۰

تحلیل حقوقی زمینه های اجرای برجام توسط نعمت احمدی: منتقدان ،به حقوق بین الملل آشنایی ندارند

  • ۱۳بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه
توافق هسته ای ایران و پنج بعلاوه یک برجام

یک حقوقدان در تحلیل شرایط اجرای برجام معتقد است کسانی که می گویند ایران تعهدات یک جانبه ای را اجرا می کند، اشتباه می کنند و به حقوق بین الملل ناآشنا هستند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نعمت احمدی استاد دانشگاه و حقوقدان درباره تحلیل حقوقی اجرای برجام با خبرنگار ما در غرفه ای که خبرگزاری در نمایشگاه مطبوعات دارد، به گفتگو نشست. آنچه در ادامه می خوانید، گپ و گفت کوتاه ما با این چهره حقوقدان نزدیک به هاشمی رفسنجانی است.


برخی معتقدند ما نباید اجرای برجام را آغاز کنیم و این یک تعهد یک جانبه است و بدون اجرای تعهدات طرف مقابل، اجرای تعهدات ایران، اشتباه است. نظر شما در این باره چیست؟
ما هنوز به جایی از برجام نرفتیم. تازه مرحله اجرای توافق شده و اتفاقی در اجرای برجام نیفتاده. برجام دو بخش است: یک بخش تعهدات ایران است که پیش مقدمه این قصه است. یعنی ایران با یک زمان بندی یک سری تعهدات را انجام داده و باید انجام دهد. در اصل ایران از لحاظ حقوق بین المللی خود را به یک سری تعهدات متعهد کرده، تعهدات شامل تغییرات یا اعمال محدودیتها در بخش ساختمانها می شود، تغییر در طراحی رآکتورها، کاهش تعداد سانتریفیوژها و کاهش ذخایر اورانیوم غنی شده می شود. وارد بخش موشکی و نظامی نشویم که به این موضوع ارتباطی ندارد.


برخی از منتقدان دولت می گوید کاهش تعداد سانتریفیوژها بدون اینکه طرف مقابل اقدام عملی برای رفع تحریمها داشته باشد، اشتباه است. از لحاظ بین المللی این گفته چقدر صحیح یا نادرست است؟
این کسانی که می گویند باید طرف مقابل اقدام عملی کند، نا آشنا به حقوق و قواعد بین الملل هستند. در پروسه انجام برجام، یک مرحله مذاکره داشتیم، بعد از آن مرحله تفاهم داشتیم، و سپس به مرحله توافق رسیدیم. بعد از مرحله توافق، مرحله صدور قطعنامه را داشتیم. هر کدامشان در عرف حقوق بین الملل ضمانت اجراهای خود را دارد، شما اگر به صورت پله کانی به برجام نگاه کنید، اول یک توافق برای مذاکره کردیم که از دوره آقای سعید جلیلی شروع شد ولی وقتی وارد فاز عملیاتی در ماههای پایانی دولت آقای احمدی نژاد شدیم و سلطان قابوس برای این منظور میانجی شد، و در نهایت به دولت یازدهم رسید و که ماحصل آن به توافق وین منجر شد. کسانی که انتقاد می کنند طرف های مقابل تعهد نداده اند، ماهیت قرارداد بین المللی خصوصا قطعنامه سازمان ملل را نمی دانند.


آیا تصویب این قطعنامه به معنی اقدام عملی است؟
یک اصل فقهی داریم که در حقوق بین الملل هم وارد شده، اذن در شیء، اذن در لوازم آن است. الان مواجه با قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت هستیم. یعنی ۱۹۸ کشور که نشستند، شورای امنیت را انتخاب کردندو این اعضا، قطعنامه را تصویب کردند. این اعضای دائمی جدای از اینکه طرف ما در اصل مذاکره بودند، در قطعنامه ۲۲۳۱ هم حضور داشتند، اهمیت این قطعنامه به اندازه ای است که در آینده باید در حقوق بین الملل تدریس شود. برای نخستین بار، به خاطر اشراف و استعداد آقای ظریف و سکونت ممتدش در سازمان ملل که باعث شده به زیر و بم قصه وارد شود، ایران با یک قطعنامه، ۶ قطعنامه قبلی این شورا را که عامل اقدامات عملی زیادی علیه منافع ملی کشورمان بود، ملغی الاثر کرد. این را باید در نظر داشت تعهد که عنوان می شود یک کاغذ بین دو یا چند کشور است ولی قطعنامه صادره از سوی شورای امنیت یک متن و سند بین المللی است.


صدور قطعنامه توسط شورای امنیت اقدام عملی طرف مقابل را تضمین کرده؟ یا نامه رئیس جمهور آمریکا به وزرای ۴ گانه کابینه اش و مصوبه شورای وزرای اتحادیه اروپا، اقدام عملی برای اجرای قطعنامه محسوب می شود؟
آن اقدامات عملی که می گویید جزء این لوازم است، شیء اصلی قطعنامه است. اینها یک شکل ظاهری است که باید از لحاظ حقوق و عرف بین الملل رعایت شود. در آمریکا دولت خواست از نظر همین منتقدین داخلی و خارجی خودشان که از دلواپسان ما بسیار منتقدتر هستند، اقدام عملی را آغاز کند. از روزی که قطعنامه امضا شده، هیچ خبری تا امروز نبود. دیروز نتانیاهو به آمریکا رفت، در حالی که کاخ سفید او را دعوت نکرد ولی مجلس سنا دعوتش کرد. الان در سنا، جمهوری خواهان قدرت دارند و با کاخ سفید که دست دموکراتهاست مشکل دارند. تکرار تعهدات اتحادیه اروپا در مصوبه هیات وزیران این اتحادیه، صدور نامه اعلان توقف اجرای تحریمهای کنگره به وسیله اوباما، در واقع مانند قانونی است که آیین نامه اجرایی برای آن نوشته شده. اینها آیین نامه اجرایی قطعنامه شورای امنیت را نوشتند و اعلان کردند. قطعنامه پیش شرطی دارد که تعهدات ما در آن به صورت واضح مشخص شده.


۲۳۱17

 

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.