۰

اقتصاد دوران جنگ به روایت بهزاد نبوی/ شعار«کوپنیسم» یعنی «کمونیزم» برای تضعیف دولت میرحسین موسوی

  • ۲۵بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه

ایلنا نوشت: معاون نخست وزیر دولت شهید رجایی، عملکرد اقتصادی دولت‌های زمان جنگ را مثبت دانست و گفت: بنی‌صدر و برخی از دوستانشان با اعمال فشار به دولت مدعی بودند که دولت به دنبال ایجاد روش کمونیستی برای اداره مملکت است که این مدعیات به هیچ عنوان صحت نداشت.

بهزاد نبوی در نشست بررسی ضرورت‌ها و الزامات‌ سیاست‌های اقتصادی در دوران دفاع مقدس که به همت موسسه دین و اقتصاد برگزار شد، اظهار داشت: به طور کلی می‌توان به سه دوره عملکرد اقتصادی دولت در زمان جنگ اشاره کرد که دوره نخست دوران تشکیل دولت شهید رجائی و آغاز جنگ، دوره دوم از سال 61 تا سال 64 و سومین دوره نیز در سال‌های 65 ، 66 و 67 اختصاص دارد.

اهم اظهارات وي از اين قرار است:

** در دوره نخست در روزی که کابینه شهید رجایی تشکیل شد و قرار بود برای معرفی کابینه خدمت امام برسیم، خبر رسید به کشورمان حمله شده‌است. البته معمولا از 31 شهریور به عنوان سالروز آغاز جنگ یاد می شود اما در واقع این روز آغاز بمباران هوایی ارتش عراق است و نخستین حمله دولت بعثی به ایران در روز 22 شهریور انجام گرفت که ما همراه اعضای کابینه خدمت امام بودیم و این نخستین هدیه برای دولت بود.

** در آن دوران به لحاظ اقتصادی یکی از مهمترین تصمیمات افزایش سه برابری قیمت نفت بود که دولت به دلیل کمبود منابع بلافاصله این طرح را پذیرفت. با این حال تصمیمی که تداوم یافت و تاثیر گذار شد، همان تشکیل ستاد بسیج اقتصادی با هدف ممانعت از بروز بحران‌های مرسوم در زمان جنگ بود و ما در این ستاد به دنبال تدوین سیاست‌های اقتصادی کلان و برنامه‌ریزی دراز مدت نبودیم بلکه تنها می‌خواستیم جلوی مشکلات آنی پس از آغاز جنگ و در طول آن را بگیریم.

**{با اشاره به تشکیل کمیته‌های کالاهای اساسی به سرپرستی وزارت بازرگانی،‌حمل ونقل به مدیریت وزارت راه، سوخت و انرژی زیر نظر وزارت نفت و کمیته‌صنایع به سرپرستی وزارت صنایع } در آن زمان در کمیته سوخت و انرژی برای نخستین بار قیمت برق به صورت پلکانی محاسبه شد و این در حالی بود که فشارهای بسیاری بر روی دولت وجود داشت و عده‌ای شعار «کوپنیسم» یعنی «کمونیزم» را برای تضعیف دولت به کار می‌بردند.این در حالی بود که حتی کشورهای غربی هم از چنین روش‌های تجربه‌ شده‌ای در دوران‌های جنگی استفاده می‌کردند. با این وجود آقای بنی‌صدر و برخی از دوستانشان با اعمال فشار به دولت مدعی بودند که همه کالاها در انبارها و جود دارد و این دولت به دنبال ایجاد روش کمونیستی برای اداره مملکت است که این مدعیات به هیچ عنوان صحت نداشت.

** شوک روانی آغاز جنگ ابتدا موجب ایجاد تورم 22 الی 23 درصدی شد اما درادامه جنگ این نرخ تورم ثابت باقی ماند و با افزایش چندانی روبرو نشد به هر حال ما فکر می‌کردیم ارز کشور باید ذخیره شود و اینگونه نبود که همچون برخی دوران‌های بعد از آن میلیاردها دلار صرف واردات شود.

**مرحوم مهدوی کنی همواره از ستاد بسیج اقتصادی حمایت می‌کرد و به خصوص در برابر انتقادات شرعی علیه ستاد بارها پادرمیانی کرده بود وگویا خدمت امام (ره) رسیده و اعلام کرده بود برخی می‌گویند کنترل بار خریداری شده تجار از کشاورزان برنج کار غیر شرعی است که امام فرموده بود به هیچ عنوان اینگونه نیست و از دولت حمایت کرده بودند.

** در مجموع می‌توان با توجه به شرایط خاص جنگ در کشور بگوییم در دوره نخست دولت عملکرد قابل قبولی داشت و با توجه به اینکه تازه مسئولیت را برعهده گرفته بود مردود نشد اما در این میان حمایت بی‌شائبه مردم که به مراتب بیشتر از اکنون همراه دولت بودند غیرقابل انکار است.

** در دوره دوم در سال‌های60، 61 و 62 در مجموع حدود 120 میلیارد دلار ، در سال 63تقریبا 17 میلیارد دلار و در سال 64 نیز حدود 13 میلیارد دلار نفت فروختیم که در مقایسه با میزان فروش نفت در دولت نهم و دهم که بعضا نفت را بشکه‌ای 140 دلار هم می‌فروختند رقم ناچیزی بود و با این حساب می‌توان سیاست‌های نفتی کشور را با توجه به شرایط آن دوره قابل قبول دانست.

**در دوره سوم که در واقع دوران بحران اقتصادی اصلی در زمان جنگ بود وضعیت تغییر کرد و شاید آغاز این بحران را بتوان به سقوط ناگهانی قیمت نفت مربوط دانست که درپی آن قیمت نفت از هر بشکه حدود 25 دلار به بشکه‌ای 7 و حتی 5 دلار کاهش یافت. همزمان با این سقوط تاریخی قیمت نفت، خطوط لوله و تاسیسات نفتی دریایی و خشکی کشور نیز مرتبا توسط هواپیماهای جدید میراژ که عراق از فرانسه می‌گرفت و سوخوی 7 که از روسیه دریافت می‌کرد، زیر بمباران قرار گرفت و کار به جایی رسید که صادرات نفتی ما از دو الی سه میلیون بشکه در روز به حدود یک میلیون بشکه در روز رسید که آن هم باید با قیمت نازل 5 دلار به فروش می‌رسید.

**از مجموع درآمدهای کشور در آن زمان سه میلیارد دلار زیر نظر ستاد و شورای عالی اقتصاد به بخش دفاع اختصاص می‌یافت، سه میلیارد دلار صرف کالاهای اساسی می‌شد و یک میلیارددلار باقی مانده نیز برای اداره باقی امور کشور صرف می‌گردید واینکه امروز برخی می گویند در دوران جنگ دولت هیچ پولی برای بخش دفاعی و هزینه کردن در جنگ در نظر نمی‌گرفت ادعایی کاملا بی‌اساس و نابجا است.

2727

 

 

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.