به آنها می دهد.

این در حالی است که وقتی سولانا در مذاکرات هسته ای ایران نمایندگی از سوی آمریکا را نیز بر عهده دارد، نکته مهم آن است که در مقطع پیش مذاکره، چه مواردی میان ایران و طرف مقابل رد و بدل می شود و چگونه ایران می تواند با دادن کمترین امتیاز، بیشترین تضمین ها و امتیازها را از طرف مقابل دریافت کند و یک بازی برد ـ برد شکل دهد.

اما در صورتی كه تیم مذاكره كننده، از كارایی لازم مقابل آمریكا و پنج كشور دیگر برخوردار نباشد و حاضر به پذیرش تمام خواسته های طرف مقابل شود، منافع ملی كشورمان تضییع می شود.

همچنین اگر این تیم در قبولاندن دست كم بخشی از خواسته های ایران و دریافت تضمین های لازم، موفق نشده و ناگزیر به ترك مذاكرات شود، طرف آمریكایی با استفاده از رسانه های خود، از این اعلام آمادگی، استفاده تبلیغاتی گسترده ای خواهد كرد.