بخش بین الملل جشنواره موسیقی فجر چند سالی است كه با انتقادات برخی از دلسوزان موسیقی روبرو است. در این بخش قرار است موسیقی روز اروپا به سمع و نظر علاقه مندان این گونه موسیقایی برسد و شنوندگان و بینندگان دریابند كه چه تحولاتی در این عرصه رخ داده است. همچنین قرار است در این بخش از گروههای نه چندان معروف، اما استخوان خرد كرده موسیقی روز دعوت به عمل آید تا در جشنواره موسیقی فجر به اجرای برنامه بپردازند، اما آنچه در چند سال گذشته در مرحله عمل اتفاق افتاده است، دعوت از گروههای بی نام و نشان برای اجرای موسیقی در این بخش است. بخشی از این پس افتادگی و افت كیفیت به بی توجهی مسئولان این بخش به كارشناسان و نهادهای مدنی بر می گردد كه در این حوزه هم تجربه دارند و هم شناخت. یادم نمی رود یكی از این انجمن ها در چند سال گذشته با دعوت از گروههای صاحب اعتبار برخی از جدی ترین اجراهای موسیقی روز را در تهران و چند شهر بزرگ به صحنه برد. اجرا های یادشده كه از سوی كانالهای غیررسمی و غیر دولتی ترتیب داده شده بود، سبب شد كه مقایسه ای در ذهن علاقه مندان و پیگیران این گونه موسیقایی شكل بگیرد؛ مقایسه ای كه به نازل بودن اجراهای این بخش در جشنواره موسیقی فجر مهر تایید می زد.

دوم: سال قبل، هنگام میزگرد مطبوعاتی مسئولان جشنواره موسیقی فجر، پرسشی را با مدیربخش بین الملل جشنواره طرح كردم بدین مضمون كه: «با توجه به اینكه یكی از هدفهای برنامه های كلان دولت كم كردن تصدی گری دولتی و مدد خواستن از نهادهای مدنی و كار پس داده هر حوزه برای مشاركت در امور است، چرا در بخش بین الملل جشنواره این اتفاق رخ نمی دهد؟» این پرسش البته پاسخی درخور نیافت و تنها به برخی تعارفات معمول گذشت. امسال كه چند روزی هم به آغاز جشنواره موسیقی فجر باقی نمانده است، همان پرسش را طرح می كنیم و انتظار داریم كه مسئولان پاسخی درخور ارائه كنند.