۰
دهقانی در شورای امنیت سازمان ملل:

صلح در افغانستان با همکاری با گروههای تروریستی حاصل نمی‌شود

  • ۱۷بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه

سفیر و معاون نماینده دائم کشورمان در سازمان ملل گفت: ایران همواره حملات گروه‌های تروریستی و همچنین هرگونه همکاری با این گروه‌ها را محکوم کرده و این نوع تحرکات در تضاد با استقرار صلح در افغانستان است.

به گزارش خبرگزاری مهر،  غلامحسین دهقانی سفیر و معاون نماینده دائم کشورمان نزد سازمان ملل متحد در نیویورک روز گذشته در جلسه شورای امنیت این سازمان در خصوص وضعیت افغانستان سخنرانی کرد.

وی در سخنان خود ضمن ابلاغ تسلیت به ملت و دولت افغانستان به دلیل حملات تروریستی صورت گرفته علیه مردم این کشور از سوی طالبان از جمله حمله اخیر به مجلس افغانستان در کابل، اظهار داشت: جمهوری اسلامی ایران همواره از برقراری صلح، ثبات، امنیت و توسعه اقتصادی و اجتماعی در افغانستان حمایت کرده و امنیت در افغانستان را مساوی با امنیت در مرزهای خود می‌داند.

دهقانی افزود: سیاست جمهوری اسلامی ایران در حمایت از دولت افغانستان تغییر نکرده و نخواهد کرد و ما مطمئن هستیم که دولت وحدت ملی در این کشور آمادگی لازم را برای رویارویی با چالش‌های موجود در راه رسیدن به صلح و توسعه در افغانستان داشته و ایران نیز در این خصوص از ارائه هرگونه کمکی دریغ نخواهد کرد.

دهقانی گفت: گزارش دبیرکل در خصوص افغانستان متاسفانه حاکی از رو به وخامت گذاشتن شرایط امنیتی در آن کشور بوده به طوری که میزان حملات مسلحانه ۶ درصد و اعمال خشونت ۴۵ درصد نسبت به ۲ سال گذشته در افغانستان رشد داشته که این آمار و ارقام باعث نگرانی همه ما در منطقه و ماورای آن است.

معاون نماینده دائم کشورمان نزد سازمان ملل افزود: همانطور که در گزارش دبیرکل هم اشاره شده است، نا‌امنی، بی‌ثباتی و فقر همچنان بستر لازم را برای فعالیت گروه‌های خشن افراطی نظیر طالبان، القاعده و اخیرا ظهور داعش و سایر تروریست‌های خارجی در افغانستان فراهم کرده است.

دهقانی با اشاره به رشد فعالیت‌های تروریستی بر اساس گزارش اخیر دبیرکل سازمان ملل اظهار داشت: از نظر جمهوری اسلامی ایران فعالیت‌های افراطیون خشونت طلب در افغانستان نه تنها تهدیدی علیه ایران بلکه تهدید علیه کل منطقه محسوب می‌شود. ایران همواره حملات گروه‌های تروریستی و همچنین هرگونه همکاری با این گروه‌ها را محکوم کرده زیرا معتقد است این نوع تحرکات در تضاد با استقرار صلح در افغانستان است.

معاون نماینده دائم کشورمان همچنین در بحث همکاری‌های دوجانبه به اولین سفر رسمی رئیس جمهور افغانستان به جمهوری اسلامی ایران و ملاقات وی با مقام معظم رهبری و ریاست جمهوری اشاره کرد و افزود: طی این دیدارها مقامات دو کشور ضمن تبادل نظر در خصوص همکاری‌های گسترده‌تر در زمینه تبادل اطلاعات امنیتی، مبارزه با تولید و قاچاق مواد مخدر، موضوع پناهندگان و تقسیم منابع آب، بر عزم خود برای همکاری و مبارزه به منظور از بین بردن افراطی‌گری و تروریسم تاکید کردند.

دهقانی همچنین اظهار داشت: دولت جمهوری اسلامی ایران تجارت و ترانزیت کالا را دو زمینه اصلی برای افزایش روابط تهران و کابل می‌داند و در این ارتباط دو پروژه خط آهن هرات - خواف و آمادگی ایران برای ارائه خدمات بندری در چابهار به منظور انتقال کالا به افغانستان را دو نمونه مهم در دست پیگیری می‌داند.

وی افزود: لازم است فعالیت‌های مربوط به این دو پروژه در چارچوب توافق سه جانبه بین هندوستان، افغانستان و ایران سرعت بیشتری پیدا کند.

سخنران کشورمان در جلسه شورای امنیت در خصوص تلاش‌های صورت گرفته برای مبارزه با مواد مخدر افزود: جمهوری اسلامی ایران به طور مشخص از گزارش‌های مربوط به افزایش کشت خشخاش در افغانستان طی سال‌های گذشته نگران است که این معضل زنگ خطری برای منطقه ما و ماورای آن و لازم است تا جامعه بین‌المللی به طور جدی با این تهدید به مقابله برخیزد.

وی افزود: ما از هر گونه راهکار پیشنهادی توسط کشورهای منطقه از جمله چین، پاکستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان در مبارزه با تولید و قاچاق مواد مخدر استقبال کرده و بر این باوریم که حمایت و تعهد قوی طرف‌های کمک کننده بین‌المللی، مقامات افغانستان و دفتر سازمان ملل برای مبارزه با کشت و قاچاق مواد مخدر یک ضرورت است.

دهقانی همچنین تولید و قاچاق مواد مخدر را نه تنها چالشی اجتماعی و بهداشتی برشمرد بلکه مهمتر از آن، این پدیده شوم را اصلی‌ترین منبع درآمد گروه‌های تروریست و افراطی خواند و به همین جهت از جامعه بین‌المللی خواست به طور مشخص از تلاش‌های سه کشور افغانستان، ایران و پاکستان در قالب مثلث همکاری برای مبارزه با این پدیده حمایت کامل به عمل آورند.

سفیر کشورمان در پایان سخنرانی خود با اشاره به موضوع میزبانی ایران از مهاجرین افغان طی سال‌های گذشته تا به امروز افزود: بازگشت داوطلبانه پناهندگان افغان نیازمند برآورده شدن نیازهای معقول آنها در فرآیند ملحق شدن دائمی این جمعیت به موطن خود بوده و این امر نیازمند بسیج امکانات و حمایت بین‌المللی برای عملی شدن آن است.

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.