• ۶بازدید

یک فعال دانشجویی: انتقاد باید در راستای بهسازی و از سر دلسوزی باشد

نقد و انتقاد

دبیر کل اتحادیه سوم دانشگاه آزاد اسلامی گفت: انتقاد باید تخصصی و در راستای بهسازی و از سر دلسوزی باشد و هیچگونه غرض‌ورزی و کینه‌توزی در آن نباشد.

کیوان عاصم در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)،اظهار کرد:گفتمان انتقادی امروز یکی از ابزارهای رشد و تقویت دولتها و حکومتهاست و اگر هرگونه نقد همراه با ادله مثبت و منطقی باشد، سازنده است و همگان موظف هستند آن را اجرا کنند اما در عین حال باید شخص یا دستگاهی که مورد نقد قرار می گیرد قدرت پاسخگویی و روشنگری برای مردم را داشته باشد.

وی ادامه داد: به عبارتی روشنتر شخص مورد انتقاد باید بتواند از همان ابزار یا رسانه‌ای که مورد نقد قرار گرفته پاسخ شبهات و پرسشها را بدهد و شخص نقاد در کنار نقد، راهکار مناسب را برای جایگزینی ارائه دهد.انتقاد باید تخصصی و در راستای بهسازی و از سر دلسوزی باشد و هیچگونه غرض‌ورزی و کینه‌توزی در آن نباشد.دین مبین اسلام بر لزوم نقد و انتقاد سازنده تأکید فراوان دارد. به طوری که مسلمانان باید نسبت به مشکلات جامعه حساسیت داشته باشند و در صدد رفع آن مشکلات باشند. روایت معروف «المؤمن مرآه المؤمن»به خوبی گویای این واقعیت است.

این فعال دانشجویی همچنین گفت:شخص نقاد باید در حیطه تخصصی خود با مطالعه کامل و ریشه‌ای به بیان انتقاد خود به دور از هرگونه غرض ورزی و منفعت طلبی صرفا برای کمک به پیشبرد اهداف والای نظام دیدگاه‌های خود را بیان نماید و طبق تاکیدات دین مبین اسلام فرمایشات ولایت مطلقه فقیه را سرلوحه خود قرار دهد زیرا چراغ راه رسیدن به اهداف مقدس نظام، رهبری عزیز می‌باشند.

وی افزود:بزرگترین اصل در انتقاد ترجیح دادن سود و منفعت نظام و مردم به منفعت های شخصی است، سیاسیون باید در هر شرایطی وابسته به هر طیف و جناحی که باشند در انتقاد کردن فارغ از هرگونه تفکر و مصلحت جناحی فقط و فقط در راستای فرمایشات امام راحل و مقام معطم رهبری به پیشرفت نظام جمهوری اسلامی ایران فکر کنند و زبان به انتقاد بگشایند.

عاصم تاکید کرد:اگر نیت شخص انتقاد کننده خدمت به مردم و نظام باشد در هیچ زمان و مکانی به تخریب دامن نمی‌زند زیرا تخریب دیگران که در پست‌های مختلف برای حرکت رو به جلوی نظام تلاش می‌کنند ثمری جز کند کردن سرعت حرکت پیشرفت نخواهد داشت این بدین معنا نیست که نباید در جامعه انتقاد باشد اتفاقا انتقاد حتما باید باشد زیرا کسی که از بیرون یک مجموعه به آن نگاه می‌کند و در کنار تلاش های مسئولین و کارکنان آن نتیجه کار را هم می‌بیند اگر فرد دلسوزی باشد می‌تواند اشکال کار را بهتر بیان کرده و راهکار ارائه دهد.

وی در پایان خاطر نشان کرد: اگر همه ما بتوانیم با دید بازتر، تخصصی‌تر و با در نظر گرفتن همه شرایط و مشکلات موجود مسائل را ببینیم هم می توانیم با انتقاد سازنده موانع را معرفی و هم می توانیم با ارائه راهکارهای منطقی و درست در هموارساز آن‌ها به مسئولین کمک کنیم. یک نقد اصیل سیاسی باید معطوف به بهبود مشکلات، از سر خیرخواهی، توأم با ارائه راه حل و ذکر آثار و جنبه های مفید در کنار جنبه های منفی،همراه با استدلال و سند و مدرک باشد در کنار این موارد منتقد باید خود و نقد خود را نیز نقد و ارزیابی نماید.

انتهای پیام

وبگردی