آیا اندونزی برای ساخت نیروگاه‌های انرژی هسته‌ای آماده است؟

یک پایگاه اینترنتی اندونزی نوشت: دیر یا زود اندونزی باید به طور کامل از انرژی‌های غیرقابل تجدید به سمت منابع انرژی دوستدارمحیط زیست حرکت کند و انرژی هسته‌ای راهی نسبتا امیدبخش محسوب می‌شود.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) به نقل از گلوبال ایندونژین ویسس،‌ تاسواندا تاریو، معاون فنی رئیس آژانس ملی انرژی هسته‌ای در گذشته اعلام کرده بود که اندونزی بدون ساختن نیروگاه های انرژی هسته‌ای برای تولید برق هرگز نمی‌تواند به طرح توسعه ملی بلند مدت خود دست یابد.

تاریو هم‌چنین با بیان این که لازم است که توسعه انرژی هسته‌ای هم اکنون آغاز شود، گفت اگرچه ما منابع گوناگون انرژی را توسعه داده‌ایم اما در حال حاضر با کمبود انرژی مواجه هستیم.

تاریو در جاکارتا اعلام کرد: اعتقاد داریم اگرچه دیگر منابع افزایش یافته است اما این اقدامات کافی نیست. نیروگاه‌های انرژی هسته‌ای گزینه جایگزین نیستند بلکه یک ضرورت به شمار می‌روند. ساخت یک نیروگاه انرژی هسته‌ای به 10 سال زمان نیاز دارد. اگر می خواهیم تا سال 2025 چنین نیروگاهی داشته باشیم اکنون زمان مناسبی است.

ساخت یک نیروگاه انرژی هسته‌ای به طور قطع می‌تواند تولید انرژی اندونزی را طبق هدف رییس‌جمهور این کشور در افزایش سهم انرژی‌های تجدیدپذیر تا 23 درصد تا سال 2025 افزایش دهد. تاکنون سهم انرژی‌های تجدیدپذیر حدود 10 درصد بوده است. با توجه به موقعیت جغرافیایی اندونزی و ویژگی‌های این کشور، 10 درصد واقعا رقم بسیار ناچیزی است و کارهای زیادی باید در این زمینه انجام شود.

با این حال مانع اصلی ساخت نیروگاه انرژی هسته‌ای متقاعد کردن مردم است. بسیاری از مردم اندونزی نگران هر چیزی که با انرژی هسته‌ای در ارتباط است، هستند. اگرچه انرژی هسته‌ای واقعا به طور کامل با مدیریت مناسب و رسیدگی‌های ایمنی از امنیت کامل برخوردار است.

هم‌چنین یافتن یک مکان مناسب برای ساخت نیروگاه در جاوه و سوماترا بسیار دشوار است. زیرا این دو جزایر که نیاز مبرمی به انرژی الکتریسیته دارند در محل تلاقی صفحه‌های تکتونیکی زمین واقع شده‌اند و در برابر زمین لرزه آسیب‌پذیر هستند.

افزون بر این به دنبال سونامی ژاپن که نیروگاه انرژی هسته‌ای فوکوشیما را از کار انداخت، تمایل جهانی برای انرژی هسته‌ای به منفی گرایی کشیده شده است. به دنبال این تراژدی همه نیروگاه‌های انرژی هسته‌ای در ژاپن تعطیل شدند و پس از آن تعداد کمی از آن‌ها دوباره راه اندازی شدند.

قبل از حادثه فوکوشیما، ژاپن به طور موفقیت آمیزی حدود 30 درصد نیازهای الکتریسیته‌اش را از فعالیت‌های هسته‌ای تولید می کرد.

با توجه به موقعیت اندونزی در طول خط استوا، در واقع انرژی خورشیدی گزینه جایگزین قابل اعتمادی برای تقویت تولید انرژی قابل تجدید خواهد بود. این کشور تقریبا در همه روزهای سال از پرتو خورشیدی برخوردار است. هم‌چنین فضای بسیار زیادی برای استقرار پنل‌های خورشیدی وجود دارد.

افزون بر این نرخ پنل‌های خورشیدی برای سال‌های متمادی در حال کاهش بوده و در این مدت بهره‌وری از آن به آرامی در حال افزایش است.

پتانسیل عظیم انرژی خورشیدی در بسیاری از کشورهای جهان از قبیل سنگاپور و آلمان مهار شده است. در این دو کشور بسیاری از افراد نه تنها الکتریسیته کافی برای نیاز روزانه خود را تولید می‌کنند بلکه الکتریسیته مازاد را به شبکه اصلی انرژی می‌فروشند واز همه مهم‌تر انرژی خورشیدی کاملا ایمن است و هیچ آلودگی را تولید نمی‌کند.

دیگر گزینه‌های جایگزین مناسب برای اندونزی انرژی آبی و انرژی گرما زمین هستند که هر دوی این‌ها در این کشور به وفور یافت می‌شوند. آبشارهای طبیعی و سدهای دست ساز می‌تواند با توربین‌های تولید انرژی همراه شوند و گرمای اعماق زمین می‌تواند برای تبخیر آب و ایجاد بخار برای چرخش توربین‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

با این وجود اندونزی نباید چشم‌انداز ساخت نیروگاه‌های انرژی هسته‌ای را کنار بگذارد. دیر یا زود این کشور باید به طور کامل از انرژی‌های غیرقابل تجدید به سمت منابع انرژی دوستدار محیط زیست حرکت کند و انرژی هسته‌ای راهی نسبتا دلگرم کننده به شمار می‌رود.

انتهای پیام

کد N1075562