افراد مبتلا به اوتیسم باهوش تر و دارای عملكرد بهتر از حدی هستند كه قبلاً تصور می شد، اما پیشداوری های موجود باعث شده است كه افسانه هایی در مورد این عارضه بر سر زبان ها بیفتد.در اجلاس اخیر «انجمن پیشرفت علوم آمریكا» (AAAS) پژوهشگران گزارش هایی را ارائه كردند كه نشان می داد حتی آن بیماران مبتلا به اوتیسم كه حرف نمی زنند ممكن است هوش بالاتر از متوسط داشته باشند. آنها همچنین تحقیقاتی دیگر را ارائه دادند كه ادعاها در مورد اینكه واكسن ها می توانند اوتیسم ایجاد كنند را رد می كرد.به گفته لورنت موترون پژوهشگر اوتیسم در بیمارستان Rivieredes Prairies در مونترال، ارقام فعلی حاكی از آن است كه ۷۵ درصد افراد مبتلا به اوتیسم عقب ماندگی ذهنی دارند و آنهایی كه لالند بیشترین اختلال را از این لحاظ دارند.

اما دكتر موترون معتقد است كه آزمون های هوش غلطی برای ارزیابی كودكان مبتلا به اوتیسم به كار می رود. بسیاری از این كودكان با استفاده از مقیاس «وكسلر» (یك تست هوش رایج) مورد ارزیابی قرار می گیرند كه شامل پرسش هایی درباره كلمات و مفاهیم آموخته شده در مدرسه می شود.به گفته دكتر موترون در استفاده از «ماتریس های پیشرونده ریون» كه استدلال انتزاعی را اندازه گیری می كند كودكان مبتلا به اوتیسم همیشه نمره های بالاتری را به دست می آورند.به گفته موترون متوسط میزان این افزایش نمره، ۳۰ است یعنی مقداری كه می تواند فردی را كه پیش از این عقب مانده ذهنی محسوب می شد به حد طبیعی و فرد باهوش متوسط را به حد نبوغ برساند.«اوتیسم» یا «درخودماندگی» اصطلاحی است كه برای توصیف طیف وسیعی از علائم از ناتوانی در استفاده طبیعی از زبان تا بروز رفتارهای شدیداً آشفته و تكراری به كار می رود.براساس آمار «مراكز كنترل و پیشگیری بیماری های آ مریكا» این بیماری از یك در پانصد تا یك در ۱۶۶ كودك را مبتلا می كند.