هفتمین نشست رهبران کشورهای آمریکایی؛ اجلاسی تاریخی یا نمایشی

سیاسی

هفتمین نشست سران کشورهای آمریکایی از امروز در پاناما اغاز می شود و برخی از رسانهه های به دلیل حضور روسای جمهور آمریکا و کوبا در این اجلاس و حواشی مربوط به این دو کشور این نشست را تاریخی نامیده اند.

خبرگزاری مهر - گروه بین الملل: هر چند به دلیل حضور «باراک اوباما» رئیس جمهور آمریکا و «رائول کاسترو» در این نشست و احتمال دیدار آنها با یکدیگر این اجلاس نشستی تاریخی محسوب می شود اما به دلیل وجود مواردی همچون تنش های موجود میان ایالات متحده و ونزوئلا و همچنین دیگر کشورهای آمریکای لاتین این نشست می تواند بیشتر یک اجلاس نمایشی باشد تا یک اجلاس تاریخی. 

دویچه وله در همین رابطه می نویسد: هفتمین نشست سران کشورهای قاره آمریکا تفاوتی تاریخی با نشست‌های پیشین دارد؛ در این اجلاس رئیس‌جمهوری کوبا رائول کاسترو نیز شرکت می‌کند. آمریکا نیز می‌خواهد جای پای خود را در آمریکای لاتین محکم‌تر کند.

کارل میچام از مرکز تحقیقات استراتژیک و بین‌المللی که موسسه‌ای محافظه‌کار است به دویچه‌وله می‌گوید در این دوره زمانه خیلی چیزها تغییر کرده است. کوبا دیگر بازوی "اتحاد جماهیر شوروی" سابق نیست و باراک اوباما می‌داند که این کشور دیگر از مسکو کمک نمی‌گیرد.

به گفته میچام، کوبا اکنون نیازمند صادارت نفتی ونزوئلاست و خود ونزوئلا کشوری است که وضع اقتصادی وخیمی دارد و قیمت پایین نفت آن را ضعیف‌تر هم کرده است.

اما مارک وایسبروت از مرکز تحقیقات اقتصادی و سیاسی که نهادی با تمایلات چپ است می‌گوید که تغییر مناسبات با کوبا تنها بخشی از میراث سیاست خارجی اوباما نیست. این نگاه نیز وجود دارد که با این سیاست سریع‌تر می‌توان از شر حکومت فعلی کوبا راحت شد. این‌که این تحلیل درست باشد یا نه، امر دیگری است.
البته هنوز هیچ قرار ملاقاتی از سوی مقام‌های دو کشور با یکدیگر گذاشته نشده است، اما کاخ سفید می‌گوید که در حاشیه نشست فرصت‌هایی برای این کار دست خواهد داد.

ایالات متحده آمریکا و کوبا در تاریخ ۱۷ دسامبر سال گذشته میلادی تصمیم گرفتند مناسبات خود را از سر گیرند. آمریکا می‌گوید که مذاکرات با کوبا دشوارتر از آنی است که تصور می‌شد. اولین خواست کوبا این است که از فهرست کشورهای حامی تروریسم خارج شود و همراه با آن مفری نیز برای مشکلات اقتصادی کوبا به وجود آید.

سرسختی کوبا بر سر رعایت حقوق بشر

به نظر می‌رسد آمریکا با این خواست کوبا کنار بیاید، اما از این کشور انتظار دارد که به مسائل حقوق بشری پاسخ دهد، چیزی کوبا بر سر آن حاضر نیست کوتاه بیاید.

بسیاری از چهره‌های اپوزیسیون کوبا که آن‌ها نیز به این نشست دعوت شده‌اند، اجازه خروج نگرفته‌اند. در ماه گذشته پلیس کوبا صدها نفر از مخالفان را بازداشت کرده است. این از مواردی است که آمریکا قطعا در این نشست مطرح خواهد کرد.

دولت اوباما به سیاست جدیدی در کوبا امید بسته است و با همین امید هم قصد دارد با دادن کمک‌های میلیاردی دست به همکاری‌های تنگاتنگ در زمینه‌های اقتصادی و انرژی با کشورهای آمریکای مرکزی بزند. پافشاری اوباما در رابطه با حق اقامت برای کارگران غیرقانونی، سیاستی بود که در این کشورها بازتابی مثبت داشت.

تحریم‌ها علیه ونزوئلا

وضع در رابطه با ونزوئلا اما برعکس است. درست یک ماه پیش از شروع هفتمین نشست، آمریکا تحریم‌هایی علیه ونزوئلا وضع کرد. علت این تحریم‌ها نقض شدید حقوق بشر در این کشور اعلام شد. این در حالی است که برخی کشورهای آمریکا لاتین مانند کوبا، اکوادور و بولیوی در کنار ونزوئلا قرار گرفته‌اند و رئیس‌جمهوری این کشور نیز از هیچ فرصتی برای انتقاد از "تهاجم آمریکایی" فروگذار نمی‌کند.
آمریکا در نشست پیش رو، کشورهای آمریکای مرکزی را دقیقا زیر نظر می‌گیرد تا ببیند کدامیک در این مسیر حرکت می‌کنند. کارل میچام از "مرکز تحقیقات استراتژیک و بین‌المللی" از این اقدام اوباما حمایت می‌کند و می‌گوید: «تحریم‌ها هفت تن از مقام‌های بالای ونزوئلا را به دلیل نقض حقوق بشر هدف گرفته‌اند، اموال آن‌ها را بلوکه شده و به آن‌ها ویزای ورود به آمریکا داده نمی‌شود.»

کاهش نفوذ چین

برای ‌آمریکا مهم است که با نفوذ چین در این کشورها مقابله کند و تصور می‌کند حالا فرصت مناسبی برای این کار یافته است. در شرایطی که رشد اقتصاد چین رو به کاهش گذاشته، اقتصاد آمریکا در آغاز یک رشد اقتصادی دوباره است. بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین می‌خواهند از این رشد نفع ببرند، بويژه برزیل که به شدت به آمریکا نزدیک شده است.

اوباما در پایان این اجلاس تلاش خواهد کرد تا برنامه‌های زیادی را مطرح کند، از جمله در رابطه با مبارزه با مواد مخدر، مسئله محیط زیست و انرژی. اما این‌که آیا این تلاش‌‌ها کافی خواهد بود تا روی یک بیانیه مشترک به تفاهم برسند، روشن نیست.

در نشست‌های پیشین در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ مواضع چنان از هم دور و متفاوت بود که به چنین نتیجه‌ای نرسید.