۰

ترکیه در سال 2015

  • ۱۶بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه

"ممکن است شما سال 2015 را برای ترکیه سال انتخابات بنامید، درست است اما سال 2014 نیز با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر و شهرداری‌ها به عنوان سال رقابت سرسختانه سیاسی این کشور ثبت شده بود."

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، به نقل از پایگاه اینترنتی نشال، به هر حال انتخابات سراسری اول نوامبر و هفتم ژوئن 2015 فرصت بازگشت خیره کننده‌ای را برای بازیگران مختلف سیاسی فراهم کرد اما در مقابل پنجره‌ای از بی‌ثباتی را نیز در کشور گشود.

امسال در حالی به پایان می‌رسد که همانند آغاز سال مباحث درباره طرح جنجال برانگیز رجب طیب اردوغان برای ایجاد مکانیسم‌های لازم برای اجرای سیستم ریاست جمهوری همانند فرانسه از سوی مخالفان و طرفداران به عنوان بحث بر سر قدرت و یا تغییرات لازم برای خروج از فضای نارضایتی از وضع موجود مطرح است.

برخلاف آغاز سال که حزب عدالت و توسعه به دلیل وقوع بحران‌هایی به صورت زنجیروار، فرسوده به نظر می‌رسید که در نهایت باعث شد رای دهندگان در دور اول انتخابات پارلمانی رای اکثریت به این حزب ندهند، اما اکنون این حزب بعد از دستیابی به پیروزی 5 / 49 درصدی در نوامبر، مجددا سر برآورده است.

این پیروزی نه تنها حاکمیت قاطع حزب عدالت و توسعه را دستکم تا سال 2019، زمان برگزاری انتخابات بعدی ریاست جمهوری، تضمین کرده بلکه باعث چرخش فوق‌العاده وجهه بین‌المللی اردوغان نیز شده است.

حرکت متزلزل حزب حاکم در طول سه سال گذشته و آسیب پذیری به وجود آمده پس از شکست انتخابات ماه ژوئن باعث شده بود اردوغان برای مدت کوتاهی به عنوان مرد دیروز به نظر آید. بر همین اساس مذاکراتی در بروکسل و واشنگتن در جریان بود که رهبر رک گو، سلطه‌گر و منتقد ترکیه کنار گذاشته می‌شود.

اما همه این مسائل تغییر یافت. بخشی از این تغییر به دلیل نتایج انتخابات بود و بخش دیگر به دلیل نقش محوری و احتمالی ترکیه در قبال داعش و مقابله با موج مهاجران. اکنون رهبران اروپا بیش از سه میلیارد یورو کمک، تجدید مذاکرات عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا و تسهیل روادید را در قبال جلوگیری از سرازیر شدن پناهجویان به اروپا، به آنکارا پیشنهاد می‌کنند.

بی شک، یکی دیگر از برندگان بزرگ امسال حزب دموکراتیک خلق طرفدار کردها تحت رهبری کاریزماتیک صلاح‌الدین دمیرتاش است، این حزب توانست با عبور از حد نصاب 10 درصد از آرا وارد پارلمان شود و بدین شکل دینامیک‌های سیاسی کشور را تغییر دهد.

اما آنچه که بیش از هر مساله‌ای حتی ماجراجویی‌های سیاستمداران، ذهن مردم را در 2015 به خود مشغول کرد، تابستان پر از خشونت و بی‌ثباتی در کشور میان دو انتخابات بود. ترکیه مرگبارترین حملات تروریستی را در تاریخ خود تجربه کرد. بیش از 102 نفر در بمب گذاری آنکارا کشته شدند و با دو حمله دیگر توسط نیروهای داعش در ترکیه در کل 143 نفر زندگی خود را از دست دادند.

در عین حال، روند شکننده مذاکرات صلح میان دولت و جدایی طلبان کرد در ماه ژوئن بر هم خورد و باعث شدیدترین خشونت‌ها در جنوب شرقی ترکیه از دهه 1990 شد.

در همین راستا، نزدیک به 100 نفر غیرنظامی، 200 نفر شبه نظامی و بالای 170 نفر از نیروهای امنیتی در خشونت‌های اخیر کشته شدند. اما مساله نگران کننده این است که برای اولین بار در طول سه دهه گذشته، شبه نظامیان جوان پ ک ک درگیری‌ها را از کوه‌ها به مراکز شهرها و مناطق مسکونی انتقال دادند که همین امر باعث برقراری حکومت نظامی، درگیری‌های خیابانی و موجی از آسیبها علیه غیرنظامیان شد.

پس از پیروزی حزب عدالت و توسعه درگیری‌ها در جنوب شرقی ترکیه و مناطق کرد نشین ادامه یافت. به نظر می‌رسد که این پیروزی در انتخابات که هیچ کس آن را تصور نمی‌کرد دولت را جسور کرده است و به یاد این مساله انداخته است که پیش از هر گونه بازگشت به میز مذاکرات، باید پ.ک.ک را ضعیف کرده و در عین حال حملات علیه داعش بزرگ جلوه داده شود.

مقامات ترکیه پس از ماهها در نهایت تصمیم گرفتند با داعش مقابله کنند.

اکنون حزب عدالت و توسعه پس از دو سال و نیم مواجهه با بحرانهای مختلف، از تجمعات بزرگ ضد دولتی گرفته تا فسادهای مالی به نظر می‌رسد اکنون نسبت به گذشته کنترل بهتری در ترکیه در دست دارد.

از سوی دیگر اکنون اردوغان برای یک نبرد سیاسی دیگر درباره طرح‌هایش که احتمال دارد به رفراندوم گذاشته شود آماده می‌شود. به نظر می‌رسد که این کشور در سال 2016 اندکی آرامش را بعد از یک سال خشونت و کشمکش‌های سیاسی تجربه کند.

در همین حال از نشانه‌های چالش در استراتژی منطقه‌ای ترکیه می‌توان به دو بحران اشاره کرد.

در 24 نوامبر، جنگنده روسی توسط نیروهای ترکیه که مدعی بودند حریم هوایی این کشور را نقض کرده است، ساقط شد. دو هفته بعد هم بغداد از آنکارا خواست که نیروهای اعزام شده‌اش را از خاک عراق خارج کند، این نیروها ظاهرا برای آموزش مبارزان سنی برای بازپس‌گیری موصل در عراق حضور دارند.

هر دو حادثه نشان دهنده تغییر قدرت علیه ترکیه پس از مداخله روسیه در سوریه است.

هم روسیه و هم ترکیه بر مبارزه علیه داعش تاکید می‌کنند (در همین راستا ترکیه بالاخره درهای خود را به سوی نیروهای آمریکایی در پایگاه‌ هوایی اینجرلیک باز کرد) اما جنگ واقعی درباره سرنوشت بشار اسد است.

ترکیه از ارتش خود برای ایجاد فضایی در شمال سوریه برای آموزش شورشیان ضد اسد استفاده می‌کند که این منطقه از نیروهای هوایی سوریه امن باشد.

هم‌چنین در سال 2015 پس از حملات پاریس توجه غربی‌ها نسبت به کنار گذاشتن اسد کمرنگ شده است و دیگر ترکیه در این وادی تنها به نظر می‌رسد.

انتهای پیام

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.