• ۲۸بازدید

ناظق نوری :متهم کردن یکدیگر به خطی بودن یا تند و کُند بودن مایه بدبختی است

جماران نوشت:

حجت الاسلام و المسلمین علی اکبر ناطق نوری طی سخنانی در مراسم شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان در حرم امام خمینی به موضوع سرنوشت ملتها از منظر قرآن و امیرالمؤمنین(ع) پرداخت و اظهار داشت: هیچ ملت، امت و انسانی بی جهت عزیز یا ذلیل نمی شود و آنچه از قرآن کریم و گفتار معصومین(ع) مستفاد می شود آن است که عامل اصلی عزت ها و ذلت ها خود انسانها و ملتها هستند و هیچ امتی بدون دلیل بالا نمی رود یا دچار سقوط نمی شود و هیچ شخصی بی جهت عزیز یا ذلیل نمی شود.

وی با اشاره به حقارت شاه در مقابل سفرای آمریکا و انگلیس، افزود: امام آمد و برای خدا قیام کرد و فریادی زد که هنوز طنین آن در گوش من هست؛ وقتی که بعد از آزادی از زندان، در 15 خرداد 1342 در مسجد اعظم قم بر بالای منبر رفت و در حالی که انتظار می رفت از آزادی خود از زندان تشکر کند، گفت مرا آزاد کردید، اشتباه کردید گمان کردید مرا آزاد کنید فریاد نمی زنم؛ من فریاد می زنم؛ برای خدا و اسلام فریاد می زنم.

ناطق نوری یادآور شد: امام با یک عبا، عمامه، قبا و نعلین و دست خالی در مقابل یک حکومت تا دندان مسلح و مورد حمایت خارجی ایستاد و مردان و زنان ایران شیرمردانه و شیرزنانه ید واحد شدند و از او حمایت کردند.

ناطق نوری با ذکر خاطراتی از همبستگی مردم در راهپیمایی های سال 1357، تصریح کرد: وقتی گفته می شود «یدالله مع الجماعه» به معنای لطف، عنایت و کمک خداست. اما اگر ما دائما شعبه شعبه و دسته دسته، این جناح و آن جناح، تند و کُند، شویم، توقع داریم که عزیز بمانیم؟ باید بدانیم که خداوند با هیچ کس فامیلی ندارد

رئیس دفتر بازرسی ویژه مقام معظم رهبری با بیان اینکه مراسم تشییع پیکر شهدای غواص یک مانور بود، تصریح کرد: در این مراسم همه اقشار مردم با چهره های مختلف آمدند و این اتفاق یک پیام داشت و آن اینکه مردم گفتند ما پای انقلاب و نظام ایستاده ایم و قدر این نعمت را دانسته و کفران نعمت نمی کنیم.

وی با تأکید بر اینکه خداوند تعهد نداده است همیشه اینگونه باقی بمانیم، اظهار داشت: آیا گذشتی که 35 سال قبل نسبت به هم داشتیم، اکنون داریم؟ آیا آن صلابت و احترام به ارباب رجوع که آن زمان در ادارات بود، اکنون وجود دارد؟ آیا مردم را مانند آن زمان تحویل می گیریم؟ در حالی که اینها همان مردم هستند.

ناطق نوری ادامه داد: آن زمان کسی جرأت نمی کرد رشوه بگیرد و کارشکنی کند؛ از خدا نمی ترسید؟ امیرالمؤمنین(ع) در مورد بنی اسرائیل فرمودند که آنها وقتی عزت یافتند دوباره دچار غرور شدند؛ در حالی که غرور نعمت را نابود می کند و اگر کسی کفران نعمت کند خدا آن را پس می گیرد.

1717

وبگردی