● خبرنگار: ممكن است مجبور شویم، منتظر دولت بعدی آمریكا شویم، برای اینكه دولت فعلی شرایطی را گذاشته است از جمله تعلیق، مذاكرات اتمی و بعد مذاكرات ثانوی و باید ۱۸ ماه برای این مسأله منتظر شویم.

▪ رضایی : آقای بوش آدم عجولی است، ما امیدواریم كه این صبر و حوصله باشد كه تا با دولت بعد بشود راه بهتری را در پیش گرفت.

● خبرنگار: آیا این نگرش استراتژیك در ایران وجود دارد كه ما منتظر باشیم با دولت بعدی آمریكا این مسائل را پیش بكشیم.

▪ رضائی: ایران نشان داده كه همیشه منطقی است.شرایط داخل آمریكا هم دارد به سمت منطقی در رابطه با ایران حركت می كند. الان در بحث كاندیداهایی كه در بحث ریاست جمهوری آمریكا آمده اند، تعداد كمی از آن ها هستند كه حرف های تند می زنند، اكثراً در ارتباط با ایران حرف های منطقی می زنند و این نشان می دهد كه چشم انداز آینده مثبت است.

● خبرنگار: آیا شما نگرانی برای حمله آمریكایی ها دارید؟

▪ رضایی: خیر، آمریكایی ها حمله زمینی نخواهند كرد.

● خبرنگار: حمله های هوایی چطور؟

▪ رضایی: با حمله هوایی هم تا حالا هیچ رژیمی ساقط نشده است و تغییر نكرده است، در هیچ كجای دنیا. اگر یادتان باشد در حمله به عراق، سیا به پنتاگون گفته بود كه محل صدام كجاست و صد تا موشك اول كه شلیك شد براساس اطلاعاتی كه سیا به پنتاگون داده بود، زدند كه صدام كشته شود كه از مرز كه حمله می كنند تا بغداد، مشكلات جدی سر راه نباشد. آن اطلاعات غلط از آب در آمد و آمریكا جز از طریق زمینی نتوانست صدام را ساقط كند و با حمله هوایی هیچ رژیمی ساقط نمی شود. اگر مشكلاتی برای ما درست شود ما آن را پشت سر می گذاریم و این آمریكاست كه بازنده خواهد بود.

● خبرنگار: ولی اگر حمله روی مراكز اتمی ایران حمله هوایی شود، به نظر شما ایران چگونه پاسخ می دهد؟

▪ رضایی: بیشتر از این هم نمی تواند كاری بكند و آمریكایی ها هم دنبال همین هستند.

● خبرنگار: به نظر شما پاسخ ایران چه خواهد بود؟

▪ رضایی: در مسأله خود هسته ای كه تأثیر زیادی به وجود نخواهد آمد، چون ما این دانش را خودمان كسب كرده ایم و این جا با آقای البرادعی كه می گوید دانش هسته ای را نمی شود بمباران كرد، موافقم. دانش هسته ای بومی قابل بمباران نیست. بنابراین در دانش هسته ای ایران كه اثری ندارد. ثانیاً ایران یاد گرفته است كه چگونه از یك جنگ، پیروز بیرون بیاید و تلافی می كند.

● خبرنگار: اگر اجازه بدهید، یك سوال دیگر در رابطه با مباحث بین المللی می كنم و بعد راجع به مسائل داخلی ایران صحبت كنیم. در ارتباط با اتفاقات هفته پیش در فلسطین بود و برخورد هایی كه صورت گرفت و مسأله نوار غزه پیش آمد. سیاست آمریكا این شده كه حماس را منزوی بكند. ایران حمایتش را از حماس در این مقطع بیشتر می كند؟

▪ رضایی: به نظر من آمریكایی ها كار اشتباهی می كنند، چون حماس محصول انتخابات آزاد است و خود آمریكا هم بعد از انتخابات اعلام كرد كه انتخابات در فلسطین سالم برگزار شد و مجلسی كه در فلسطین شكل گرفت یك مجلسی با انتخابات آزاد بود كه مورد تأیید سازمان ملل، اروپایی ها و آمریكایی ها قرار گرفت. اگر ما دموكراسی را در فلسطین به هم بزنیم، این دعوا تا ابد ادامه پیدا می كند. همیشه بین یهودی ها با مسلمانان دعوا خواهد بود. یك روزی باید این دعوا تمام شود، بهترین راه پایان آن، دموكراسی و انتخابات است. ایران و سیاست نظام ایران این است. اگر كسانی در ایران غیر این را بگویند، این ها حرف هایی است كه به دلیل آزادی بیان گفته می شود وگرنه سیاست ایران این است كه در فلسطین باید یك دموكراسی صورت گیرد و مردم دولت و قانون اساسی خود را تنظیم كنند.

● خبرنگار: با توجه به این وضعیت فعلی و این رابطه خشونت و تفرقه آمیز، آیا ایران سیاستش تغییر می كند و حمایتش را از حماس بیشتر می كند؟

▪ رضایی: ما تفرقه را به نفع فلسطینی ها نمی دانیم و معتقد به یك دولت وحدت ملی هستیم و حتماً تلاش می كنیم كه این اختلافات كاهش پیدا كند و این اختلافات اگر ادامه پیدا بكند، به نفع دولت فلسطین نیست.

● خبرنگار: من یك هفته در تهران بودم و خیلی مصاحبه كردم و همه نظرشان این است كه آقای احمدی نژاد محبوبیت در میان مردم ندارند و این بیشتر به خاطر سیاست های اقتصادی باشند و به نظر شما چرا همین مسأله ای اتفاق می افتد؟

▪ رضایی: در ایران واقعاً آزادی به معنای واقعی وجود دارد و دولت ها معمولاً موقعیتشان بالا و پایین می رود. مردم با آزادی كامل نظر می دهند. در انتخابات ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد را انتخاب كردند و در مجلس خبرگان یك سال بعد رأی بالایی به آقای هاشمی رفسنجانی دادند، الآن هم با آزادی اظهار نظر می كنند. اظهار نظر مردم در مورد تورم است و نگران هستند، ولی دولت توانایی این را دارد كه تورم را كنترل كند چون هم درآمد بالایی دارد و هم ظرفیت های اقتصادی خاص فراوانی دارد. قرار شده است طی پنج سال آینده ۱۰۰ میلیارد دلار سهام كارخانجات دولت را به مردم بفروشد. اگر آقای احمدی نژاد تیم اقتصادی اش را تقویت كند می تواند بر این مسائل و تورم غلبه پیدا كند و احتمالاً هم خواهد كرد. محبوبیت احمدی نژاد در ایران بیشتر از آقای بوش در آمریكاست.

● خبرنگار: فكر می كنید شانس برد در انتخابات ریاست جمهوری بعدی را خواهد داشت؟

▪ رضایی: حالا پیش بینی خیلی سخت است. چون هنوز رقبای ایشان معلوم نیست.

● خبرنگار: همان طور كه می دانید لااقل سیاستی كه پشت مسأله مذاكرات وجود دارد، این است كه غربی ها فكر می كنند با فشار كافی روی ایران (فشار اقتصادی) در یك مقطعی ایران تسلیم خواهد شد و همان طور كه می دانید می بینیم كه قطعنامه سوم شورای امنیت كه تحریم های جدیدی را روی ایران اعمال خواهد كرد. آیا به نظر شما نقطه ای است كه این فشار آنقدر سنگین شود كه جمهوری اسلامی حاضر به تسلیم شود و تعلیق كند؟

▪ رضایی : ایران تعلیق را نمی پذیرد. ایرانی ها یك اخلاقی دارند كه وقتی روی دنده مقاومت بیفتند به این سادگی ها عقب نمی روند. شما در جنگ ایران و عراق دیدید، هشت سال جنگ طول كشید. ما تا قطعنامه ۵۹۸ از شورای امنیت نگرفتیم كوتاه نیامدیم. قطعنامه ۵۹۸، هشت بند دارد كه پنج تای آن به نفع ماست، چون ما پیروزی های پی در پی بدست آورده بودیم، از مرز شلمچه عبور كرده بودیم و به نزدیك بصره رسیدیم. جزایر نفت خیز خیبر را گرفته بودیم، این جا دیگر شورای امنیت سازمان ملل ناچار شد یك امتیازاتی به ما بدهد و این یك تستی است، لذا با فشار، ایران تسلیم نمی شود و اما از راه مذاكره و منطق، امكان تفاهم وجود دارد. برای ایران مهم است كه ما غنی سازی اورانیوم را داشته باشیم اما شكلش می تواند آزاد باشد و كنسرسیوم كه این راهی برای تفاهم و مذاكره است.

● خبرنگار : آیا رسماً به طرف های مقابل پیشنهاد شده؟

▪ رضایی : بله، آقای لاریجانی به آقای سولانا گفتند.

● خبرنگار : آیا می توانید تجسم كنید كه شرایطی وجود داشته باشد كه زیر آن ایران حاضر شود غنی سازی فعلی را تعلیق كند؟

▪ رضایی : الآن كه دیگر ما از این مرحله كه تعلیق باشد عبور كردیم و بحث TIME OUT به ایران پیشنهاد شده است. سوئیس و البرادعی و روسیه همه می گویند بیاییم روی TIME OUT كار كنیم، یعنی ایران تا اینجایی كه رسیده جلوتر نرود ولی فعالیت هایش را ادامه دهد ولی جلوتر نرود. شورای امنیت سازمان ملل نیز دو تا قطعنامه را گذاشته و دیگر قطعنامه سوم ندارد. خود این بیانگر این است كه ما از بحث تعلیق عبور كرده ایم و یك راه سومی دارد باز می شود و مسأله هسته ای ایران باید با یك حرف جدیدی به نتیجه برسد، با بحث های قدیمی مسأله حل نمی شود. ولی ایران و آمریكا قبول نكردند اما به عنوان حرف جدیدی الآن طرفدار بیشتری پیدا می كند. خود این مسأله نشان می دهد كه پس بالاخره راهی پیدا خواهد شد ودیگر مسأله تعلیق نیست و چیز دیگری است.

● خبرنگار : اجازه می دهید راجع به خودتان چند تا سؤال بپرسم؟

▪ رضایی : بفرمایید.

● خبرنگار : برای من سفر خارق العاده ای بود و به عنوان یك آمریكایی اولین باری بوده كه به ایران آمده بودم و تصاویری كه از ایران داشتم در سال ۱۳۷۹ و گروگان گیری و برای من خارق العاده بوده كه ایرانی هایی را می بینم و سؤال می كنم و از تأسیس انقلاب و مسیر انقلاب و جمهوری اسلامی را موازی هم می دانند اگر ممكن است صحبت كنید و مسیری را كه شما آمدید و انقلاب آمده و تحولاتش و برای شما و مسیری كه آمدید و در زمان بنیان گذاری سپاه پاسداران و به قدرت گرفتن تا به تشخیص مصلحت و خود انقلاب، جمهوری اسلامی رسیدن انقلاب و جا افتادن و اگر می توانید در این مورد و مسیری را كه آینده در پیش می گیرد.

▪ رضایی: به نظر من انقلاب ایران یك انقلاب معتدلی بود و ما فرزند یك انقلاب اعتدالی هستیم. ما نه مثل طالبان انقلاب كردیم، نه مثل بلشویك ها، كمونیستی انقلاب كردیم، انقلاب ما بیشتر یك انقلاب معتدل و مردمی بود. وقتی كه انقلاب كردیم اكثر سیستم قدیم را هم نگه داشتیم هم ارتش و هم شهربانی و یك چیز فقط منحل شد و آن ساواك بود كه خود ما بلافاصله یك سازمان اطلاعاتی به جای آن درست كردیم. پس طبیعت ما یك طبیعت اعتدالی است. با اینكه اعتقادمان انقلابی بود و هست. اما آزادی و دموكراسی را به طور جدی به آن معتقد هستیم. البته این حرفهای من به این معنی نیست كه گروه های تندرو در ایران نبودند یا نیستند. حتی شعارهای تندی هم ممكن است از ایران بشنوید. اما این شعارها با روحیات انقلابیون ایران خیلی تفاوت دارد. ما تندروی و ماجراجویی را قبول نداشتیم و نداریم. نحوه تفكر ما اگر چه انقلابی است ولی منطق و اعتدال جزو ذات و جوهره ی این روحیات است. نكته دوم این است كه اكثر نیروهای انقلاب افراد تحصیل كرده و با سواد بودند. خود من دانشجوی مهندسی مكانیك دانشگاه علم و صنعت بودم و به محض اینكه جنگ تمام شد، برگشتم دانشگاه و لیسانس و فوق لیسانس و دكترای اقتصاد را از دانشگاه تهران گرفتم. الآن هم در دانشگاه های تهران اقتصاد تدریس می كنم. حالا شما ما را با طالبان مقایسه كنید. آنها جلوی تلویزیون را گرفتند. صورت زن ها را می پوشانند. بعضی وقت ها، كفش ها را در می آورند و پا برهنه، حركت می كنند. به نظر شما این انصاف است كه ما و طالبان را در غرب مثل هم معرفی كنید. مسأله دوم این است كه من و امثال من به علم، فناوری و توسعه اعتقاد جدی داریم و آینده ایران را بسیار خوب می بینیم از شما می خواهیم از سر راه ایران كنار بروید و به جای فضاسازی های غلط با ملت ایران همراهی كنید.

● خبرنگار : من در صحبت هایی كه در تهران با خیلی ها داشتم در رد صلاحیت ها معتقد بودند كه در وزارت اطلاعاتی ها و قوه قضاییه یك سری مسائل وجود ندارد و چون امكان فرجام وجود ندارد و در بعضی مواقع حس های سیاسی سرد شد و هیچ راهی هم برای اطلاعاتشان وجود ندارد. می توانید در این مورد توضیح دهید.

▪ رضایی : شما می دانید با وجود اینكه دموكراسی در انگلستان بیش از ۲۰۰ سال حاكم بود ولی ۵۰ ۴۰ سال است كه به زنان آزادی رأی دادن دادند. در خود آمریكا هم در آن ۱۰۰ سال اول اجازه رأی دادن نداشتند. این طبیعت هر دموكراسی است كه وقتی در سال های اول راه می افتد به مرور تكامل پیدا می كند. در ایران این مراحل خیلی زود طی شد. نمونه اش هشت سال دوره آقای خاتمی است. در دوره آقای خاتمی فضا خیلی باز شد. به طوری كه در ایران همه چیز سیاسی شده بود و خیلی ها به جای اینكه به فكر اقتصاد باشند به فكر بحث های سیاسی و نقد و گفتمان بودند. آن یك افراط بود. الآن ممكن است جلوی برخی از افراطی گرایی گرفته شده باشد اما این به معنای عقب گرد ایران از دموكراسی نیست، نوسانات وجود دارد. اما روند دمكراسی و آزادی به سمت رشد و توسعه است. الآن كه ایران را با تمام كشورهای اطراف مقایسه كنید از نظر تعداد روزنامه وضعیت انتخابات، حضور زن ها در وضعیت های سیاسی از خیلی از كشورهای اطراف جلوتر است. ما معتقد نیستیم كه این ایده آل است، اما شك نداریم در ۴۰ ۳۰ سال آینده دموكراسی در ایران به نهایت رشد خودش خواهد رسید.

● خبرنگار: شما در آینده كاندیدای ریاست جمهوری خواهید شد.

▪ رضایی: معلوم نیست. هنوز تصمیمی ندارم.