• ۱۴بازدید
گفت‌وگوی ایسنا با کارشناس بنیاد "کنراد آدنائر"

اردوغان با دست پر به نوامبر می‌رسد؟

یکم نوامبر قطعا روز سرنوشت‌سازی برای همه ترک‌ها به‌خصوص رجب طیب اردوغان است؛ اردوغانی که پس از ناکامی حزب متبوعش در انتخاب هفتم ژوئن 2015 و کمرنگ‌شدن رویاهایش برای تغییر قانون اساسی، بی‌صبرانه انتظار این روز را می‌کشد و حالا آخر همان پاییزی از راه می‌رسد که اردوغان باید جوجه‌هایش را بشمارد.

در طول این چهار ماه و اندی، سیاست جنجالی اردوغان فراز و فرودهای بسیاری را تجربه کرده است که می‌توان مهم‌ترین آن را تغییر 180 درجه‌ای سیاست این کشور از موضع نرم به موضع سخت در قبال داعش دانست اما از سوی دیگر، به بهانه کشته‌شدن دو تن از نیروهای امنیتی‌ به دست پ.ک.ک، اقدام تحسین‌برانگیز مذاکرات صلح با کردها به یک‌باره کنار گذاشته شد و حملات علیه مواضع این گروه آغاز شد.

پس از این تحولات، همه چشم‌ها به او دوخته شد و بار دیگر این سیاستمدار نئوعثمانی" توانست افسار جریان رسانه‌ای را در دست بگیرد اما در این میان کم نبودند کسانی که با بدبینی به تحولات ترکیه نگریستند و اردوغان را به بهره‌برداری سیاسی از این تحولات متهم کردند.

در این میان، انفجار دو بمب در گردهمایی گروه‌های چپ‌گرا در قلب آنکارا و کشته‌شدن بیش از 100 نفر از شهروندان این کشور، ترکیه را صحنه تلاطم و تشویشی تازه کرد.

در همین رابطه "الیور ارنست"، کارشناس بنیاد سیاسی "کنراد آدنائر" آلمان در گفت‌وگو با خبرنگار بین‌الملل خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با اشاره به حمله اخیر تروریستی در آنکارا گفت: دو عامل در این حمله تاثیر گذارند اول اینکه دولت ترکیه از عبور تروریست‌های داعش از مرزش‌هایش جلوگیری نکرده و همچنین از فعالیت‌های این نیروها ممانعت نمی‌کند. بر همین اساس نیروهای خارجی و حتی نیروهای داخلی داعش چندان احساس نمی‌کنند که توسط نیروهای امنیتی ترکیه تحت فشار هستند. در همین راستا پس از اعلام رسمی ترکیه مبنی بر پیوستن به ائتلاف ضد داعش به سرکردگی آمریکا باز هم تغییری در مواضع این کشور ایجاد نشد و چندان تغییری در شرایط به وجود نیامد. حتی می‌توان گفت که هیچ گونه حمله‌ای به مواضع داعش توسط نیروهای امنیتی ترکیه انجام نگرفته است.

بسیاری از منتقدان بر این باورند که اردوغان هنوز چهره بارز حزب عدالت و توسعه به شمار می‌رود و سایه سنگینش روی این حزب احساس می‌شود. این کارشناس آلمانی نیز همین نظر را دارد و می‌گوید: براساس قانون حزبی ترکیه اردوغان پس از انتخاب شدن به عنوان رئیس جمهوری در اوت سال 2014 می‌بایست حزب عدالت و توسعه را ترک می‌کرد اما هنوز تاثیرگذارترین چهره در حزبش بوده و مبارزات انتخاباتی را می‌گرداند.

وی ادامه می‌دهد: هدف سیاسی او ایجاد سیستم جدید ریاست جمهوری است که براساس آن قدرت اجرایی بیشتری داشته باشد. اکثر 60 درصد رای دهندگان ترکیه در انتخابات هفتم ژوئن به این سیستم ریاست جمهوری رای ندادند اما اردوغان این تصمیم مردم را قبول نکرد و همین رویکرد سیاسی غیردموکراتیکش باعث تعمیق شکاف‌های موجود در خطوط قومی، مذهبی و سیاسی جامعه ترکیه است.

به گفته ارنست، دلیل دیگر رفتار دیکتاتوری اردوغان، اتهامات فساد علیه وی و برخی از اعضای خانواده و حامیانش است: "او می‌داند که این مساله ممکن است نه تنها باعث تخریب اعتبارش شود بلکه قدرت سیاسی او را به پایان می‌رساند. برهمین اساس برای اردوغان و حامیانش کاملا این مساله برد و باخت است. در همین راستا حزب عدالت و توسعه نیز از این رویکرد مشکل‌زای اردوغان حمایت می‌کند زیرا تصور می‌کند که اردوغان و حزب عدالت و توسعه یکی هستند؛ در واقع اردوغان کسی است که توانسته است گروه‌های مختلف را در این حزب در کنار هم نگه دارد. این حزب تصور می‌کند که اگر طرفداران قوی اردوغان کنار گذاشته شوند در این صورت حزب عدالت و توسعه دچار شکست بزرگی می‌شود."

پس از ناکامی حزب حاکم برای دستیابی به اکثریت کرسی‌ها در پارلمان ترکیه و تشکیل دولت ائتلافی با دیگر احزاب، اکنون کمتر از دو هفته به برگزاری انتخابات سراسری باقی مانده است. وی در این باره ابراز امیدواری می‌کند که امنیت شکننده ترکیه اجازه برگزاری این انتخابات را بدهد: "به نظر می‌رسد بعد حادثه بمب گذاری در آنکارا باز هم حزب عدالت و توسعه، حزب پیشتاز در این کشور باشد زیرا بر اساس انتخابات در ماه ژوئن، 40 درصد از رای دهندگان ترکیه به صورت ایدئولوژیکی خود را وابسته به این حزب می‌دانند؛ این فاکتور مهمی است. این درحالی است که سه حزب دیگر تنها بیش از 10 درصد آرا را به خود اختصاص می‌دهند. به نظر می‌رسد که تصویر کلی در انتخابات آتی تغییر نمی‌یابد و ترکیه با بی‌ثباتی بیشتر اقتصادی و سیاسی روبه رو خواهد شد که تنها مسوول اصلی آن حزب عدالت و توسعه خواهد بود."

این کارشناس بنیاد کنراد آدنائر، با بیان حمایت حزب عدالت و توسعه از داعش و تامین کمک‌های پزشکی، پولی و نظامی به این گروه تروریستی گفت: از زمان پیوستن به صورت رسمی به ائتلاف ضد داعش تاکنون، چندان صدمه سنگینی به داعش وارد نکرده‌اند؛ اگر چنین نیتی داشتند، می‌توانستند به راحتی آن را انجام دهند، اما آنها نمی‌خواهند که داعش تضعیف شود. برای حزب عدالت و توسعه داعش جایگزین بهتری برای اسد است!

وی در ادامه با اشاره به حملات اخیر ترکیه به مواضع حزب کارگران کردستان(پ.ک.ک) می‌گوید: در این جبهه ترکیه بسیار شدید و با عملیات گسترده علیه دشمنان خود وارد عمل شده است. نزدیک به 500 حمله هوایی علیه مواضع پ ک ک در شمال عراق در سوریه و در ترکیه داشته و هزار نیروی پ ک ک کشته شده‌اند.

به گفته این کارشناس آلمانی، "به نظر می‌رسد که حزب عدالت و توسعه دارد اشتباهات دهه 1990 را تکرار می‌کند. اگرچه پ.ک.ک نماینده 15 میلیون کردی که در ترکیه زندگی می‌کنند، نیست اما حضور 40 ساله این گروه نشان دهنده سرکوب برخی حقوق فرهنگی کردها است. به طور کلی به نظر می‌رسد که حزب عدالت و توسعه به دنبال راه حل نظامی علیه مشکل پ ک ک است."

وی ادامه می‌دهد: یکی از اقدامات شرم آور حزب عدالت و توسعه این است که حزب مخالف خود یعنی حزب دموکراتیک خلق را به پ ک ک ربط می‌دهد اما این مساله همه تلاش‌های شنیده شدن تنها صدای سیاسی مردم کرد در ترکیه را از بین می‌برد. این روند حزب عدالت و توسعه را در داخل با خشونت بیشتری مواجه می‌کند که این می‌تواند دموکراسی ترکیه را از بین ببرد و به سمت یک جنگ قومیتی سوق دهد.

انتهای پیام

کد N995929

وبگردی