مهر كيان در اين باره مى گويد: «در بستر تفكرى كه ايجاد قطب هاى گردشگرى را توصيه مى كند تبديل چنين مكانى به يك مجموعه گردشگرى شامل پارك _ موزه، موزه مساكن روستايى و موزه مردم شناسى كه در نزديكى سد كاروان ۳ قرار دارد، بسيار موفقيت آميز خواهد بود.» قلعه مدرسه، در گذشته به كاروانسراهاى ميان راهى اطلاق مى شد. چنين مكان هايى با بهره از جهان بينى عقيدتى و ايمانى خاصى از دوره ايلخانى و تيمورى به وسيله اتابكان لر كه پايتخت شان ايذه بود، از سده ۵ در تاريخ منطقه وارد شد. مهركيان درا ين باره مى گويد: «به دليل محل استقرار اين قلعه _ مدرسه ها، صوفيان و دراويش اتاق هاى كوچك آن را براى خلوت گزينى و دورى از دنيا بر مى گزيدند و مدت هاى مديدى به گوشه نشينى در اين محوطه ها مى پرداختند. اين بناها به لحاظ مهندسى معمارى از سازه هاى با ارزش دوران اسلامى به شمار مى روند. محل استقرار قلعه مدرسه اى كه براى احداث پارك _ موزه در نظر گرفته ايم به گونه اى است كه قطعا مورد توجه گردشگران قرار مى گيرد.» وى افزود:‌ «اين محوطه با دربرگيرى چندين سايت پارينه سنگي، فراپارينه سنگى و ۳ اثر باستانى _ تاريخى كه شامل ۱ قلعه مدرسه، ۱ سازه دفاعى قاجارى و ۱ بناى نظامى متعلق به پهلوى دوم و فاصله ۱ كيلومترى با سد كارون ۳، مى تواند مكانى باشد براى جمع آورى و نمايش اشياى مردم شناسى منطقه و انتقال گونه هاى مختلف معمارى مساكن روستايى و انتقال اشياى حاصل از محوطه هايى كه با آب گيرى سد به تدريج زير آب خواهند رفت.» به گفته مهركيان استقرار عشاير بختيارى در سياه چادرها، ماكت هايى از سازه هاى معمارى غرق شده نظير پل ها، امام زاده ها و ديگر بناهايى كه زير آب رفته اند. همراه گونه شناسى گورهاى پيش از اسلام، گورهاى خرپشته اي، گورهاى اسلامي، سنگ گورهايى كه غم و اندوه بازماندگان به زبان عاميانه بر آن نقش بسته و شيرهاى سنگى كه بر فراز افراد قرار مى دادند، مى تواند اين محوطه را به يكى از پرجاذبه ترين موزه هاى كشور بدل كند. محوطه ياد شده، در كرانه جنوبى رود كارون قرار دارد و در حال حاضر نقشه بردارى از سازه هاى آن پايان يافته و همچنين گونه هاى مختلف مساكن روستايى كه به زودى غرق خواهند شد، نيز نقشه بردارى شده اند و آماده انتقال هستند تا با همان مصالح اوليه در محوطه ياد شده بازسازى شوند.