يكى ديگر از آثار طبيعى ملى كشورمان در حال نابودى است. سروهرزويل درختى كهنسال با ارتفاع ۳۰متر و قطر تنه چهارمتر، به روايات مختلف از ۱۰۰۰ تا۳۰۰۰سال است كه در خاك شهرك تاريخى هرزويل ريشه دوانده است. حتى ناصرخسرو قباديانى در سفرنامه اش از درخت سرو زيبا و كهنسالى در منطقه هرزويل ياد مى كند، اما حالا به دليل يك بى تدبيري، اين درخت در حال نابودى است.سروى كه ۳۰۰۰سال را در آزادى زندگى كرده، حالا دمخورش شده است سيمان و آهن و فاضلاب، ولى اين درخت همانطور كه اين همه سال را بدون حصار دوام آورده، از اين پس هم مى تواند گليم خودش را از آب بيرون بكشد؛ البته اگر اين گليم به پنجه هاى بى تدبير انسان ها گير نكند. سروهرزويل را به حال خودش رها كنيد.سرو زيباى هرزويل از سال ۱۳۶۶ به عنوان يكى از آثار طبيعى ملى كشور مورد حفاظت قرار گرفته است، اين گنجينه طبيعى بعد از هزاران سال راست قامتي، رفته رفته سلول هايش طعم گس مرگ را تجربه مى كنند. سرو هرزويل درختى كه سرسبزى و شادابى اش در سن۱۰۰۰ تا۳۰۰۰ ( روايات متفاوت است) سالگى براى بيولوژيست ها شگفت انگيز مى نمود، حالا رنگ برگ هايش پريده و شاخه هايش به سمت زمين خم شده است؛ انگار به يكباره پير و شكسته شده و قطعا ادامه اين روند خبر از خشك شدن آن در آينده اى نه چندان دور خواهد داشت.ثبت سروهرزويل به عنوان يك اثر طبيعى ملى نه تنها حفاظت علمى و برنامه ريزى شده را در پى نداشت، بلكه توجهات مراجع محلى به عنوان منبعى براى كسب درآمد را به خود معطوف داشته است؛ به قولى يك جاذبه توريستي. نمى دانيم چطور شد كه عده اى كارشناسان وارد گود شدند و تصميم گرفتند اطراف درخت بيچاره را به پارك تبديل كنند. ساخت و سازها و حصاركشى ها و سيمان كارى ها و سمپاشى ها و چمن كارى ها و همه و همه دست به دست هم دادند تا راه هاى تنفسى و غذايى آن را مسدود كرده و ريشه هاى پرطنين آن را در زير خروارها سيمان مدفون كنند.حتى عبور فاضلاب از بين ريشه ها و قطع ريشه ها، شكستن شاخ و برگ ها و... در بعضى موارد كنده كارى بر تنه ارزشمندى كه هويت تاريخى تمدنى را در خود دارد، مى رود تا سر و هرزويل را به كام مرگ بكشاند. بى شك سرو كهنسال ما توان مقابله با تمام اين تهديدات را نخواهد داشت. سرو هرزويل را به حال خودش رها كنيد.