مالزی از جمله كشورهای توریستی در جنوب شرقی آسیا است. این كشور مربع متشكل از دو قسمت شبه جزیره مالزی (مالزی غربی) و ایالات صباح و ساراواك (مالزی شرقی) است. آب و هوای این كشور مرطوب و استوایی و بدون فصول متمایز است. جالب اینكه ۳۳ درصد جمعیت این كشور را افراد زیر ۱۵ سال و ۷/۶۲ درصد آن را نیز بین ۱۵ الی ۶۴ سال تشكیل می دهند. میانگین طول عمر مردم مالزی ۷۲ سال (مردان ۶۹ و زنان ۷۵ سال) است.

نژاد ملایو با ۵۰ درصد، نژاد چینی با ۲۳ درصد، اندونزیایی ۱۱ درصد، نژاد هندی ۷ درصد و سایر اقوام نیز ۸/۷ درصد است. زبان رسمی این كشور ملایو بوده و زبان هایی همچون انگلیسی، چینی و هندی نیز رواج دارد. مذهب این كشور پادشاهی پارلمانی، شافعی بوده (۵۸ درصد كل جمعیت) اما پیروان مذاهبی همچون بودیسم، كنفوسیوس، مسیحیت و سایر ادیان نیز طبق قانون اساسی برای انجام شعایر مذهبی خود از آزادی كامل برخوردارند. اقلام الكترونیكی و برقی، روغن نخل، برنج، نفت، گاز، الوار و كائوچو ازصادرات عمده این كشور محسوب می شود. طبق آمار سال ۲۰۰۴ میلادی نرخ تورم این كشور ۴/۱ درصد و نرخ بیكاری ۵/۳ درصد است.

وزارت گردشگری مالزی به تازگی اعلام كرده است طی ۱۰ ماه نخست سال ۲۰۰۵ بیش از ۱۳ میلیون و ۵۰۰ هزار گردشگر خارجی از این كشور دیدار كرده اند. طبق اعلام این وزارتخانه از ماه ژانویه تا اكتبر ۲۰۰۵ میلادی ۱۳۵۸۱۵۰۲ گردشگر از مالزی دیدار كردند كه نسبت به مدت مشابه در سال قبل ۹/۳ درصد افرایش داشته است. این آمار درحالی است كه شمار گردشگران طی ده ماه نخست سال ۲۰۰۴ میلادی ۱۳ میلیون و ۷۱ هزار نفر اعلام شده بود.

طبق این آمار كشورهای برونئی دارالسلام با ۹/۵۲ درصد، اندونزی ۸/۴۴ درصد، هنگ كنگ ۷/۲۶ درصد، هند ۴/۲۵ درصد، فرانسه ۳/۵۳ درصد، تایلند ۵/۲۳ درصد، استرالیا ۱/۲۳ درصد و آمریكا با ۴/۱۸ درصد بیشترین گردشگران از مالزی را به خود اختصاص داده اند. در ۱۰ ماه نخست سال ۲۰۰۵ گردشگران كشورهای ژاپن با ۳/۹ درصد، انگلیس ۲/۸ درصد، آلمان با ۲/۸ درصد، كره جنوبی با

۷/۷ درصد و تایوان با ۹/۶ درصد از جمله دیگر گردشگرانی بوده اند كه از این كشور دیدار كرده اند.

وزیر گردشگری مالزی همچنین اعلام داشت: «این كشور برای سال ۲۰۰۷ بالغ بر ۲۰ میلیون نفر گردشگر خارجی را هدف گذاری كرده است و در طرح جدید این كشور برنامه های متنوعی برای گردشگران تدارك دیده شده است و تلاش شده با ارائه خدمات بهتر گردشگران به اقامت بیشتر در مالزی تشویق شوند.» به گفته وی برای افزایش شمار گردشگران خارجی به منظور بهینه سازی كیفیت صنعت گردشگری كه موجب طولانی تر شدن مدت اقامت و تداوم گردشگران خارجی در این كشور می شود، برنامه ریزی شده است.

وی ورود گردشگران به مالزی در سال ۲۰۰۴ را بالغ بر ۱۵ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر اعلام و تاكید كرد این میزان در سال ۲۰۰۳ بالغ بر ۱۰ میلیون و ۶۰۰ هزار نفر بوده است. وی همچنین مدعی شده است تعداد گردشگران خارجی كه در سال گذشته میلادی از این كشور دیدار كرده اند، ۱۷ میلیون نفر بوده است. مقامات این كشور همچنین در خصوص تاثیر حادثه سونامی در تعداد ورود جهانگردان خارجی به این كشور مدعی اند: «شمار گردشگرانی كه امسال به مالزی آمدند نشان می دهد كه سونامی نتوانسته است تاثیر چندانی بر گردشگری مالزی بگذارد. كشور ما برنامه های مدون شده گردشگری خود را بهتر از این انجام می دهند. مالزی توانسته است با وجود حادثه سونامی جایگاه خود را در نقشه گردشگری جهانی حفظ كند.»

درآمد حاصله مالزی از صنعت توریسم در سال گذشته میلادی ۲/۷ میلیارد دلار بوده كه انتظار می رود در سال جدید این میزان به ۱۰ میلیارد دلار برسد. البته درآمد حاصله مالزی از صنعت توریسم در مقایسه با كشورهای توریستی جهان بسیار ناچیز است. مالزی همچنین در سال گذشته میلادی به عنوان رئیس دوره ای جنبش غیرمتعهد، سازمان كنفرانس اسلامی و اتحادیه جنوب شرقی آسیا(آسه آن) شاهد برگزاری كنفرانس های بزرگ بین المللی بود. طبق آمار موجود مالزی دومین مقصد گردشگران مردمی بعد از چین در آسیا است و بیشترین فعالیت را به عنوان عضو سازمان گردشگری آسیا در بازار گردشگری آسیا و منطقه اقیانوس آرام دارد. كشورهایی همچون امارات، عربستان، قطر، كویت، بحرین، ایران، چین و اردن از مهمترین بازارهای گردشگری مالزی محسوب می شوند و شمار بسیاری از گردشگران این كشور از كشورهای یاد شده هستند. مناطق و شهرهای زیبایی در مالزی همچون لنكاوی، مالكا، پنانگ، صباح و ساراواك از مهمترین مناطق گردشگرپذیر مالزی به حساب می آیند.