تحلیل گلوبال ریسرچ از نقش آمریکا در شکل گیری داعش با استناد به گزارش پنتاگون

داعش

مرکز تحقیقاتی گلوبال ریسرچ با بررسی گزارش آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا وابسته به پنتاگون ، اعلام کرد:آمریکا و ائتلاف تحت امرش برای منزوی کردن بشار اسد و مقابله با نفوذ ایران ، به ظهور داعش کمک کردند.

به گزارش واحدمرکزی خبر  پایگاه اینترنتی مرکز تحقیقاتی گلوبال ریسرچ در گزارشی نوشت:دولت اسلامی عراق و شام در آمریکا ایجاد شد. وزارت دفاع آمریکا / پنتاگون/ سقوط شهرهای موصل و رمادی را در سال دوهزار و دوازده برنامه ریزی کرده بود.
در این گزارش به قلم استیو شوانیچ آمده است:
ائتلاف تحت امر آمریکا که اکنون تلاش می کند تا این گونه نشان داده شود که آنها درحال نبرد با داعش هستند، عمدا به ظهور داعش کمک کرد چون هدف شان منزوی کردن بشار اسد و مقابله با نفوذ فزاینده ی ایران بود.
دست کم می توان گفت که از اوت دوهزار و دوازده میلادی، همین ائتلاف ضد داعش به طور کامل می دانست که پیش درآمد داعش یعنی ، گروههایی مثل القاعده ی عراق و دولت اسلامی عراق ، به همراه سایر گروههای وابسته به القاعده؛ بر مخالفان سوری سلطه دارند.
آمریکا و همپیمانانش می دانستند که القاعده ی عراق در فاصله ی سالهای دوهزار و نه تا دوهزار و ده افول کرده بود اما به علت شبه نظامی گری در سوریه دوباره احیا شد.
با وجود همه ی این تحولات، آمریکا و همپیمانانش همچنان به کمک مالی، تسلیحاتی و آموزشی خود به همین گروههای تندرو ادامه دادند ، آنها به طور خاص این کار را کردند چون از دیدگاه آنها ظهور این گروهها دارایی مهمی برای رسیدن آمریکا به اهداف ژئوپلتیکی اش محسوب می شد هرچند در همین زمان این گروهها مرتکب جنایات شنیعی می شدند.
ظهور دولت اسلامی نه تنها پیش بینی شده بود بلکه هدف اعلام شده ی قدرت هایی بود که از مخالفان فرقه گرای دولت سوریه، با هدف مخالفت با بشار اسد و مهارکردن ایران ، حمایت می کردند.
با وجود آنکه پیش بینی می شد ظهور دولت اسلامی در عراق پیامدهای وخیمی برای عراق داشته باشد از جمله اینکه ممکن است شهرهای موصل و رمادی سقوط کنند ، اما حمایت آمریکا و همپیمانانش از مخالفان سوری همچنان ادامه یافت.
این امر منجر به این نتیجه گیری می شود که شکل گیری داعش یا هدف اعلام شده ی آنها بود و یا اینکه به عنوان یک نتیجه ی ثانویه ی این سیاست ها ، مورد پذیرش قرار گرفته بود.
گزارش هفت صفحه ای آژانس اطلاعات دفاعی (DIA ) آمریکا که تاریخ آن به اوت دوهزار و دوازده مربوط می شود و اخیرا نیز با توجه به قانون آزادی اطلاعات در آمریکا منتشر شده است، به طور خاص بیان می کند که مخالفان سوری در آن زمان یک مسیر روشن فرقه ای در پیش گرفته بودند و اینکه سلفی ها ، اخوان المسلمین و القاعده ی عراق نیروهای اصلی محرک شورش در سوریه بودند.
این گزارش می افزاید:القاعده ی عراق که پیش درآمدی بر دولت اسلامی بود و از همان آغاز از مخالفان سوری حمایت کرده بود و در طی سالهای دوهزار و نه و دوهزار و ده پسرفت داشت، اما پس از شبه نظامی گری در سوریه ، قدرت های دینی و قبایلی در منطقه ، با خیزش های فرقه ای همراهی کردند.
با وجود این حقایق، این غرب و کشورهای خلیج (فارس) و ترکیه بودند که از مخالفان سوری حمایت کردند درحالیکه کشورهای روسیه ، چین و ایران از رژیم بشار اسد حمایت کردند.
همچنین ، آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا پیش بینی کرد که دولت اسلامی عراق همچنین می تواند یک دولت اسلامی را از طریق اتحاد با دیگر سازمان های تروریستی در عراق و سوریه اعلام کند.
این آژانس همچنین پیش بینی کرده بود که این احتمال وجود دارد که یک حکومت سلفی در شرق سوریه تشکیل شود.
این دقیقا همان چیزی بود که در سالهای بعد از سال دوهزار و دوازده، با اعلام دولت اسلامی ، رخ داد.
در ادامه ی تحلیل گلوبال ریسرچ از گزارش اطلاعاتی پنتاگون آمده است: قدرت های حامی مخالفان سوری دقیقا همین را می خواستند تا رژیم سوریه را منزوی کنند چون از دید آنها رژیم سوریه عمق راهبردی گسترش شیعه بود درحالیکه ایران وعراق نیز بخش لاینفک این گسترش بودند. قدرت های حامی مخالفان سوری شامل غرب، کشورهای خلیج (فارس) و ترکیه می شوند.
در ادامه ی گزارش آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا بیان می شود که فرضیه های آتی مربوط به بحران سوریه این است که رژیم سوریه بقا خواهد داشت و اینکه رویدادهای جاری باعث می شود که این نبرد به یک جنگ نیابتی بین ایران ــ روسیه ــ چین از یک طرف و کشورهای غربی، خلیج (فارس) و ترکیه از سوی دیگر تبدیل شود.
این گزارش به درستی سقوط شهرهای موصل و رمادی را پیش بینی کرده بود از جمله اینکه وخامت اوضاع، پیامدهای وخیمی بر وضع عراق خواهد داشت اما باعث ایجاد فضایی ایده آل برای القاعده ی عراق خواهد شد تا به موصل و رمادی بازگردد و باعث شتاب جدید در حرکت میان آن خواهد شد چون می خواهد جهاد را در میان سنی های عراق و سوریه و بقیه ی سنی های جهان عرب علیه یک دشمن ، یعنی مخالفان ، متحد کند .
این امر می تواند خطر زیادی را برای اتحاد عراق و محافظت از قلمرو این کشور ایجاد کند.
گلوبال ریسرچ می افزاید:این سند در طبقه بندی محرمانه قرار گرفت و در اختیار وزارت امنیت داخلی، وزارت امور خارجه ی آمریکا، آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا، اف بی آی ، آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا، وزیر دفاع، وزیر امور خارجه ، فرماندهی مرکزی آمریکا و دیگر نهادها قرار گرفت.
این یک گزارش اطلاعاتی است و ارزیابی اطلاعاتی نهایی محسوب نمی شود اما با این وجود ،اطلاعات موجود در آن قبل از توزیع ، مورد تائید قرار گرفت.
از این رو می توان گفت ائتلاف تحت امر آمریکا که اکنون با داعش نبرد می کند ، به صورت مداوم اقدام به حمایت از مخالفانی کرد که می دانست تحت سلطه ی تندروهای فرقه گرا هستند.
ائتلاف تحت امر آمریکا دروغ گفت و این تندروها را به عنوان افراد میانه رو توصیف کرد.
ائتلاف تحت امر آمریکا می دانست که این حمایت منجر به ایجاد دولت اسلامی خواهد شد اما با این وجود به حمایت از چنین افرادی ادامه داد تا بشار اسد را تضعیف و با گسترش نفوذ ایران مقابله کند.در ادامه ی تحلیل مرکز تحقیقاتی گلوبال ریسرچ از گزارش آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا وابسته به پنتاگون درباره ی داعش آمده است: بر اساس قانون ، فردی که مرتکب یک اقدام می شود باید اینگونه تلقی کرد که چنین فردی باید درباره ی پیامدهای طبیعی و قابل پیش بینی اقدام خود ، قصد و نیت داشته باشد.
از این روی می توان نتیجه گرفت که :

(1): حتی با در نظر نگرفتن اذعان این مدارک به مشارکت در جرم ، با توجه به اینکه ظهور داعش پیامدی طبیعی و قابل پیش بینی از ادامه ی حمایت آمریکا و همپیمانانش از مخالفان فرقه ای سوریه بود پس باید گفت که چنین اقدامی نتیجه ی مورد نظر این کشورها (آمریکا و حامیان منطقه ای اش ) بود.
همچنین در این سند به طور خاص به عراق به عنوان مرکز ناخواسته برای توسعه طلبی شیعی نام برده می شود در حالی که در همین سند سقوط شهرهای موصل و رمادی و قرار گرفتن آنها در کنترل سنی ها ، پیش بینی شده بود و هدف این بود که جلوی این توسعه طلبی گرفته شود.
همه ی این تلاش ها منجر به این نتیجه گیری می شود که دستاوردهای اخیر داعش در این دو شهر چیزی نبود که آمریکا مخالف آن باشد بلکه برعکس چیزی بود که مطلوب آمریکا هم بود.
با توجه به اینکه سقوط موصل و رمادی جزو پیامدهای طبیعی و قابل پیش بینی بودند، با توجه به مطرح بودن پرسش های بسیار درباره ی سقوط این دو شهر و این واقعیت که این نتایج با توجه به ادامه ی سیاست های آمریکا ، قابل پیش بینی بود ، آمریکا و همپیماناش باید به صورت مستقیم و غیر مستقیم این نتیجه را مد نظر قرار داده باشند.
همانطور که نوام چامسکی توصیف کرده است سقوط موصل در ژوئن دو هزار و چهارده ، بسیار تعجب برانگیز بود.
در واقع تحلیلگران نظامی غرب متعجب شدند. دقیقا به یاد بیاورید که چه اتفاقی رخ داد؟ عراق ارتش دارد و این ارتش می داند که چگونه نبرد کند؟ در جریان جنگ ایران و عراق این ارتش نبرد سخت و بی رحمانه ای داشت و در واقع این ارتش(عراق) بود که با حمایت آمریکا با ایران در جنگ بود.
ارتش عراق (در سقوط موصل) سیصد و پنجاه هزار نفر عضو داشت که تا دندان مسلح بودند و همه نوع سلاح های پیشرفته را در اختیار داشتند. این نیروها به مدت بیش از یک دهه به وسیله ی آمریکا آموزش دیدند.
ارتش عراق با چند هزار جهادی روبرو شد که خیلی هم مسلح نبودند. نخستین اتفاقی که افتاد این بود که همه ی ژنرال ها گریختند.
سپس همه ی نیروهای نظامی فرار کردند و تسلیحات را هم جا گذاشتند. سپس نیروهای جهادی وارد موصل شدند و وارد بخش های زیادی از عراق شدند.
این یک پدیده ی عجیب بود. اگر به این مسئله فکر کنید حرف های زیادی برای شما خواهد داشت.
همچنین باید گفت نیروهای امنیتی عراق از هم پاشیدند و فرار کردند. عامل تار و مار شدن این نیروها ، فرماندهان آنان بودند. این مطلب را یک نظامی عراقی توصیف کرد و گفت در صبح روز دهم ژوئن فرمانده ی وی به نظامیان تحت امرش گفته بود که دیگر تیراندازی نکنند، تفنگ های خود را به شورشیان تحویل دهند، لباس های یونیفورم خود را از تن دربیاورند و از شهر خارج شوند.

(2):
موصل درحالی تحویل هزار و سیصد اسلامگرا شد که این کار را ارتش سیصد و پنجاه هزار نفری و میدان دیده ی عراق انجام داد. ماموران فرماندهی ارتش عراق به نیروهای تحت امرشان دستور دادند تا سلاح های خود را تحویل نیروهای جهادی دهند و فرار کنند.
آیا این سقوط شگفت انگیز مورد نظر ائتلاف آمریکایی بود تا اینکه عمق راهبردی گسترش شیعه در عراق را منزوی کند؟ یا اینکه مشاوران نظامی غربی به فرماندهان ارشد نظامی عراق توصیه کرده بودند که شهر را به تروریست های داعش تحویل دهند؟ آیا این نیروها همکاری کردند؟
زمانی که موصل سقوط کرده بود پروفسور مایکل شوسدوفسکی این پرسش ها را مطرح کرده بود.
سقوط شهر رمادی هم که اخیرا صورت گرفت همانند سقوط موصل مشکوک است. ائتلاف تحت امر آمریکا که وعده داد تا از عراق در برابر دولت اسلامی محافظت کند اساسا اجازه داد تا رمادی سقوط کند چون این ائتلاف در زمان نبرد رمادی فقط هفت حمله انجام داد. این تعداد حمله بسیار اندک است.
بهانه ی ضعیفی که برای این تعداد کم حملات بیان شد این است که طوفان شن مانع از آن شد که حملات انجام شوند. این رویدادهای درحالی است که داعش درحالیکه آسمان کاملا صاف و روشن بود اقدام به رژه ی پیروزی کرد و شبه نظامیان آن در خیابان ها به صف ایستادند.
حملات هوایی
می توانستند کل تندروهایی را از بین ببرند که آمریکا مدعی نبرد با آنها است درحالیکه هیچ یک از این اتفاقات رخ نداد. اما چرا؟ آیا این کار هم مطلوب ائتلاف آمریکایی بود تا اینکه عمق راهبردی گسترش شیعی در عراق منزوی شود؟
این گزارش می افزاید: وحده الجمیلی مشاور رئیس پارلمان عراق در واکنش به سقوط شهر رمادی گفته بود: « این سقوط چه ناشی از خیانت ، غفلت و یا توطئه ی منطقه ای و بین المللی بوده باشد اما ائتلاف بین المللی در آن نقش بدی داشت.
مردم دیدند که ائتلاف بین المللی برای داعش سلاح می ریخت.
آنها تسلیحات سنگین را برای نیروهای تروریسم در رمادی ریختند. این اقدام نیروها ی ائتلاف بین المللی یک خیانت است».
گلوبال ریسرچ می افزاید: این نخستین بار نیست که یک سیاستمدار عراقی ، ائتلاف آمریکایی را به ریختن تسلیحات و کمک به داعش متهم کرده است بلکه این پدیده ای است که مدتی در جریان بوده است. در یک مورد دو هواپیمای انگلیسی به وسیله ی عراقی ها سرنگون شدند. عراقی ها مطرح کرده بودند که این هواپیما مشغول ریختن تسلیحات برای داعش بودند.
عکس هایی به عنوان مدرک از این هواپیماهای ساقط شده گرفته شد. « جمعه دیوان » عضو پارلمان عراق گفت که ائتلاف بین المللی تنها بهانه ای برای محافظت از داعش و کمک به گروه های تروریستی با تجهیزات و تسلیحات است.
ائتلاف تحت امر آمریکا مواضع اصلی داعش را در عراق هدف قرار نداده است.
در هر صورت سقوط موصل و رمادی بر اثر سرایت بحران از سوریه به عراق و در نتیجه ی سیاست های غرب در سوریه، قابل پیش بینی بود.
در برخی موارد چنین به نظر رسید که غرب به سقوط این شهرها کمک کرد و دست کم می توان گفت که این یک پیامد پذیرفته شده در راهبرد مقابله با سوریه و ایران بود و در بد ترین حالت می توان گفت که این ها بخشی از هدف تجزیه ی عراق بود.
با توجه به اینکه ائتلاف آمریکایی به حمایت از مخالفان سوری فرقه گرا ادامه داد و به طور کامل می دانست که این حمایت به تشکیل دولت اسلامی ختم خواهد شد ، با توجه به اینکه سقوط شهرهای موصل و رمادی قابل پیش بینی بود ، با توجه به نحوه ی سقوط این دو شهر ، معقول خواهد بود که شمار زیادی از سیاستمداران عراقی به صورت جدی بپرسند که آیا سقوط این شهرها باور کردنی است؟

4949

 

کد N833015

وبگردی