نویسنده «زیر تیغ» درباره مقایسه این سریال باآن چه وی در ذهن خود و فیلمنامه به تصویر كشیده بود، گفت: آقای هنرمند به خوبی فضاوشخصیت ها را پیدا كرده بود و بعضی صحنه ها حتی از آن چیزی كه در ذهن من بود، بهتر از آب درآمده است.

علی اكبر محلوجیان، با بیان این كه فضاها و شخصیت های سریال «زیر تیغ» را می شناسد، خاطرنشان كرد: من این آدم ها و خانه ها را به خوبی می شناسم و همواره سعی دارم از چیزی كه شناخت دارم بنویسم. وی كه سال ها قبل نگارش سریال «پدر سالار» را به انجام رسانده بود، در ادامه اظهار كرد: ۸۰ درصد مردم ایران در چنین خانه هایی زندگی می كنند و شاید به همین خاطر است كه قصه هایی از این دست باورپذیر می شود. محلوجیان در پاسخ به این پرسش كه آیا از ابتدا و به هنگام نگارش «زیر تیغ» می دانست كه بازیگران حرفه ای در این سریال به ایفای نقش خواهند پرداخت، یادآور شد: اواسط نگارش متن بودیم كه آقای اسلامی (تهیه كننده) اعلام كرد كه این شخصیت ها پرویز پرستویی و فاطمه معتمد آریا هستند. نگارش متن كه به پایان رسید آقای هنرمند (كارگردان) نیز گفت كه شخصیت «محمود» را فقط پرویز پرستویی می تواند بازی كند.

پس از آن بود كه آقای پرستویی متن را خواند و موافقت كرد بازی كند. وی متذكر شد: بازیگران حرفه ای هرگز برای پول بازی نمی كنند و باید فیلمنامه حرف و جان مایه ای اساسی داشته باشد، كه آنان كاری را قبول كنند. بازیگران حرفه ای «زیر تیغ» خود را در قصه دیدند و سپس ایفای نقش در این سریال را قبول كردند. نویسنده سریال «زیر تیغ» با ابراز نگرانی نسبت به از بین رفتن سنت ها در كشور، اظهار كرد: نرم افزار ما همین حرمت ها وعواطف است و اگر همین چیزهای به ظاهر معمولی را هم از دست بدهیم، دیگر حرفی برای گفتن در دنیا نداریم. وی در جواب این پرسش كه آیا خط قرمزهای تلویزیون تغییراتی در فیلمنامه را موجب شد، پاسخ منفی داد و افزود: نزدیك به ۲۰ سال است كه برای تلویزیون كار می كنم و همه ممیزی را می شناسم.

ضمن این كه چنین قصه هایی، به ندرت مشمول ممیزی تلویزیون می شود. محلوجیان همچنین در جواب این پرسش كه با توجه به طرح مباحث قضایی حقوقی در سریال «زیر تیغ» آیا از كارشناسان این حوزه به منظور مشاوره بهره گرفته است، پاسخ مثبت داد و افزود: به دلیل طرح مسایلی چون قصاص، زندان، دیه، قتل عمد و غیر عمد، نگارش فیلمنامه بسیار حساس بود به همین دلیل فیلمنامه كامل را به قوه قضاییه دادیم و فردی به نام آقای صابر متن را خواندند.

پس از آن با هم درباره فیلمنامه صحبت كردیم. در طول كار نیز آقای جواد طوسی به عنوان مشاور حقوقی با ما همكاری داشتند. نویسنده «زیر تیغ»، گنجاندن صحنه های عزاداری این سریال را آگاهانه خواند و افزود: زیرپوست این عزاداری ها اتفاقاتی در حال جریان بود. اگر این صحنه ها را نداشتیم بسیاری از مناسبت های شخصیت ها كه بعدها مورد استفاده قرار گرفت، درست از آب در نمی آمد. وی در عین حال متذكر شد: قصد ما این نبود كه اشك چشم كسی را در بیاوریم اگر اشك چشمی هم درآمده، حتما لازم بوده است. شخصیت جعفر (آتیلا پسیانی) را بسیار شیرین خلق كرده بودیم تا از دست دادنش فاجعه باشد. چرا كه ما فرصت چندانی نداشتیم تا به جعفر بپردازیم.

از طرفی اگر این عزاداری را نداشتیم و چگونه می توانستیم محمود را زیر تابوت بفرستیم و با برخوردهای قدرت رو به رو شویم. علی اكبر محلوجیان در ادامه گفت: صحنه های عزاداری باعث شد تا علاقه تماشاگر به محمود جذب شود و اگر این صحنه ها خلق نمی شد این محمود همان محمودی كه الان در ذهن مخاطب نقش بسته، نبود. در حال حاضر تماشاگر دلش نمی خواهد برای چنین آدمی حكم قصاص داده شود و من هم به عنوان نویسنده دلم نمی خواهد محمود قصاص شود. وی در پاسخ به این پرسش كه آیا تغییر مدت زمان قسمت ها به تعلیق داستان لطمه ای وارد نكرد، گفت: پایان بندی فیلمنامه برای قسمت های ۴۵ دقیقه ای تنظیم شده بود. اما از آن جا كه قصه پرتنش تعریف می شد، هر جا می توانستند داستان را قطع كنند.

علی اكبر محلوجیان درباره شخصیت «قدرت» در سریال «زیر تیغ» اظهار كرد: قدرت چندان هم سیاه نیست و در پایان متوجه انگیزه هایش از انجام چنین كارهایی می شویم. ضمن این كه در جامعه ما آدم هایی وجود دارند كه به چنین كارهایی دست می زنند. وی در پایان درباره شخصیت دایی نیز گفت: قصد داشتیم شخصیتی سفید و بی خدشه را خلق كنیم تا به مخاطبان بگوییم هنوز هم هستند كسانی كه می توان به آنان تكیه كرد و به حرف هایشان گوش داد. در سریال «زیر تیغ» به حدی شخصیت عجیب و غریب خلق شد كه باید یك شخصیت پخته می داشتیم تا تماشاگر باور كند كه در مشكلات زندگی می توان دنبال كسی گشت كه حلال مشكلات باشد.