"هایدگر" جوان خیلی زود تحت تأثیر "فرانس برنتانو" قرار گرفت. آموزگار او، "دكتر كنرادگروبر"نسخه‌‏ای از نوشته های "برنتانو" با عنوان"درباره گوناگونی معنای وجود در تفكر ارسطو" را به او داد. این آشنایی زود هنگام با "برنتانو" (فیلسوفی كه تفكراتش بر پدیدار شناسی "هوسرل" تأثیرگذار بود) و اندیشه‌‏های متفكران یونان باستان زمینه را برای "مارتین هایدگر" فراهم كردند تا پس از چند دهه به یكی از بزرگترین فیلسوفان قرن بیستم مبدل شود.

"هایدگر", سال ۱۹۰۹ به مدرسه ژزوئیتی‌‏ها وارد شد، اما به علت ناخوشی جسمی در آنجا پذیرفته نشد. پس از مدتی به دانشگاه آلبرت - لودویگ فرایبورگ وارد شد تا پس از فارغ التحصیلی به عنوان كشیش مشغول به كار شود. در همین سال ها مقاله‌‏هایی منتشر كرد كه به شدت تحت تأثیر اندیشه‌‏های "هوسرل" قرار داشتند.

وی مدت زیادی از تحصیلاتش در الهیات نگذشته بود كه این رشته را رها كرد و تمام اوقات خود را صرف فراگیری ریاضیات و فلسفه كرد.

در سال ۱۹۱۷ با "الفوید پتوی" ازدواج كرد و مدتی از این ازدواج نگذشته بود كه به ارتش آلمان وارد شد، اما پس از ده ماه باز هم به علت ناتوانی جسمی از ارتش كناره گرفت.

در سال ۱۹۱۹ به عنوان دستیار "ادموند هوسرل" در فرایبورگ مشغول شد و در آنجا با "كارل یاسپرس" رابطه نزدیكی به هم زد.

در سال ۱۹۲۴ به دانشگاه ماربورگ وارد شد و در همان سال‌‏ها نوشتن كتاب سترگ خود (یعنی هستی و زمان SEIN UND ZEIT )را آغاز كرد.

"هایدگر" در ماربورگ با "هانا آرنت" (فیلسوف سیاسی) ملاقات كرد. از طریق سخنرانی‌‏های پرقدرتی كه در ماربورگ ارائه می‌‏داد, تعداد زیادی از متفكران جوان مانند "هربرت ماركوزه", "كوكی شوزو" و "ژان پل سارتر" را تحت تأثیر قرار داد.

"مارتین هایدگر" در دهه چهل میلادی ارتباط نزدیكی با حزب نازی به‌‏هم زد كه ماهیت و جدیت این ارتباط هنوز هم مورد پرسش است.

او در سال ۱۹۴۵ از آنها جدا شد و تا آخر عمرش هیچ گاه درباره این رابطه توضیح نداد. پس از این جدایی به مدت پنج سال از تدریس محروم شد و در این سال‌‏ها با مشكلات روانی جدی روبرو شد. عاقبت در سال ۱۹۵۰ به عنوان استاد ممتاز دوباره در دانشگاه به كار گرفته شد.

او پس از آنكه كتاب "هستی و زمان" را در سال ۱۹۲۷ نوشت با چرخشی در افكارش مواجه شد و آثار جدی الهام بخش هرمنوتیسین‌‏ها (عالمان تأویل متن مانند "گئورگ گادامر") و متفكران پسا ساختارگرا مانند "فوكو" و "دریدا" شد.

"مارتین هایدگر" در ۲۶ مه سال ۱۹۷۶ در سن ۸۷ سالگی در فرایبورگ درگذشت.

خبر درگذشت او در امریكا و دیگر كشورهای غربی چندان پژواكی نداشت و این در حالی بود كه این خبر در ژاپن با واكنش غیر منتظره‌‏ای روبرو شد.