فاطمه واعظ جوادی رئیس سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرده بود که با ارائه طرحی در قالب تعاونی ها می توان با اجاره بر خی از اراضی ملی حفاظت شده به پرورش گونه های جانوری نظیر کل و بز، قوچ و میش، کبک و... پرداخت. وی همچنین یاد آور می شود که پس از تکثیر گونه های مختلف یک ششم از تولید مثل این حیوانات را به عنوان سهم محیط زیست در طبیعت رها و بقیه آن منبع در آمدی برای آنان خواهد شد که می توانند به توریست های خارجی با اخذ مجوز بفروشند.

مناطق حفاظت شده « Protected Area » به معنی منطقه جغرافیایی مشخصی است که برای دستیابی به اهداف خاص حفاظت در نظر گرفته شده، سازمان یافته و تحت مدیریت قرار می گیرند. در همه مباحث تئوریک سازمان های بین المللی محیط زیست به یکپارچگی و گستردگی مناطق حفاظت شده به عنوان یک واحد اکولوژیکی طبیعی پیوسته تاکید بسیار شده است. شایان ذکر است دانشمندان اکوسیستم سال ها است که از هرم زندگی حرف می زنند. آنها اکوسیستم را به هرمی تشبیه کرده اند که قاعده این هرم را سبزینه و گیاه تشکیل می دهد. مناطق حفاظت شده بخش دست نخورده و مهم این اکوسیستم است که تکه تکه کردن آن لطمات جبران ناپذیری به آن وارد کرده و پیوستگی حاکم بر حیات زیست کره را بر هم می زند زیرا تخریب تکه های این هرم به ساختار هرم لطمه جبران ناپذیری وارد می کند و انقراض گونه های گیاهی و جانوری از همین جا آغاز می شود. در نتیجه زندگی رأس هرم یعنی انسان نیز به مخاطره افتاده و سر انجام به نابودی کشانده خواهد شد.

کشور ما ایران اگر چه از نظر پوشش جنگلی بسیار فقیر است ولی از نظر تنوع زیستی جزء کشور های برتر جهان به حساب می آید و این ارزشی نیست که به دولت های وقت اجازه داده شود آن را پایمال کنند ،

دید گاهی که منابع ملی را بی صاحب می انگارد و صاحبان اصلی آن یعنی ملت را به هیچ می انگارد، دیر گاهی است که به خود اجازه می دهد به نام توسعه

( توسعه فله یی ) تصرف و تخریب را در این عرصه ها مجاز بداند ، شاهد مثال آن تخریب و تصرف بخش های وسیعی از منطقه حفاظت شده البرز مرکزی، پارک ملی خجیر، سرخه حصار، گلستان، نایبند، منطقه حفاظت شده ارسباران، قمشلو، کلاه قاضی، بمو ، دریاچه ارومیه، انزلی، شادگان، ارژن و امروز فاجعه بختگان بوده است.

مطابق با استاندارد های بین المللی ۱۰ درصد از مساحت هر کشوری باید حفاظت شده اعلام شود ولی طبق اعلام منابع رسمی، مناطق حفاظت شده ایران ۳/۷ درصد از کل مساحت کشور از گذشته های دور اعلام شده که پایین تر از استاندارد های جهانی است و این در حالی است که با توجه به وسعت تخریب و تصرف های انجام شده در این مناطق قطعاً رقم اعلام شده بسیار کمتر از میزان ذکر شده است. به عنوان مثال در منطقه حفاظت شده البرز مرکزی با وسعت ۴۰ هزار هکتار اثری از معنای حفاظتی در آن مشاهده نمی شود و تنها شاهد حفاظتی آن چند تابلوی کلیشه یی زرد رنگ و چند دکه محیط بانی است ، آیا با تخریب و تصرف های وحشتناک طرح بیابان زایی «آزاد راه تهران شمال، عملیات تخریبی سد سیاه بیشه، تصرف های وسیع در فشم، میگون، شمشک، لالون، روته، تالون و... می توان آن را جزء مناطق حفاظت شده به حساب آورد ؟

کانون دیده بانان زمین بر اساس مطالعات و مشاهدات وسیع خود معتقد است این نوع تصمیم گیری علیه میراث طبیعی ملی ناشی از ساختار معیوب مدیریتی و سازمانی، بخشی نگری، نگرش های مقطعی و کوتاه مدت در استفاده بهینه و پایدار از سرزمین ایران است.

کانون دیده بانان بر این باور است سناریوی مطرح شده در خصوص اجاره مناطق حفاظت شده بازتاب همین روند معیوب است که این بار توسط رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در قالب تعاونی ها پیچیده و بسته بندی شده است. شایان ذکر است ارائه طرح های مخرب در قالب تعاونی ها امر تازه یی نیست.