• ۵بازدید

اقدام ماکیاولیستی اردوغان؛ هدف وسیله را توجیه می‌کند!

"دوم مرداد (24 ژوئیه) بود که دولت ترکیه اعلام کرد، سرانجام به نیروهای آمریکایی اجازه می‌دهد تا از پایگاه اینجرلیک برای انجام حملات هوایی خود علیه داعش در عراق و سوریه استفاده کند اما این اجازه شروطی داشت."

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، سایت تحلیلی بیزینس اینسایدر در تحلیلی به بررسی تغییر مواضع ترکیه در منطقه پرداخته و نوشته است:

«آنکارا روشن است که بیش از آنکه از داعش نگران باشد نسبت به بزرگی و یاغی‌گری اقلیت کرد که 13 درصد جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند، نگران است.

در این میان ارائه مجوز به آمریکا برای استفاده از پایگاه اینجرلیک به ترک‌ها آزادی بیشتری برای حمله به کردها در عراق می‌دهد؛ اقدامی که دولت ترکیه بلافاصله پس از اعلام توافق با آمریکا دست به آن زد.

با این حال روشن نیست نتایجی که این توافق در پی خواهد داشت ارزش آن را دارد یا نه اما در هر صورت این تصمیم به نظر می‌رسد که با تمایلات سیاسی رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه همخوانی دارد.

نخستین دست به مهره اردوغان

پس از این توافق، ترکیه حملات خود علیه داعش در سوریه و کردها در شمال عراق را آغاز کرد.

ترکیه همچنین با بازداشت گسترده اعضای پ.ک.ک در داخل این کشور به گفته خودش تروریست‌ها را به شدت تحت فشار قرار داد.

تصمیم برای حمله همزمان به داعش و پ.ک.ک- دشمن همیشگی دولت ترکیه که از 1980 موجی از آشوب و اعتراض را در این کشور آغاز کرده است- حرکتی ماکیاولیستی از جانب اردوغان است.

سیاست‌های داخلی ترکیه تاثیر بسیار زیادی بر مبارزه با داعش داشته و آمریکا احتمالاً اکنون به آخرین بازی قدرت مرد قدرتمند ترکیه امید بسته است.

صلح دیگر استفاده سیاسی ندارد

طی انتخابات ماه ژوئن، حزب عدالت و توسعه اردوغان اکثریت پارلمانی خود را برای اولین بار از سال 2002 از دست داد.

این بدبیاری حزب عدالت و توسعه بیشتر به دلیل پیروزی حزب حامی کردهای دموکراتیک خلق رخ داد حزبی که برای اولین بار توانست به عنوان یک حزب حامی کردها اکثریت لازم برای ورود به پارلمان را به دست آورد.

پیروزی حزب دموکراتیک خلق آرزوهای شخصی اردوغان برای اعطای قدرت بیشتر به ریاست‌جمهوری را محدود کرد. این رخداد همچنین پارلمان ترکیه را چندحزبی کرد و در پی آن اکنون هیچ حزبی اکثریت مطلق را در دست ندارد و گفت‌وگوها برای تشکیل دولت ائتلافی بین عدالت و توسعه و سایر احزاب، سست و بی‌رمق ادامه داد.

می‌توان گفت دولت اردوغان انتخابات را نیز مرهون تاکتیک سیاسی خود در آغاز روند صلح با کردها از سال 2012 بود چراکه با این کار توانست آرای برخی کردها را به خود اختصاص دهد.

با این حال به نظر می‌رسد روند صلح و کردها دیگر از نظر سیاسی سودمند نیستند: سی‌ام ژوئیه، رهبر حزب حرکت ملی این کشور اعلام کرد، حزبش در صورت توقف رسمی روند صلح با کردها حاضر است با عدالت و توسعه برای تشکیل دولت ائتلاف کند.

اردوغان به پ.ک.ک اجازه سوءاستفاده از فضای سیاسی را نمی‌دهد

حزب پ.ک.ک، گروهی از کردهای استقلال‌طلب است که از نظر ایدئولوژیک ریشه‌های مارکسیستی دارد و از نظر دولت ترکیه، آمریکا و اتحادیه اروپا به دلیل حملات متعدد به اهداف نظامی و غیرنظامی یک سازمان تروریستی محسوب می‌شود.

در این میان اما باید پذیرفت که پایان دادن به روند صلح احتمالاً منجر به افزایش خشونت‌ها می‌شود و می‌تواند به پ.ک.ک بهانه‌ای دوباره برای آغاز شورش در شرق ترکیه بدهد. اما اردوغان هم در این صورت خواهد توانست تا با ائتلاف با حزب حرکت ملی‌گرا اکثریت پارلمان را به دست بگیرد.

در همین حال رئیس‌جمهور ترکیه برای محدودتر کردن تاثیر کردها در سیاست‌های ترکیه تهدید کرده است که مصونیت قضایی کردهای پارلمان را با هدف پیگیری روابط آنها با پ.ک.ک لغو کند و بسیار روشن است که منظور از کردهای پارلمان از نظر اردوغان اعضای حزب دموکراتیک خلق است.

آرون اشتاین، تحلیلگر شورای آتلانتیک مرکز رفیق حریری در این باره می‌گوید: این استراتژی حزب دموکراتیک خلق را مجبور می‌کند تا اقدامات پ.ک.ک را محکوم کند.

اردوغان می‌خواهد مردم را علیه حزب دموکراتیک خلق بشوراند، پایگاه خود در میان محافظه‌کاران را قوت بخشد و با وجود از دست دادن اکثریت در پارلمان همچنان با قدرت بر مسیر خود ادامه دهد.

اگر اردوغان بتواند به سرعت به اهداف خود علیه کردها دست یابد، اقدام نظامی علیه پ.ک.ک نیز به سرعت خاتمه می‌یابد.

سینان اولگن، دیپلمات اسبق ترکیه‌ای نیز در این باره می‌گوید: کمپین علیه داعش یک کمپین طولانی‌ مدت و چند ساله است که تا زمان نابودی داعش به فعالیتش ادامه می‌دهد.

اولگن ادامه می‌دهد: تمامی این اقدامات دولت ترکیه سیگنالی است که می‌گوید این نهاد به پ.ک.ک اجازه نمی‌دهد تا از فضای سیاسی ایجاد شده در روند مذاکرات صلح با کردها سوءاستفاده کند.

پیامدهای تصمیمات دولت اردوغان برای آمریکا

هرگونه اقدام طولانی‌مدت دولت ترکیه علیه پ.ک.ک تنها اتحاد موجود در مبارزه با داعش را پیچیده‌تر می‌کند.

علاوه بر بمباران کردها در شمال عراق، واحدهای حفاظت مردمی به عنوان یک گروه شبه‌نظامی کرد در سوری که متحد پ.ک.ک است، آنکارا را به بمباران روستای کردنشین شمال سوریه متهم می‌کند.

با وجود اینکه آنکارا این ادعا را رد می‌کند، تنش‌ها تا زمان تداوم حملات دولت ترکیه علیه کردها و داعش، به سرعت در خارج از مناطق تحت کنترل کردها گسترش می‌یابد و تا زمانی که آمریکا، وحدهای حفاظت مردمی را قدرتمندترین نیروی زمینی علیه داعش می‌داند، هرگونه خشونت دولت ترکیه علیه این واحدها یا کردها می‌تواند تضادها و اختلافاتی را در نیروهای ضدداعش ایجاد کند.

یکی از مقامات آمریکایی پیشتر در گفت‌وگو با مجله تحلیلی فارین پالسی در این باره اظهار کرده بود که با توجه به موفقیت‌های واحدهای حفاظت مردمی در مقابل داعش، آمریکا آنها را شریک مناسب و مهمی در منطقه می‌داند.

وی در این باره ادامه داده است: ما نمی‌خواهیم شاهد هیچ درگیری و پیچیدگی در روابط نیروهای ضدداعش باشیم. ما نمی‌خواهیم از این نیروها دست بکشیم.

اما ترکیه دیدگاه متفاوتی هم نسبت به کردها و هم نسبت به منافعش در منطقه دارد و با توافق آمریکا تنها به دست بازتری در پیگیری اهدافش در منطقه است.

اما به طور قطع تداوم حمایت آمریکا از واحدهای حفاظت مردمی شرایط را عجیب و نامعقول می‌کند.

روز پنجشنبه مارک تونر، معاون سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که هواپیماهای آمریکایی که خارج از پایگاه اینجریک فعالیت می‌کنند به حمایت از واحدهای حفاظت مردمی ادامه می‌دهند. اظهارات تونر تنها یک روز پس از سخنان وزیر خارجه ترکیه مطرح شد.

مولود چاوش اوغلو، وزیر خارجه ترکیه در اظهاراتی تاکید کرد که هیچ عملیات حمیاتی از واحدهای حفاظت مردمی در توافق آمریکا-ترکیه ذکر نشده است.

آمریکا و ترکیه تلاش دارند تا دیدگاه‌های خود در قبال مبارزه با داعش را به یکدیگر نزدیک کنند اما درباره چگونگی آن یا نقش کردها در این میان توافق ندارد.

در حال حاضر آمریکا باید راهی پیدا کند تا هم کردهای سوریه و هم اردوغان سرسخت را راضی کند. در غیر این صورت کمپین ائتلاف و ضدداعش بهای گزافی را تنها برای استفاده آمریکا از یک پایگاه هوایی ترکیه پرداخت خواهد کرد.»

انتهای پیام

کد N909259

وبگردی