تیم شنای ایران پس از ۴ روز تلاش در سومین دوره بازی های غرب آسیا در ورزشگاه الحمد شهر دوحه با كسب ۱۶ مدال رنگارنگ به كار خود پایان داد. در رقابت های شنای غرب آسیا، محمد علیرضایی در ماده های صد و پنجاه متر قورباغه، سهیل آشتیانی در ۲۰۰ متر آزاد، حمیدرضا مبرز در ماده های ۵۰ متر پروانه و آزاد و تیم ۴ در ۱۰۰ متر مختلط مدال های طلای تیم شنای ایران را كسب كردند. همچنین مبرز در صد متر پروانه، برادران در ماده های ۲۰۰ متر انفرادی مختلط، ۵۰ متر و ۲۰۰ متر كرال پشت، و تیم های ۴ در ۱۰۰متر آزاد امدادی و ۴ در ۲۰۰ متر آزاد مدال های نقره تیم ایران را كسب كردند. برادران نیز در ۱۰۰ متر كرال پشت، شرف زاده در ۱۰۰ متر پروانه، وحدتی در ۱۰۰ متر آزاد و آشتیانی در ۴۰۰متر آزاد مدال های برنز تیم شنای ایران را كسب كردند. اما در مجموع حمیدرضا مبرز با كسب ۳ مدال طلا و یك مدال نقره بهترین شناگر ایران در بازی های غرب آسیا بود. علیرضایی در این مسابقات به سه مدال طلا دست یافت، شاهین برادران با یك مدال طلا، پنج مدال نقره و یك مدال برنز به كار خود پایان داد. سهیل آشتیانی یك مدال طلا، دو مدال نقره و یك مدال برنز كسب كرد. پاشا وحدتی راد یك مدال طلا، یك مدال نقره و یك مدال برنز را از آن خود كرد. امین نوشادی دو مدال نقره كسب كرد. بیداریان یك مدال نقره را بر گردن آویخت و شرف زاده به كسب یك مدال برنز اكتفا كرد.نگهبان هندی هتل اوسیس دوحه دیگر به این همه رفت و آمد عادت كرده است. حدوداً یك ماهی می شود كه هتل محل خدمت او ورزشكاران زیادی را از سراسر جهان در خود جای می دهد و هر روز این جماعت رنگ وارنگ در آن رفت و آمد می كنند. بعد از حسین رضازاده كه یك هفته ای مهمان انگشت نمای این هتل بود، چند روزی است كه بهترین شناگران ایران در قسمت كهنه ساز هتل اقامت دارند. محمد علیرضایی، شاهین برادران، پاشا وحدتی، سهیل آشتیانی و... هر روز صبح از در كشویی هتل بیرون می زدند و بعد از حدود ۱۲ ساعت خسته و كوفته اما با دست پر بازمی گشتند. چند دقیقه ای در مبل های راحتی بزرگ لابی ولو می شدند و بعد هم می رفتند كه برای مسابقات فردا خواب های طلایی ببینند.بعد از سه چهار روز آب بازی و به دست آوردن تقریباً نیمی از مدال های كاروان ورزشی ایران آنها حالا در تهران هستند و بعد از چهار روز مسابقه فشرده و سخت آرامش دلچسبی را سپری می كنند. البته هنوز هیچ خبری از تشویق یا سپاس آنچنانی نیست و این موضوع آن آرامش را كمی ملال آور می كند. وقتی در دوحه پخش شد كه منصور كویتی برای چند مدال از بازی های غرب آسیا از سران سیاسی و ورزشی حدود ۳۰ هزار دلار پاداش گرفته تنها چیزی كه آنها را پیش می برد همان «غیرت» ایرانی بود.شناگران ایران در طول مسابقات همه جور رقیبی داشتند. مسابقات شنای غرب آسیا جزء معدود رشته هایی بود كه همه تیم ها حداقل ۱۰ نفر را برای آن اعزام كرده بودند. در بین تیم ها سوریه، كویت و ایران بیش از دیگران درخشیدند و بقیه هم با تك ستاره ها به آب زدند.اما برای تیم ایران فشار مضاعفی وجود داشت. تیم هشت نفره شنای ایران از نظر تعداد كوچكترین تیم مسابقات بود، اما از نظر مدال در قسمت مردان از همه بهتر كار كرد. هشت شناگر ایران بیش از دوبرابر تعدادشان به مدال دست پیدا كردند تا ناكامی های بازی های كشورهای مسلمان جبران شود.

• خستگی

شاید اگر تیم شنای ایران با چند نفر بیشتر به بازی های غرب آسیا می رفت تعداد مدال های به دست آمده به مراتب بیشتر از این می شد. شناگران ایران هر روز مجبور بودند در چند رشته روی سكوی استارت بروند و مسابقه دهند.مثلاً شاهین برادران در سومین روز در چند مسابقه سنگین و پشت سر هم حضور یافت كه این موضوع توان او را در مسابقات پایانی تحلیل برد. گاهی اوقات فاصله دو مسابقه دشوار شاهین فقط به ۱۰ دقیقه می رسید و این زمان برای استراحت و بازیابی قوای جسمانی كافی نبود. با این اوصاف تیم ایران از بعد كیفی موفق ظاهر شد، آن هم در برابر تیم هایی مثل كویت كه شناگرانش نزدیك چهارسال در آمریكا تمرین كرده اند و همه جور حمایتی را هم پشت سر خود می بینند.

• ستاره

هر چند هر هشت شناگر ایرانی حاضر در دوحه به عناوین درخور توجهی دست پیدا كردند و كاملاً موفق بودند، اما بی تردید محمد علیرضایی پدیده ۲۰ساله شنای اصفهان موقعیت ویژه ای بین بقیه داشت. محمد علیرضایی كه در مردادماه ركورد آسیا را در رقابت های رده های سنی تایلند جابه جا كرد، در دوحه نیز چنین كرد و به نزدیكی ركورد جهانی رسید. علیرضایی از یك نظر در بین شناگران ایران نمونه است. جثه و فیزیك بدنی او برای شنا بسیار خوب است و به گفته كارشناسان بلندی قامت و دست و پایش به او كمك كرده كه در بین هم قطارانش از شانس بیشتری برای موفقیت برخوردار شود. حتی بعضی ها معتقدند او تنها شناگری است كه با استانداردهای جهانی قهرمانان جهان هماهنگی زیادی دارد. جالب است كه او الكساندر پوپوف شناگر افسانه ای و اخیراً بازنشسته شده روس را الگوی خود می داند و از نظر جسمی هم بسیار شبیه او است. محمد می گوید از تماشای شنای پوپوف ۳۲ساله و ركوردشكنی های او با وجود داشتن سه فرزند لذت برده و از او انگیزه روانی زیادی گرفته است.علیرضایی درحالی سه مدال طلا از استخر بازی های غرب آسیا به دست آورد كه حتی خودش هم انتظار موفقیت چندانی نداشت. درباره او می گویند كه معمولاً نوسان زیادی در مسابقات دارد. یك بار بیستم ایران می شود و یك روز در سطح جهانی شنا می كند. او قبل از اعزام به دوحه گفته بود كه امیدی به قهرمانی ندارد و دلیل آن هم ناكامی او در لیگ بود. او در مسابقات لیگ در ۲۰۰ متر قورباغه بعد از بكتاش قیدی دوم شد اما همه می دانستند كه ناراحتی سینه او را به این روز انداخته. محمد علیرضایی حتی مجبور شد از سینه اش عكس بگیرد و این موضوع اعتماد به نفس لازم را از او سلب كرد. گفته می شود كه در بین هم تیمی ها و كادر فنی خشایار حضرتی مربی تیم ملی بیش از دیگران با علیرضایی صمیمی است. البته حضرتی با همه شناگران تیم ملی ارتباط دوستانه و محترمانه ای دارد اما ظاهراً سمپاتی او با علیرضایی بیش از بقیه است.وحید مرادی رئیس فدراسیون می گوید برای ادامه موفقیت علیرضایی برنامه هایی در دست دارد. از دید فدراسیون او شانس حضور در فینال مسابقات بازی های آسیایی دوحه را دارد. این درحالی است كه برای شنای ایران حضور در مسابقات فینال مسابقات منطقه ای سال های سال به یك رویای دست نیافتنی تبدیل شده بود. علیرضایی اما حالا می تواند به آرزوی دیرین شنای ایران جامه عمل بپوشاند. آرزویی كه فقط حیدر شنجانی اعجوبه ۱۰۰ متر كرال ایران در دهه ۱۳۵۰ كم و بیش به آن رسید. اما شاید علیرضایی بتواند به فینال بازی های آسیایی ۲۰۰۶ برسد. مسابقاتی كه سال دیگر در چنین روزهایی و در همین دوحه برگزار خواهد شد. شاید دوحه برای علیرضایی شانس بیاورد مثل امسال.