رضا میركریمی گفت: فیلم «به همین سادگی» یك تجربه متفاوت نسبت به كارهای قبلی ام است، چرا كه اكثر پارامترها و مسائلی كه یك درام را شكل می دهد و به جذابیت قصه كمك می كند در این فیلم وجود ندارد.

این كارگردان سینمای ایران كه در نشست نقد فیلم «به همین سادگی» در دانشگاه زنجان سخن می گفت، ادامه داد: در «به همین سادگی» اصولا چیزی به نام حادثه وجود ندارد، چون به كسانی می پردازد كه زندگی آنها خیلی معمولی است و حوادث بیرونی خاصی در آن اتفاق نمی افتد. این افراد دچار روزمرگی شده اند و حذف عامل حادثه از این درام را باید با چیز دیگری جایگزین كرد.

این كارگردان زنجانی خاطرنشان كرد: اصولا زنانی از نوع «طاهره» (شخصیت اصلی به همین سادگی) كمتر درباره ی مشكلات خود حرف می زنند و ترجیح می دهند دردهای خود را با كسی درمیان نگذارند. در اینجا عامل دیالوگ كه عامل پیش برنده است از قصه حذف می شود و به یك ماجرای درونی برخورد می كند و پرداختن به خلاء عاطفی «طاهره» كه كاملا درونی است، در این فیلم مشهود است.

كارگردان فیلم «خیلی دور خیلی نزدیك» در بخش دیگری از این نشست مطرح كرد: معمولا فیلم های من شخصیت محور است و قصه در یك یا چند شخصیت اصلی خلاصه می شود. اما در فیلم «به همین سادگی» بسیاری مسائل تشدید شده بود و هیچ چیزی بیشتر از آنچه كه طاهره درك می كند، قرار نبود به مخاطبین فیلم بگوییم.

میركریمی یادآور شد: حذف عامل موسیقی و اتخاذ یك روش از نوع روایت، به گونه ای كه در آن عدم تاكید وجود داشته باشد و تماشاگر احساس كند كه بی واسطه با یك زندگی واقعی روبرو است، سبب می شود كه قسمتی از مهارتها و توانایی های یك كارگردان برای بیان بهتر یك قصه گرفته شود و این اتفاقی بود كه در فیلم «به همین سادگی» افتاد.

كارگردان فیلم «زیر نور ماه» خاطرنشان كرد: اتفاق بدی در فضای رسانه ای كشور در حال وقوع بوده و آن حاصل نگاهی سطحی و یك سویه در مورد مخاطبین می باشد. رسانه ها فكر می كنند كه ظرفیت های مخاطب محدود است و وی قدرت تجزیه و تحلیل ندارد.

میركریمی در خصوص وضعیت سینمای ایران نیزگفت: قبول دارم كه سینمای ایران شرایط خیلی خوبی ندارد و البته این را هم باید دانست كه اكنون سینمای دنیا نیز شرایط مطلوبی ندارد و من طی حضور در مجامع خارج از كشور، شاهد ركود سینما در این كشورها بوده ام.

وی افزود: در سینمای ایران شرایط مطلوبی نداریم، چرا كه درصد خروجی فیلم های با كیفیت ما كه می تواند كمكی به اعتلای فرهنگ جامعه بكند، بسیار پایین است. حتی در فیلم های سرگرم كننده نیز سخیف ترین و پیش پا افتاده ترین احساسات تماشاگر مطرح می شود و با اكران این فیلم ها چیزی از فرهنگ ما باقی نمی ماند.

میركریمی در بخشی دیگر از این جلسه درباره ی مضامین فیلم ها در پاسخ به سوالی گفت: دایره مضامین تنگ تر شده و دلایل آن نیز متفاوت است. وقتی تمام انرژیمان را در یك جا جمع كرده و انتقاد كنیم، مسلما برخوردهای خوبی را شاهد نخواهیم بود. نباید ظرفیتها اینقدر محدود باشد به نحوی كه وقتی از قشری خاص در فیلم هایمان صحبت می كنیم، آن قشر به اعتراض در مورد این فیلم بپردازد.

این كارگردان سینما معتقد است: تا وقتی فضای انتقاد از نوع سازنده در جامعه داشته باشیم، امید به بهبود شرایط هستند. هنرمندان بخش هوشیار جامعه هستند كه ظرفیت ها و عرف را می شناسند و كاستی ها و نواقص را انعكاس می دهند.