در روزگاری كه برف اهالی تهران و اقصی نقاط كشور را تهدید می كند و شرایط را از حالت طبیعی به حالت غیر معمول بدل كرده، اتفاقی دیگر نیز در راه است كه پتانسیل این را دارد كه مانند یك زلزله ۱۱ ریشتری،جامعه فوتبال را به شدت بلرزاند.

این اتفاق، شیوع واژه ای غیر مبارك به نام دوپینگ در بین فوتبالیست های نامی كشور است كه در نهایت قادر است فوتبال ملی ما را مانند برف این روزهای تهران تهدید كند؛ تهدید به مرگ و انقراض. برای اینكه این باب را باز كنیم، بهتر است تا از تاریخچه دوپینگ شروع كنیم.

طبق برخی اطلاعات مستند، واژه دوپینگ از زبان آفریقای جنوبی مشتق شده است.ظاهراً دوپینگ یك نوشیدنی الكلی باستانی بوده كه در مراسم رقص مورد استفاده قرار می گرفته است.دوپینگ اما در دنیای لغات امروزبه معنای استفاده از موارد متعلق به گروه داروهای ممنوع، محدود شده و یا استفاده از روش های گوناگون غیر مجاز است. به قول خوان آنتونیو سامارانش رئیس كمیته بین المللی المپیك، دوپینگ نوعی تقلب است كه از جنبه های مختلف منجر به انحطاط و مرگ می شود.

● دوپینگ، بوی مرگ می دهد

استعمال بیش از حد از مواد نیروزای ممنوعه، گاهی ورزشكار را به گرداب مرگ و هلاكت رهنمون می كند.در سالیان اخیر بارها دیده و شنیده ایم كه فلان فوتبالیست یا بهمان وزنه بردار، در حین مسابقات ورزشی، روح را از تنش جدا دیده و زیرخروارها خاك آرمیده است. برخی رخدادهای مهم در تاریخ دوپینگ به شرح زیر است:

۱) اولین مورد مرگ ورزشكاران درسال ۱۸۸۶ رخ داد كه یك دوچرخه سوار به نام لینتون در اثر استفاده بیش از حد داروی «تری متیل» درگذشت.

۲) در سال ۱۹۶۰ دوچرخه سوار دانماركی در المپیك رم به علت مصرف بیش از حد آمفتامین فوت كرد.

۳) در سال ،۱۹۶۷ تامی سامپسون باز هم به دلیل مصرف آمفتامین فوت كرد.

بن جانسون، مارادونا و كمیته مبارزه با دوپینگ استعمال دوپینگ در المپیك ها و مسابقات ورزشی به افراد سرشناس سرایت كرد تا در نهایت «دیواری» به نام كمیته مبارزه با دوپینگ خلق شود. در سال ۱۹۹۸ و در المپیك سئول، تست بن جانسون از نظر مصرف استروئیدهای آنابولیزان خلع و از ورزش محروم گردید. در سال ،۱۹۹۴ فوتبال، نام آورترین بازیگر خود را از دست داد.«دیه گو آرماندو مارادونا» فوق ستاره آرژانتینی به دلیل استعمال داروهای محرك از همراهی با آرژانتین محروم شد تا آرژانتین بدون ستاره بی بدلیش از جام جهانی ۹۴آمریكا حذف شود. بدین ترتیب بود كه پای فوتبالیستها به وادی دوپینگ باز شد.به همین دلیل و برای مبارزه هر چه شدیدتر با این پدیده شوم،كمیته مبارزه با دوپینگ در سال ۲۰۰۰ تشكیل شد تا با متخلفان برخورد كند.

● آقای X ، آقای Y و مهدی واعظی

دمل چركین دوپینگ زمانی در فوتبال ایران «سر» باز كرد كه شایعه دوپینگی بودن آقای X ، آقای Y و مهدی واعظی پیش از مسابقات جام جهانی، فوتبال ایران را شوكه كرد.دكتر شریف مسئول كمیته ضد دوپینگ در فوتبال ایران، خواست تا از ملی پوشان تستی به عمل آورد. طبق شنیده هایی كه هیچ گاه تأئید نشد - چرا كه دوپینگ ستارگان فوتبال، فوتبال ایران را به ورطه هلاكت می كشاند- آقای X و آقای Y از دادن تست دوپینگ سرباز زدند تا مهدی واعظی به عنوان اولین دوپینگی نامدار فوتبال ایران، ورد زبانها شود.اولین حكمی كه برای واعظی بریده شد، ۲ سال بود اما از آنجا كه شریف و دوستانش - به درستی- واعظی را یك طعمه می دانستند، حكم ۲ ساله به ۶ ماه تقلیل پیدا كرد.

حتی شریف در گفت و گوهای خصوصی با واعظی از اوخواست تا واقعیات پشت پرده را روی دایره بریزد تا ۶ ماه محرومیت نیز دود شود و به هوا برود. واعظی اما ریسك نكرد. اینكه چه مافیایی در پس پرده بود را خیلی ها می دانستند و می دانند اما تا به حال هیچ شخص حقیقی و حقوقی، جربزه اقامه دعوا علیه این دست های پشت پرده را نداشته است.هر چند شریف در گفت و گوهای خصوصی ادعا كرده كه همه چیز را می داند و می تواند در صورت صلاحدید،متخلفان را به دادگاه ورزشی بكشاند.

● تهدید دكتر شریف

در همان اثنا دكتر شریف قصد افشاگری داشت كه با S.M.S هایی تهدید شد. رئیس كمیته مبارزه با دوپینگ را به شدت تهدید كردند اما شریف، بیدی نبود كه با این بادها بلرزد.اگر چه بنا به صلاحدید آن دوران، شریف قضایا را به صفحات سفید مطبوعات نكشاند اما در آنجا كه می بایست، بر طبل حقیقت كوبید تا با روشنایی كه ایجاد كرد، زوایای تاریك فوتبال را به سردمداران فوتبال بكشاند.

شریف در آن ایام می گفت:«من اگر وارد كارزار شده ام، مطمئن باشید كه پشتم خیلی پر است.من آمده ام تا فوتبال آلوده را سم زدایی كنم و هیچ گاه پا پس نخواهم كشید، هر چند كه دور و بر كمیته هم شایعات زیاد است.مثلاً كسانی كه احتمال می دهند آزمایش دوپینگشان مثبت باشد با پیام هایی مواجه می شوند كه در صورت پرداخت مبلغی، تست دوپینگ آنها به خارج از كشور ارسال نمی شود.برخی پا را از این فراتر می گذارند و می گویند كه این تست ها اصلاً به كشور سوئیس ارسال نمی شود.شنیده بودم یكی از زیبایی كارها كه مربی بدنساز وقت یكی از باشگاه های لیگ برتری بود، ادعا كرده بود كه این تست ها درون دریاچه آزادی ریخته می شود.مربی بدنساز به بازیكن مورد نظرگفته بود كه ملالی نیست اما وقتی آن تست به سوئیس رفت و آزمایش بازیكن مذكورمثبت درآمد، بازیكن ۲ دست بسرش كوبید كه چرا گول مربی بدنساز و مربی تیمش را خورده است.

● احمدزاده، بنیانگذار مبارزه

لیگ دوم حرفه ای، ظرف زمانی ای بود تا با اعتراضات محمد احمدزاده، توجهات به سوی غیر عادی بودن و در نهایت دوپینگ جلب شود. شكست ۴ بر صفر برق شیراز مقابل پرسپولیس در نهایت، اعتراض شدید سرمربی وقت «كاكو» ها را به دنبال داشت.

تیم احمدزاده ۴ گل خورده بود و یك بازنده تمام عیار بود تا صدای اعتراضش به آسمان سوم (!) برسد. احمدزاده می گفت:«پرسپولیسی ها غیر عادی بازی كردند» اما در آن روز هیچ كس حرفهای احمدزاده را جدی نگرفت تا حالا آش آن قدر شور شود كه هیچ كس نتواند آن را مزمزه كند.

دیروز با احمدزاده بنیانگذار مبارزه با دوپینگ تماس گرفتیم تا نظرات كاربردی اش را جویا شویم: «مربیانی كه زمان مناسب برای دوران بدنسازی تیمشان در نظر نمی گیرند، قطعاًَ با اهرم عوامل غیر طبیعی مثل دوپینگ نتیجه می گیرند. باید اینها را شناسایی كرد و به حسابشان رسید.»... «اگر كمیته ضد دوپینگ، دوپینگی ها را معرفی كند، همدیگر را لو می دهند و آن گاه، یك افشاگری بزرگ در راه است. در پی این افشاگری، اسم آدمهایی مطرح می شود كه باورتان نخواهد شد.»

آقای مربی ایكس و آقای بدنساز ایگرگ، عاملان اصلی زور نزنید. اصرار هم نكنید، نمی توانیم اسم آقای مربی و آقای بدنساز (رفیق فابریكش) را ببریم. البته آنهایی كه دستی برآتش فوتبال دارند، این ۲ نفر را می شناسند.

دكتر شریف نیز می داند كه آتش دوپینگ زیر سر این ۲ نفر است اما به دلیل خط قرمز در مطبوعات، از اعلام نام نفرات معذوریم. یكی از مربیان لیگ برتری كه نمی خواست نامی از وی برده شود و روی این قضیه اصرار داشت گفت: «یك آقای زیبایی كار، اصلاً چرا باید مربی بدنساز یك تیم فوتبال باشد. بازیكنان یك تیم تهرانی و بازیكنان یك تیم شهرستانی كه با من در تماس هستند، به من گفتند كه مجبورند مواد نیروزا مصرف كنند. اگر این كار را نكنند به بهانه ضعف فنی از تیم كنار گذاشته می شوند. بسیار متأسفم كه شرایط این گونه شده است. در رابطه با دوپینگ، كنترل صحیحی وجود ندارد و راههای فرار بسیار زیادی پیش پای دوپینگ كنندگان هست. یك هفته قبل از آزمایش دوپینگ، باشگاه ها از این قضیه خبر دارند و می توانند به راحتی این موضوع را «كاور» كنند.

● لیگ یك، شهر بی كلانتر و مملو از دوپینگ

«سعید حفظی فر» یكی از مربیان شاغل در لیگ دسته اول، اوضاع دوپینگ در لیگ دسته اول را بسیار وحشتناك توصیف می كند: «واقعیت این است كه در لیگ دسته اول، خیلی ها آمپول می زنند و دوپینگ می كنند. جریان هم مال امسال و پارسال نیست. حدود ۱۰ سال است كه در فوتبال ایران، دوپینگ می كنند و كنترل درستی هم نیست.»... «در لیگ دسته اول، تیم ما در بازیهای تداركاتی، مثلاً به تیم ایكس ۴ گل می زند اما در روز بازی با همان تیم، آنها خودشان را می سازند و به ما ۴ تا می زنند.»... «دست اندركاران می دانند در فوتبال ما چه خبر است. هم می دانند كه چه مربیانی، پشت دست هستند اما اینكه چرا سراغ این مربیان نمی روند و آنها را محروم نمی كنند، سؤالی است كه برای من بی پاسخ است. جوانهای ما بازیچه دست مربیانی شده اند كه حیاتشان در فوتبال و گرفتن پولهای آنچنانی را منوط به آلوده كردن جوانها می دانند.»

● كسی هست كه به «داد» فوتبال برسد؟

بارها و بارها، نوك تیز قلم انتقادی مان را روی كاغذ گذاشته ایم و آن را با حرارت و در راستای حراست از فوتبال به گردش در آورده ایم. دوپینگ، این بلای خانمانسوز، حالا طیف وسیعی از فوتبال ما را تحت سیطره قرار داده و مثل زالو خون فوتبال را می مكد و در شیشه می كند. آیا كسی هست كه به «داد» فوتبال ما برسد؟ شریف، مسئول كمیته ضد دوپینگ را انسانی متعهد دیدیم اما او تنهاست. باید به كمكش رفت. فوتبال را باید از لوث پدیده شوم دوپینگ، پاك كرد.