«وفیق یوسف»،فیلمنامه نویس فیلم «كارت شناسایی» در نشست مطبوعاتی این فیلم گفت:در نگارش فیلمنامه «كارت شناسایی» از فیلم سینمایی «بازمانده» ساخته سیف الله داد بسیار الهام گرفتم.

جلسه نقد و بررسی فیلم «كارت شناسایی» با حضور غسان شمیط (كارگردان) و وفیق یوسف (فیلمنامه نویس) در سینمای مطبوعات برگزار شد.

بنا بر این گزارش، در این جلسه شمیط گفت:در سوریه ارگانی همچون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وجود دارد كه وظیفه پشتیبانی از فیلم هایی با اهداف ملی را برعهده دارد.از فیلم من نیز به عنوان یك نمونه ملی به لحاظ مالی حمایت شد.

وی درباره سینمای سوریه گفت: سینمای سوریه دارای مؤسسه سینمایی است كه كاملا از سینمای ملی پشتیبانی می كند و سالیانه ۳ تا ۵ فیلم و ۲۰ مستند تولید می كند و به اكران عمومی در می آید.

شمیط ادامه داد: این موسسه در هر شهری، یك سینمای دولتی دارد و همین فیلم های تولیدی را اكران می كند.فیلم های خارجی نیز در سینماهای آزاد و خصوصی نمایش داده می شود.

این كارگردان سوری به مقایسه سینمای ایران با سینمای سوریه پرداخت و افزود: سینمای ایران بازگشت سرمایه در روند تولیداتش دارد،اما چون تولیدات سینمای سوریه كمتر است، برگشت مالی هم ندارد.

فیلمنامه نویس «كارت شناسایی»، داستان این فیلم را بر اساس اتفاقی واقعی خواند و گفت: شخصیت یوسف تا حدی واقعی بود ولی برخی از رخدادها بازنویسی شده است.این اتفاق برای آقای شمیط هم اتفاق افتاده است و طرح اصلی از آن ایشان است.

شمیط اثرش را كاری ملی با مختصات اجتماعی قلمداد كرد و افزود: مردم سوریه یادشان نرفته كه جولان بخشی از كشورشان است و با اینكه اسرائیل می خواست این بخش به تبعیت آنها در بیاید ولی مردم به تبعیت سوری شان پایبند ماندند.

وی همچنین تصریح كرد: فیلم خاطره یك ملت را از وطن شان نشان می دهد و اینكه برای هر كسی كارت شناسایی و خاستگاه و موطنش مهمترین چیز است و با این كارت است كه هر كس می داند،كیست و از كجا آمده.

این كارگردان به بحث تناسخ در فیلمش اشاره كرد و گفت: در سوریه طایفه «دروزی»ها اعتقاد دارند كه وقتی می میرند، به شكل دیگری حیات می یابند. در این فیلم نیز به ماندگاری روح و اینكه در هر مبارزی كه می میرد دوباره زنده می شود و با اسرائیل می جنگد، می پردازد.

وی ادامه داد: فیلم می گوید هرچقدر كه رژیم اشغالگر قدس جوانان ما را می كشد، ما دوباره برمی گردیم و تسلیم نمی شویم. فداكاری شخصیت فیلم، نمونه ای از عشق مردم سوریه به جولان است.

یوسف،فیلمنامه نویس این اثر سینمایی همچنین به رویكرد داستان نویسان سوری به سمت فیلمنامه نویسی اشاره كرد و افزود: در این سالها، داستان نویسی در سوریه نازل شده است و با توجه به مشكلات اقتصادی و اجتماعی كه نویسندگان دارند، به سوی سینما و تلویزیون رفته اند.

وی ادامه داد: به همین خاطر تلویزیون در سوریه پیشرفت كرده است و بیشتر به سوی سریال تلویزیونی گرایش دارند. این مشكل همه گیری است و آدم ها ترجیح می دهند اثری بصری ببیند تا كتاب بخوانند.