«رنه هیگوئیتا» دروازه بان عجیب و غریب كلمبیا در دوران حضور خود درون دروازه تیم ملی كشورش غیر قابل پیش بینی، متنوع و تماشایی عمل می كرد. او كه اینگونه محبوبیت زیادی به دست آورد و توجه باشگاه های بزرگ دنیا را جلب نمود، هنوز هم از فوتبال دست نكشیده است.«رنه» را اكنون اندكی بعد از جشن تولد ۴۰ سالگی در لباس تیم تازه دسته اولی شده «گاروس لارا» ونزوئلا می بینیم. دروازه بان افسانه ای آمریكای جنوبی، در مصاحبه با سایت فیفا به دوران حرفه ایش در جام جهانی ،۱۹۹۰ ناكامی ها و كامیابی هایش همچنین ادامه دادن به فوتبال تا ۴۵ سالگی اشاره كرد. مصاحبه مردی را كه جوان تر از سنش نشان می دهد را بخوانید:

تولدت مبارك رنه!

متشكرم. در هتل محل اقامتم جشن بزرگی بر پا شد. آرامش و شادی را توأمان تجربه كردم.

در ۴۰ سالگی چه احساسی دارید؟

به دنبال فرصتی برای استفاده از تجربیاتم هستم. به همین دلیل اكنون در ونزوئلا هستم. بیشتر از دانسته هایم استفاده می كنم. شما در این حالت اعتماد به نفس بیشتری به دست می آورید!

غالباً گفته می شود وجود یك دروازه بان با تجربه از اصلی ترین فاكتورهای موفقیت یك تیم محسوب می شود. شما چنین اعتقادی دارید؟

تجربه باعث می شود با اعتماد به نفس بیشتری در چهارچوب دروازه قرار بگیرید.

درباره فوتبال ونزوئلا چه نظری دارید؟

بازیكنان این كشور دارای تكنیك خدادادی هستند اما مهمترین مشكل، یافتن راهی برای استفاده از چنین نقطه قوتی است. نتایج فوق،روند رو به رشد فوتبال ونزوئلا را نشان می دهد. با این وجود درست در لحظه ای كه از آنها انتظار یك جهش بلند را دارید، ناگهان متوقف می شوند. فوتبالیست های كشور نفت خیز دنیا حمایت مردم را جلب كردند كه موضوع مهمی محسوب می شود و آسان به دست نمی آید.

آیا سبك بازی شما با سایر دروازه بانان تفاوت دارد؟

همه چیز به نوع بازی تیم بستگی دارد. اگر تیم یك سوئیپر بخواهد با كمال میل حاضرم این نقش را برعهده بگیرم. چنانچه حضورم در دروازه كافی باشد، از جای خود تكان نخواهم خورد!

از جام جهانی ۱۹۹۰ رقابت هایی كه نام شما را پرآوازه كرد چه خاطره ای دارید؟

تیم بی تجربه ما از رقیبان شناختی نداشت اما بدون شك قدرتمند بود؛ خیلی قدرتمند.

هنوز گلی كه روژه میلا درون دروازه شما قرار داد را به خاطر دارید؟

مردم مرا به ۲ خاطره خاص به یاد می آورند. گلی كه از میلا دریافت كردم و ضربه ای كه مقابل انگلستان به توپ زدم. در یكی از دقایق دشوار بازی مرحله یك هشتم نهایی جام جهانی ۱۹۹۰ مقابل كامرون، از درون محوطه جریمه خارج شدم و دیوانه وار دریبل زدم اما روژه میلا توپ را از من گرفت و درون دروازه قرار داد. كلمبیا به خاطره این اشتباه حذف شد. وقتی مقابل انگلستان ضربه عقربی را به معرض نمایش گذاشتم، مردم دست از انتقاد برداشتند و لب به تحسین گشودند، زندگی همین است. عده ای می برند و گروهی می بازند. بعضی ها مارك «خوب» روی پیشانی دارند و برخی دیگر «آدم بد» خطاب می شوند. كوتاه یا بلند، چاق یا لاغر شما آنچنانید كه هستید.

آیا بابت اشتباهات گذشته افسوس می خورید؟

نه. من فقط یك اشتباه كردم. گذشته ها، گذشته است.

می گویند دروازه بانان بزرگ دیوانه هستند. موافقید؟

معیارهای دیوانگی متفاوت شده ! تا قبل از آنكه فیفا دروازه بان ها را از مهار پاس به عقب بازدارد، سنگربان هایی كه با پا بازی می كردند، دیوانهخطاب می شدند. اكنون دیگر چنین تعریفی معنا ندارد.

دوپینگ، محرومیت، حضور در برنامه های تلویزیونی، مربی دروازه بان ها و هزاران اتفاق دیگر طی سالیان گذشته برای شما رخ داده است. تجربیات فوق را چگونه ارزیابی می كنید؟

آنچه رخ داد، پازل زندگیم را تكمیل كرد. ده ها بار پیروز شدم و چند بار شكست خوردم. باید مقابل مشكلات ایستادگی كنید و از موانع بگذرید. اگر چنین دستاوردی رقم بزنید می توانید الگویی برای دعوت مردم به شكست ناپذیری باشید. خداوند دست مرا گرفت و مانع افتادن من شد، از او متشكرم.

هنوز مردم درباره شما صحبت می كنند...

زندگی طبیعی و اهداف مثبت، منفی خاصی دارم. فقط می توانم آنچه آموخته ام را به بچه هایم یاد بدهم.

چه زمانی بازنشسته می شوید؟

هنوز راه زیادی در پیش دارم. مردم می توانند نظرات خاصی را اعلام كنند اما باز هم می گویم هیگوئیتا یك انسان معمولی با ناكامی های فراوان و دستاوردهای درخشان بود.