وفات حضرت سکینه | امام حسین (ع) روز عاشورا به دخترش حضرت سکینه (س) چه گفت؟

سکینه, حضرت سکینه, شهادت حضرت سکینه, زندگینامه حضرت سکینه, سکینه دختر امام حسین, درباره حضرت سکینه, در مورد حضرت سکینه, متن درباره حضرت سکینه, متن در مورد حضرت سکینه, آرامگاه حضرت سکینه, شهادت حضرت سکینه, متن حضرت سکینه, مقاله حضرت سکینه, وفات سکینه بنت حسین, سکینه بنت حسین, تسلیت وفات حضرت سکینه, زندگی حضرت سکینه, مقاله در مورد حضرت سکینه,

وفات حضرت سکینه | 5 ربیع الاول روز وفات حضرت سکینه دختر امام حسین (ع) است. مقام حضرت سکینه (س) چنان است که امام حسین (ع) از ایشان با عنوان «خیرالنسوان» یاد می کنند.

بیشتر بخوانید: درباره زتدگی و وفات حضرت سکینه (ع)


حضرت سکینه (س) دختر امام حسین (ع) و حضرت رباب بنت امرء القیس بانوی دانش مند، دانش پرور، ادیب، فصیح، متقی و زاهد در پنجم ربیع الاول سال ۱۱۷ در مدینه وفات یافت. امام حسین به ایشان علاقه خاصی داشتند و هنگام وداع با اهل بیت وقتی دیدند، حضرت سکینه از سایر زنان کناره گرفته و به شدت می گرید، وی آغوش گرفتند و فرمودند:

سیطول بعدی یا سکینه فاعلمی منک البکاء اذالحمام دهانی …؛

بدان ای سکینه پس از من گریه بسیاری در پیش خواهی داشت تا آن هنگام که جان در بدن دارم، با اشک جان گداز خود قلب مرا آتش نزن، آن گاه که کشته شدم، تو بهترین زنان و سزاوارترین فرد برای گریستن بر من هستی.

حضرت اباعبدالله، سکینه را با عبارت «خیره النسوان» خواندند که این به مقام بس والا و ارزش مند آن بزگوار اشاره دارد.

ایشان می فرماید، بعد از شهادت پدرم، به هنگام عبور از کنار جسدهای مطهر، آن بدن نازنین را در آغوش گرفتم و بی هوش شدم، در آن حال شنیدم که پدرم می فرمود:

«شیعتی مهما شربتم ماء عذب فاذکرونی

أسمعتم بغریب أو شهید فاندبونی»

شیعیان من هر گاه آب خوش گواری می نوشید، مرا یاد کنید (که تشنه لب کشته شدم) و هرگاه خبر غربت و شهادت شهیدی شنیدید، بر من سوگواری کنید.
کد N1794857