گروهی از چهره های فرهنگی هنری و اهالی سینما، دیالوگ هایی را از بین دیالوگ های شاخص كارهای سینمایی و تلویزیونی «علی حاتمی» انتخاب كردند.

نگارش دیالوگ های فاخر و ادیبانه از ویژگی های فیلمهای مرحوم «علی حاتمی» است.همین موضوع باعث شده است كه منتقدان به او لقب «سعدی سینما» را بدهند. برخی چهره های فرهنگی، هنری در آستانه سالگرد درگذشت این سینماگر، در گفت و گو با فارس، دیالوگ های برگزیده خود را از آثار این كارگردان بیان كرده اند.

محمدرضا هنرمند:

در فیلم «مادر» چندین دیالوگ به یادماندنی وجود داشت، از جمله: «شب رو باید بی چراغ روشن كرد».

محمد نوری زاد:

نگاه «علی حاتمی» به تاریخ، ما را متوجه گذشته خودمان می كرد و هیچ جامعه ای نیز بی نیاز از اندیشه گذشته خود نیست. در فیلم كمال الملك، مظفرالدین شاه دیالوگی دارد كه می گوید:«اكثر عمر ما در دوران ولیعهدی گذشت و رسم پادشاهی را خوب نمی دانیم.»

سعید امیرسلیمانی:

به نظر من زیباترین دیالوگ، یكی از دیالوگ های فیلم «كمال الملك» است كه مظفرالدین شاه می گوید: «همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید» كه من این دیالوگ بسیار دوست دارم و در زندگی روزمره نیز استفاده می كنم.

عبدالله اسكندری:

دیالوگ «همه عمر دیر رسیدم» از سوته دلان كه می توان گفت كه یكی از ماندرگارترین دیالوگ های علی حاتمی است.

عبدالحسین مختاباد:

دیالوگی مربوط به گفت وگوی كمال الملك با فرش باف با این مضمون كه تقابل هنر شرق و غرب است و فروتنی و تواضع هنرمندان شرقی را به رخ می كشد؛ «استاد تویی! هنر این فرشه، شاهكار این تابلوست، دریغ همه عمر یك نظر به زیر پا نینداختم. هنر این فرش گسترده است. شاهكار كار توست یار محمد نه كار من!»

حسن حسندوست:

دیالوگی مربوط به كمال الملك، كه ناصرالدین شاه خطاب به مدیر مدرسه هنر می گوید «هنر مزرعه بلال نیست، كه محصولش بهتر شود از ستاره های آسمان هم یكی می شود كوكب درخشان، الباقی ای، سوسو می زند»

فرهاد فخرالدینی:

من فقط در كمال الملك با ایشان كار كردم فكر می كنم تمام دیالوگ های علی حاتمی زیباست و من واقعا نمی توانم یكی را تفكیك كنم، علی حاتمی اصلا به لحاظ دیالوگ هایش شهرت داشت دیالوگ هایی روان و صریح.

عزت الله انتظامی:

من نمی توانم تنها یكی از دیالوگ ها را مجزا كنم زیرا تمامی دیالوگ ها زیباست و اینكه نمی توانم تنها یك یا چند جمله در بیان شخصیت علی حاتمی بگویم، باید ساعت ها در مورد حاتمی صحبت كرد تا بتوان حق مطلب را ادا كرد.

فتحعلی اویسی:

دیالوگ بسیار زیبایی از «دلشدگان» از علی حاتمی كه همیشه در خاطرم هست «آیین چراغ خاموشی نیست».

محبوبه بیات:

تمام دیالوگ های علی حاتمی بسیار زیباست به ویژه تمام دیالوگ های اكبر عبدی در فیلم «مادر» به ویژه سكانس های مربوط به صحنه حمام، كه دیالوگ های عبدی به صورت برعكس نوشته شده كه این موضوع دیالوگ نویسی بسیار دشوار است.

جواد طوسی:

تمام دیالوگ های او زیباست. دیالوگ های فیلم خواستگار كه مهجور ماند به ویژه دیالوگ های رضا خاوری و اگر بخواهیم یكی از دیالوگ ها را به عنوان ماندگارترین انتخاب كنیم. دیالوگ «همه عمر دیر رسیدیم» و دیالوگ آخر امیركبیر در حمام فین كاشن كه كلام آخر اوست و پیامی است به همه نسل ها و دوران ها. در سلطان صاحبقران ؛ «مرگ حق است ولی به دست شما بسی مشكل، اما شوق از میان شما رفتن مرگ را آسان می كند».

شاهرخ دولكو:

فكر می كنم كه ماندگارترین دیالوگی كه در ذهن همه هم هست «همه عمر دیر رسیدیم» است در سوته دلان و یك دیالوگ زیبای دیگر از همین فیلم كه بسیار بامزه است. «ما هر دو از یك خمیریم ولی تنورمان علی حده است».

چنگیز جلیلوند:

دیالوگی كه لوتی و بابا شمل اول فیلم راجع به مراد و مرید صحبت می كنند. دیالوگی است شعر گونه و بسیار زیبا «لوتی امشب دل پردردی داره، ناله سردی داره زیر سایه علی، دیو جلودارش نیست».

رضا درستكار:

همه دیالوگ های حاتمی زیبا و ماندگار است. منحصر دیالوگی در «سوته دلان» كه در پایان فیلم حبیب ظروفچی به برادر مرده اش می گوید «همه عمر دیر رسیدیم» و باید بگویم همچنان «همه عمر دیر رسیدیم» و این وصف حال اهل هنر است و وصف حال علی حاتمی و همه ما.

محمدرضا دلپاك:

دیالوگی در فیلم كمال الملك. صدر اعظم می گوید: تو می خواهی جای ما را بگیری؟، كمال الملك می گوید: «من آرزو طلب نمی كنم، آرزو می سازم».

جلال مقامی:

تمام دیالوگ های حاتمی زیباست، دیالوگ های حاتمی مانند غزلی است كه كل غزل زیباست.

جهانگیر الماسی:

ابتدا از نظر من ماندگارترین دیالوگ علی حاتمی زندگی اوست و ماندگارترین دیالوگ، دیالوگی كوتاه از «كمیته مجازات». جایی كه می گوید: «این ملت خواب، این ملت بنگی و افیونی و خواب» علی حاتمی برگذشتگان ما خرده می گیرد كه چرا به جای مبارزه عقب نشستند و اسیر افیون شدند.».

حمیده خیرآبادی:

تمام دیالوگ های او شیرین و جذاب هستند و در ذهن حك می شوند. طی همكاری كه من در حسن كچل داشتم هم چنین اتفاق افتاد. در «حسن كچل» دیالوگ بسیار زیبایی به یادم هست: «شاعر و تاجر كه با هم فرق نداره، تاجر ورشكسته شاعر میشه، شاعر پولدار میره تاجر میشه!».

آیدین آغداشلو:

بسیاری از سكانس های سوته دلان به ویژه قسمت هایی كه مجید تصنیف می فروشد و تصنیف هایی را كه می فروشد می خواند و وقتی جمشید مشایخی حبیب را می بیند شروع به پراكنده گویی هایی در مورد خودش می كند كه این قسمت بسیار زیبا در آمده است.

مرتضی احمدی:

چه در سینما و چه در تلویزیون، دیگر كسی مانند علی حاتمی نیامد، دیالوگ های علی حاتمی مانند مینیاتوری بسیار زیبا بود، دیالوگ هایی بسیار روان كه كسی با آنها مشكل پیدا نمی كرد.