۳۰ آذرماه ۱۳۸۴ پس از تشدید اختلافات میان اعضای حزب لیكود كه دولت را در اختیار داشتند، آریل شارون نخست وزیر اسرائیل از موشه كاتساو رئیس این رژیم خواستار انحلال پارلمان شد تا بدین ترتیب در ۲۸ مارس (۸ فروردین ۸۵) انتخابات پارلمانی زودهنگام برگزار شود.

عقب نشینی شارون از نوار غزه (بخشی از مناطق فلسطین اشغالی) در كنار شكل گیری ایدئولوژی جدید در حزب راست گرای لیكود كه شكل گیری آن از مدتها پیش آغاز و مخالف سنت راست گرایی بود، اوضاع حزب را دگرگون كرد و با شدت یافتن اختلافات چند گزینه در مقابل شارون رهبر حزب لیكود قرار گرفت كه وی نیز از میان گزینه های كناره گیری از سیاست، جنگیدن با مخالفان خود در لیكود و ترك این حزب، جدایی از لیكود را برگزید و ساعاتی پس از اعلام تشكیل حزب جدید كه "كادیما" نام داشت، پارلمان رای به انحلال خود داد.

دولت در رژیم اسرائیل همواره در میان حزب چپ گرای كار و حزب راست گرای لیكود دست به دست شده اما در سال های اخیر با شكل گیری نگرش میانه، این دو حزب انسجام گذشته خود را از دست داده است؛ نگرش میانه كه مخالف دیدگاه های سنتی چپ گرایی و راست گرایی هستند، اقدام به تشكیل احزابی دیگر كرده اند.

در حزب چپ گرای كار، یوسی مارید از نمایندگان پارلمان حزب مرتز را تشكیل داد كه یوسی بیلین با پیوستن به آن بلوك مرتز_یاهاد را ایجاد كرد و در حزب راست گرای لیكود نیز شارون حزب میانه كادیما را به گفته خودش با هدف صلح با فلسطینی ها و امنیت برای اسرائیل پایه گذاشت.

با خروج شارون از لیكود، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر سابق اسرائیل در انتخاباتی كه برگزار شد توانست به جای شارون بر اریكه قدرت در لیكود تكیه زند و قرار بود اسرائیلی در انتخابات پارلمانی آینده خود از میان شارون، نتانیاهو و عمیر پرتز رهبر حزب كار یك نفر را به عنوان نخست وزیر انتخاب كنند كه در این میان نظرسنجی ها حاكی از پیشتاز بودن شارون بود.

بر اساس نظرسنجی روزنامه اسرائیلی هاآرتص ۳۷ درصد اسرائیلی ها خواستار نخست وزیری شارون و ۲۲ درصد نیز از عمیر پرتز، رهبر تازه حزب كار طرفداری كرده بودند و حزب لیكود در رده سوم قرار داشت اما با سكته شارون، روند حاكم به هم خورد.

ایهود اولمرت به عنوان معاون نخست وزیر كه ریاست دولت را در دست گرفته بود در ۱۶ ژانویه به عنوان رهبر موقت حزب كادیما انتخاب شد و اعلام داشت كه برنامه های شارون را دنبال خواهد كرد و اكنون اسرائیلی ها در ۸ اسفند از میان پرتز، نتانیاهو و اولمرت یكی را به عنوان نخست وزیر انتخاب خواهند كرد.

برگزاری هفدهمین انتخابات پارلمانی اسرائیل در حالی است كه مردم فلسطین نیز پس از برگزاری انتخابات پارلمانی شاهد تشكیل دولت توسط جنبش مقاومت اسلامی (حماس) كه توانست اكثریت كرسی ها را بدست آورد، هستند و تقارن این دو حساسیت خاصی به موضوع بخشیده است.

حماس كه از زمان به دست گیری قدرت از سوی كشورهای غربی و اسرائیل برای زیر پا گذاشتن اصول اصلی خود تحت فشار است، همواره مقاومت، عدم به رسمیت شناختن اسرائیل، بازگشت آوارگان فلسطینی به كشور و دستیابی به حق مردم را سر لوحه كار دولت جدید خود قرار داده و به هیچ قیمتی حاضر به تسلیم شدن نیست.

نتایج انتخابات آتی اسرائیل نیز با حضور حماس در قدرت، تعاملات میان دو طرف را وارد مرحله ای بسیار حساس می كند و در خصوص سرنوشت این تعاملات باید منتظر نتایج و مواضع دولت جدید اسرائیل ماند.

انتهای پیام/.