« نتایج بررسی ها نشان می دهد: گیاه گل گاو زبان (Echium amoenum) در مقایسه با كرم هیدروكورتیزون در بهبود و جلوگیری از عود بیماری پوستی مادرزادی درماتیت اتوپیك تاثیر بیشتری دارد.»

دكتر نسرین عاقل، گیاه شناس دارویی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی جندی شاپور اهواز، اظهاركرد:

« گل گاو زبان گیاهی علفی پایا و دارای اعضای پوشیده از تارهای نرم، ساقه راست یا به حالت خمیده و برگهای ساده با یك رگبرگ منحصر به فرد است، گلهای درشت و آبی مایل به بنفش رنگ آن در ماههای اردیبهشت تا تیر به تعداد كم بر ساقه ظاهر می شود.»

وی افزود:« میوه گیاه گل گاو زبان فندقه، نوك تیز و پوشیده از برجستگی های كوچك متعدد است، گلهای این گیاه با نام گل گاو زبان از كوهستانهای شمال ایران جمع آوری و به بازارهای ایران عرضه می شود. این گیاه در منطقه وسیعی از نواحی شمال ایران می روید.»

دكتر عاقل با اشاره به اینكه تهیه فرآورده های گاو زبان از گلهای گیاه انجام می شود تصریح كرد:« گلبرگهای گل گاو زبان دارای آنتوسیانیدین ( ١٣ درصد)، آلكالوئیدها ( گروه پیرولیزیدین به مقدار بسیار جزئی)، تركیبات فنلی ( مثل روزمارینیك اسید) و مقادیر جزئی اسانس ( ٠٥/٠ درصد) است.»

این گیاه شناس دارویی خاطرنشان كرد:« از خواص دارویی گیاه گل گاو زبان می توان به آرام بخشی اعصاب، معرق و مقوی بودن، رفع خشونت و گرفتگی صدا، ضد سرفه و خلط آور و تقویت كننده سیستم دفاعی و ایمنی بدن اشاره كرد.»

وی یادآور شد:« در طب سنتی از این گیاه به عنوان درمان كننده ذات الریه استفاده می كنند و پژوهشگران ایرانی با استناد به یافته های این تحقیق تاكید كرده اند كه عصاره آبی گل گاو زبان دارویی موثر و بی خطر و برای درمان بیماران مبتلا به اختلال وسواسی اجباری است ( اگر چه مطالعات بیشتر برای تایید آن لازم است).»

عاقل متذكر شد:« برای مصرف گل گاو زبان باید ١٠ الی ١٥ گرم آن را به مدت پنج دقیقه جوشانده و پس از گذراندن از صافی آن را مصرف كرد.»