چندی پیش وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلا می در سخنانی طلیعه امسال را برای مجموعه تحت نظارتش به عنوان متولیان رسمی فرهنگ كشور، گواه شكوفایی هر چه بیشتر در حوزه فرهنگ دانست. صفارهرندی با اشاره به اینكه اقدامات وزارتخانه در طول دولت نهم، در نوع خودش كم نظیر و بی نظیر بوده از معاونت سینمایی به خاطر ساخت و بازسازی قریب به ۵۰ سالن سینما تقدیر كرد. وی اگر چه از ورود به مباحث محتوایی آثار اجتناب كرد اما اعلا م كرد كه در این دوره تلا ش شد بعضی از اتهاماتی كه متوجه فرهنگ شده بود از روی سر فرهنگ برداشته شود.

وزیر ارشاد به عنوان شاهد مثالی برای موفقیت های معاونت سینمایی به انتخاب فیلم "آواز گنجشك ها" به عنوان بهترین فیلم توسط هیات داوران اشاره كرد و از آن به عنوان یك جهت گیری درست یاد كرد.

شكی نیست كه وزیر محترم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلا می تلا ش بسیاری جهت تعالی فرهنگ، گسترش اخلا قیات مبتنی بر آموزه های دینی و جلوگیری از سیئاتی كه مغایر با ارزش های ناب انقلا ب اسلا می است، داشته كه البته در بسیاری از موارد موفقیت آمیز و قابل تقدیر هستند اما با توجه به فرمایش معصوم علیه السلا م مبنی بر "احب اخوانی من اهدانی الی عیوبی" برخود لا زم می دانیم تا چند مورد را یادآوری كنیم.

سینمای ایران بیش از آنكه نیاز به صندلی راحت و صدای دالبی داشته باشد، نیازمند "فیلم خوب" است. فیلم خوب ساخته نمی شود مگر آنكه سیاست های مناسب تدوین، تنظیم و اجرا شود و این سیاست ها تدوین نمی شود الا به اینكه افراد لا یق و آشنای با موضوع، برنامه های راهبردی و كاربردی ارائه دهند. سینمای ایران نه امسال بلكه تا ده سال دیگر هم در چنین شرایطی قادر به تولید "فیلم خوب" و مورد نظر نظام مقدس جمهوری اسلا می نیست چرا كه اساسا به كارگردانان و تهیه كنندگان محترم راهكاری ارائه نشده است.

اگر فیلمی چون "آواز گنجشك ها" ساخته می شود، نه به دلیل سیاست های راهبردی و كاربردی سینمایی است چرا كه اگر این گونه بود پس چرا امروزه شاهد تولید و اكران آثاری هستیم كه در آنهابعضا تفكرات نظام، ارزش های دفاع مقدس و باورهای مذهبی مردم متدین و اخلا ق گرا بهسخره گرفته می شوند.

بی شك چنانچه سیاست خاصی اتخاذ نشود در طول امسال شاهد اكران انبوه آثاری خواهیم بود كه در جشنواره های بیست و پنجم و بیست و ششم فجر به نمایش درآمدند و دارای اشكالا ت و ایرادات متعدد محتوایی هستند. همانگونه كه اشاره گردید سینما و فرهنگ ایران نیازمند بازسازی و بازیابی احترام و هویت واقعی اش بود اما از این نكته غافل نباشیم كه تعالی بخشیدن در سایه سیاست های ایجابی و سلبی صورت خواهد پذیرفت.