گزارشهای منتشر شده در سایت پزشكی مدلاین حاكی است كه معمولا سطح آنتی اكسیدانها در افراد مبتلا به دیابت پایین است و این موضوع خطر بروز بیماری های قلبی و عروقی را در آنها افزایش می دهد.

واحد اطلاع رسانی دارویی اسوه به نقل از این بررسی ها گزارش داد ویتامین ‪ E‬ویتامینی است محلول در چربی كه در بسیاری از غذاهای حاوی چربی و روغن وجود دارد و جزء دسته ای از مواد غذایی است كه آنتی اكسیدان نامیده می شود.

آنتی اكسیدانها تركیباتی هستند كه برای پیشگیری و یا كند نمودن آسیب های ناشی از اكسیداسیون در بدن به كار می روند.

هنگامی كه سلول های بدن از اكسیژن استفاده می كنند بطور طبیعی رادیكال های آزادی تولید می كنند كه باعث آسیب رسانی و صدمه به بدن می شود كه آنتی اكسیدانها به عنوان خنثی كننده رادیكال های آزاد عمل می كنند و باعث ترمیم و نیز پیشگیری از آسیب ناشی از آنها می شود.

آنتی اكسیدانها می توانند باعث بهبود سیستم ایمنی و افزایش قدرت دفاعی آن و كاهش ریسك سرطانها و عفونت ها شوند.

دیابت یك بیماری مزمن است كه به علت عدم ترشح هورمون انسولین توسط پانكراس (لوزالمعده) و یا عدم توانایی بدن در استفاده از انسولین تولید شده اتفاق می افتد.

توقف تولید انسولین و یا عدم استفاده از انسولین هر دو باعث افزایش میزان گلوكز در خون و بروز بیماری دیابت می شود.

همچنین ویتامین ‪ E‬در سایر بیماری ها از جمله بیماری های قلبی و عروقی، سرطانها، حساسیت های به نور خورشید، آلزایمر، كاهش عوارض یائسگی، كاهش بیماری های چشمی و كاهش التهاب لوزالمعده تاثیر دارد.

كمبود ویتامین ‪ E‬معمولا با مشكلات نورولوژیكی كه منجر به ضعف اعصاب می شود مشخص می شود و از علایم كمبود این ویتامین می توان به ضعف عضلات، از بین رفتن حجم توده عضلانی و نقص بینایی اشاره كرد.

گندم، جگر، تخم مرغ، خشكبار مانند فندق، بادام، گردو، سبزیجات با برگ تیره و پهن همچون اسفناج و كلم، روغن های گیاهی مانند زیتون، ذرت، سویا و روغن آفتاب گردان از جمله منابع حاوی ویتامین ‪ E‬هستند.