نحوه شکل‌گیری حزب‌الله لبنان از زبان وزیر دفاع

دولت

بعد از اینکه در لبنان توفیق خدمت پیدا کردم در اولین گام تلاش کردم یک نوع وحدت و یکپارچگی در مجموعه های وابسته یا درارتباط با جمهوری اسلامی ایجاد کنیم تا بتوانیم یک هماهنگی در عمل به وجود بیاوریم و توان موجود در آن جا را در جهت مقابله با اشغال اسرائیل به کار بگیریم. ذهنیت شکل گیری حزب الله و تشکیل حزب الله از همین جا شروع شد.

وزیردفاع و امور پشتیبانی نیروهای مسلح در گفت وگویی به سوال ها در باره تشکیل حزب الله لبنان در زمان حضورش دراین کشور، انتشار خبری مبنی بر محاکمه برخی فرماندهان بعد از جنگ و فتنه 88 پرداخت.

به گزارش ایلنا، «حسین دهقان» در گفت وگو با برنامه شناسنامه گفت: بعد از اینکه در لبنان توفیق خدمت پیدا کردم در اولین گام تلاش کردم یک نوع وحدت و یکپارچگی در مجموعه های وابسته یا درارتباط با جمهوری اسلامی ایجاد کنیم تا بتوانیم یک هماهنگی در عمل به وجود بیاوریم و توان موجود در آن جا را در جهت مقابله با اشغال اسرائیل به کار بگیریم. ذهنیت شکل گیری حزب الله و تشکیل حزب الله از همین جا شروع شد.

وی در بخش دیگری از سخنانش گفت: صحبت در مورد محاکمه فرماندهان بعد از جنگ ناشی از دعواهای سیاسی نا به جایی است که درکشورمی شود. این بیشتر بد اخلاقی است تا این که بخواهد دفاع باشد یا رعایت حقوق باشد. وقتی ما در نظام جمهوری اسلامی در زمان جنگ که اگرکسی بخواهد فرار کند باید اعدامش کنیم، احدی را اعدام نکردیم چطور بعد از جنگ کسی را اعدام کنیم.

مشروح این گفت وگوی به شرح زیر است:

مجری: شما نخستین فرمانده سپاه در سوریه و لبنان بودید در سال61، می شود بگویید چه شد که رفتید آن جا. چطور انتخاب شدید؟ آن جا یک پادگان به نام حضرت ابوالفضل عباس دربقاع تشکیل دادید و آموزش رزمندگان حزب الله را شروع کردید.

دهقان: بعد از عملیات بیت المقدس، اسراییل حمله کرد و لبنان را به اشغال خود در آورد. به دنبال آن این تصمیم را فرماندهان گرفتند که یک تیپ از سپاه و یک تیپ از ارتش راهی لبنان شود. این مساله برای مقابله با این اشغال در آن شرایط و گفتار ماندگار امام خمینی(ره) که راه قدس از کربلا می گذرد، مطرح شد. دشمن اقدامی انجام داده بود که توجه فرماندهان ما را از جبهه ی اصلی که جبهه ی جنگ است برگرداند. برخی دوستان برگشتند ولی تعدادی ازبچه های سپاه آن جا ماندند برای این که کارآموزش و سازماندهی نیروهای انقلابی لبنان را انجام دهند تا آن ها خودشان بتوانند با به عهده گرفتن مسئولیت دفاع از سرزمین های خودشان به آرمان های خودشان عمل کنند.

من اولین فرمانده نبودم. اولین فرمانده آقای شهید متوسلیان بودند. بعد از یک مدتی آقای کوچک محسنی مسئولیت بچه های سپاه را داشت. بعدا آقای کنعانی بودند و بعد از آن من رفتم. آن دوره دوره ی خاصی بود. از یک طرف اسرائیلی ها تا بیروت آمده بودند و نیروهای فرانسوی - آمریکایی تا سور - صیدا آمده بودند. در خود بیروت آمریکایی ها و فرانسوی ها مستقر بودند. یک اشغال تمام عیار از طرف همگان بود. ضمن این که خود آمریکایی ها از دریای مدیترانه بعضا به بیروت حمله می کردند. جنگ داخلی هم بود.

آن موقع هنوز تشکلی به اسم حزب الله شکل نگرفته بود. ما چندین گروه سیاسی داشتیم که فعالیت می کردند و به یک نوعی هم با جمهوری اسلامی ارتباط داشتند ولی انسجام و یکپارچگی نبود که بگوییم این ها به عنوان یک مجموعه در جهت گیری خاصی حرکت می کنند. آن موقع بچه های دعوه بودند، بچه های امل بودند، یک سری از دوستان دیگر تشکل های مختلف بودند. در همان زمان شهید سید عباس موسوی آقای سید حسن نصرالله و تعدادی از دوستانی که از امل جدا شده بودند خودشان تشکلی را داشتند. تشکل امل اسلامی هم بود که آقای ابوهشام در آن بود. این ها گروه مستقلی بودند که بیشترین ارتباط را با ایران داشتند و همکاری می کردند.

سپاه یک مرکز آموزشی راه انداخته بود در خود لبنان که به آنها آموزش داده می شد و در عین حال تسلیح هم می شدند که بتوانند عملیات انجام دهند. بعد که آن جا توفیق خدمت پیدا کردم در اولین گام تلاش کردم یک نوع وحدت و یکپارچگی در مجموعه های وابسته یا در ارتباط با جمهوری اسلامی ایجاد کنیم تا بتوانیم یک آهنگی در عمل را به وجود بیاوریم و توان موجود در آن جا را در جهت مقابله با اشغال اسرائیل به کار بگیریم. ذهنیت شکل گیری حزب الله و تشکیل حزب الله ازهمین جا شروع شد. با تمامی سران و مسئولین سیاسی که در راس این گروه ها بودند، تک تک نشستیم صحبت کردیم و ضرورت این که بایستی ید واحده بود و کسانی که رهبری امام را پذیرفتند خودشان را درادامه انقلاب اسلامی بینند و باید در تشکل واحدی خودشان را منسجم کنند و کار را جلو ببرند گفتیم. زمانی طول کشید. آن موقع آقای شیخ الاسلام در وزارت خارجه در زمانی که آقای ولایتی وزیر خارجه بودند خیلی کمک کرد. در مسائل سیاسی وزارت خارجه را او معاون سیاسی بود و پیگیری می کرد. در لبنان موفق شدیم این وفاق عمومی را ایجاد کنیم. یک شورایی تشکیل شد به نام شورای حزب الله. تقریبا تمامی مسئولین این گروه های مختلف را سعی کردیم در آن شورا جا دهیم که کسی از دایره بیرون نماند. خود این ها را گفتیم که انتخاب کنند.

آقای شیخ صبحی طفیلی شد دبیر کل حزب الله در آن زمان که بعدا جدا شد و شهید سید عباس موسوی آمد و بعد هم که آقای سید حسن نصرالله آمد. این تشکل که شکل گرفت باید اقدامات بعدی را انجام می دادیم. گفتیم شما تشکل هستید پس یک نامی باید داشته باشید که شد حزب الله. بعد گفتیم این تشکل نمی تواند بدون زبان و ارگان باشد. یک نشریه به اسم هفته نامه عهد راه انداختیم. بعدا تغییرات در ان دادند و این هم شد نشریه ای که هفتگی مواضع حزب الله را اعلام می کرد. گفتیم نمی شود سخن گو نداشته باشید یکی باشد که مواضع شما را اعلام کند که هر کس از طرف شما صحبت نکند. یک سخنگو هم انتخاب شد. گفتیم نمی شود باید یک رسانه هم باشد. یک رادیویی هم باید داشته باشیم که رادیو حزب الله را راه انداختیم. این در زمان حضور آقای هاشمی در صدا و سیما بود. بچه های صدا و سیما خیلی کمک کردند. آقای شش حیدران مسئول این کار بودند. کم کم حزب الله شکل گرفت. بعد گفتیم شما نشان و علمی هم می خواهید. پرچم حزب الله را آن موقع یکی از دوستان سپاهی خودمان طراحی کرد و تکثیر کرد و در همه جای لبنان با همان رنگ سبز و کلمه ثوره الاسلامیه فی لبنان که بعدا کردند المقاومه الاسلامیه فی لبنان. در دوران دبیرکلی سید حسن نصرالله برای پوشش عام برای همه ی جریان های مقاومت همگان زیر نویسش عوض شد.

مجری: آن موقع سید حسن نصرالله نسبت به بقیه مشخصه ای داشت؟

دهقان: سه چهار ویژگی همان موقع داشت. یکی جوانی و پر نشاطی و شادابی اش بود یکی ذهن بسیار باز و روشنی که داشت. قدرت تحلیل مسائلی که بود و یکی هم این که در هر حوزه ای که قرار بود کار بکند خیلی راحت کار می کرد. مثلا همان زمان قبل از این که من بروم آن جا مسئولین این قطعات و جاهای مختلف که در بقاع بود بچه ها ایرانی بودند. من رفتم نگاه کردم یک لبنانی بود که آن لبنانی را گذاشتند مسئول و ایرانی را گذاشتند مشاورش. سید حسن نصرالله را گذاشتیم مسئول خود بُقا بعدا به بیروت فرستادیم شد مسئول بیروت. بعد شد معاون اجرایی، بعد شد عضو شورای حزب الله، بعد شد دبیرکل حزب الله.

مجری: برخی ها زیر سوال می برند چنین سیاست گذاری را و می گویند ما چه احتیاجی داریم برای منطقه ای مثل لبنان و فلسطین و بازوی مقاومت کار بکنیم، حمایت بکنیم و آشکارا حمایت بکنیم. اوج این تفکر را در 88 شاهد بودیم. شعاری که می دادند نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران. می خواهم بگویم اگر ما واقعا این کار را نمی کردیم الآن کجای راه بودیم؟ چه ضعف هایی داشتیم؟ این کار هایی که داشتیم چه نفعی برای ما داشته.

دهقان: این برمی گردد به دیدگاه و منظری که افراد به پدیده ی سیاسی یا اجتماعی می کنند. ما که از نگاه امنیت ملی نگاه می کنیم به موضوعات می بینیم که وضع امنیت لبنان یا سوریه یا عراق جزء امنیت ما محسوب می شود. به طور طبیعی ما در جهت تامین امنیت خودمان باید اقدام کنیم. این امر شناخته شده و مورد اذعان همه است نه این که ما در جمهوری اسلامی چنین حرفی می زنیم. من نمی خواهم خودمان را با کشورهایی که تجاوز کارند یا سلطه طلب هستند مقایسه کنیم چنین چیزی در مبانی اعتقادی و باورهای دینی و حکومتی ما نیست اما از آن طرف این بحث وجود دارد اگر قرار باشد ایران اسلامی ما اسلام را به عنوان اصل حاکمیت خودش قرار بدهد پس دفاع از حریم اسلام جز منافع ملی و مسائل امنیتی اش است حالا هر جایی که این بخواهد به یک نوعی مورد خدشه قرار بگیرد ما باید دفاع کنیم چه به لحاظ فرهنگی چه به لحاظ دفاعی باید از این حریم دفاع کنیم حضور ما در لبنان یا عراق یا سوریه حضور مستقیم به یک معنا نبوده و نیست به این معناست که آن ها جریان هایی وجود دارد به صورت رسمی فعالیت هایی را انجام می دهند چه به صورت رسمی از طریق دولت هایشان چه به صورت مستقل کمک هایی را از ما می خواهند ما در بادی امر در وادی معنوی آن ها را حمایت می کنیم تشویق می کنیم تامین می کنیم در جاهای مختلف از آن ها حمایت می کنیم این طبیعی است پس از این وقتی وارد میدان عمل شوند که دیگران معمولا همواره علیه این ها اقدام کردند طبیعی است ما باید کمک کنیم تا از خودشان دفاع کنند.

مجری: در خاطرات یکی از دوستان می خواندم آن زمانی که شما در سوریه و لبنان بودید یک تیمی از سپاه پاسداران می آیند برای آموزش های موشکی در سوریه به سرپرستی حاج حسن مقدم ارتباط شما از آن موقع شروع شد یا از قبل؟

دهقان: نه، با آقای مقدم که در دوران دفاع مقدس بود. خدا رحمت کند شهید شفیع زاده و آقای مقدم در توپ خانه بودند یک زمانی بنا براین شد که وارد فضای موشکی شویم تعدادی از دوستان متولی این امر شدند آن موقع آقای سردار شهید مقدم بود سردار حاجی زاده که الآن فرمانده هوایی سپاه هستند، آقای موسوی که جانشین فرمانده نیروی هوایی سپاه هستند این مجموعه با تعدادی دیگر از دوستان شدند هسته ی اولیه ای که بحث موشکی را راه اندازی کنند. آن موقع موشک نداریم بحثی بود که در آینده بسازیم و این که بخواهیم بخریم. آن موقع سوری ها هم موشک های کوتاه برد هم اسکاد داشتند ما موفق شدیم از لیبیایی ها یک مجموعه موشکی را در اختیاربگیریم این تیم را آمدند برای آموزش در سوریه که آموزش ببینند برای این که به کار گیری کنند این سیستمی که از لیبی برای ما در اختیار گرفته بود آن موقع آموزش می دادند من هم فرمانده بودم در خدمت دوستان بودیم و کمک می کردیم که آموزش ها را خوب ببینند و برگردند بیایند ایران.

مجری: سوری ها نقطه ی آغاز ما همان آموزش سوری ها بود.

دهقان: در زمینه آموزش موشک ها سوری ها انجام دادند.

مجری: می خواندم که رابطه ی خوبی با سید حسن نصرالله دارید الآن هم این رابطه محفوظ است.

دهقان: رابطه ی ما رفاقتی است این توفیق را دارم هر بار ایشان تشریف بیاورند ایران یا من بروم لبنان حتما مفصل معمولا این طور می شود از مغرب می رویم نماز صبح را با هم می خوانیم می آییم ایشان استراحت می کنند.

مجری: خاطره خاصی از ویژگی شان ندارید؟ جایی گفته اید یک ویژگی های شخصیتی شهید سید عباس موسوی داشت یک ویژگی های خاصی هم آسید حسن نصرالله داشت.

دهقان: من این را بگویم وقتی ما رفتیم لبنان و تشکیل حزب الله را می خواستیم راه بیندازیم معمولا احزاب و تشکل ها اساس نامه و راه بردی می نویسند به اضافه ی این که برای خود تشکیلات حزب الله بایستی کاری می کردیم آن موقع کسی هم نبود بخواهد این کار ها را بکند من اسم همه را نمی برم آقای آسید حسن نصرالله یکی از کسانی بود که مسئولیت این کار را خواهش کردم انجام بدهند ایشان با دو تا از بچه های ایرانی و دو تا از بچه های لبنانی یک جایی را گرفته بودیم یک غرفه ای را که من گفتم تا صبح هم که شده بنشینید این ها را تحویل من بدهید ما هم عربی خیلی مسلط نبودیم این ها عربی می نوشتند من باید اصلاح می کردم خودش داستانی بود. بالاخره اساس نامه ی حزب الله را نوشتیم راه برد ها را نوشتیم برای میدان عمل و تشکل حزب الله را هم سازماندهی کردیم که تقریبا همان است به جز اصلاحاتی که در بعضی جاها شده بقیه اش فکر می کنم تغییری نکرده.

مجری: شما از دانشجویان پیرو خط امام تسخیر کننده لانه جاسوسی بودید در سال 58 چطور چنین تصمیمی گرفتید به تبعاتش فکر کرده بودید؟ فکر می کردید امام حمایت بکند؟

دهقان: نه آن موقع من در سپاه بودم در دانشگاه نبودم با دوستانم در ارتباط بودیم روزی که قرار بود لانه را اشغال بکنند جمعه بود نماز جمعه بودیم داشتیم می آمدیم بچه ها گفتند ما می رویم آن جا وارد شویم گفتم می رویم در سپاه هوایتان را داریم من خودم در لانه روز اول برای اشغال نرفتم بعد چون همه ی رفقای دانشجوی دانشگاهی بودند. این که ما برویم بچه ها بروند بمانند و چه اتفاقاتی بعدش بیفتد این نگاه نبود ولی بعد که اتفاق افتاد امام گفتند بزرگ تر از انقلاب اول.

مجری: یعنی شما بعد از تسخیر به دانشجو ها اضافه شدید؟

دهقان: نه من از قبل بودم دوستان خود ما بودند. آن روزی که از دیوار بالا رفتند در را باز کردند من آن روز سپاه بودم از نماز جمعه من به آن سمت رفتند دوستان از آن سمت رفتند دائم بعد سرکشی می کردیم نماینده می بردیم.

مجری: الان بعد از 35 سال که از آن موقع گذشته فکر می کنید اگر انجام نمی شد چه اتفاقی می افتاد؟

دهقان: تاریخ را ورق زدن به عقب به معنای این که اگر نمی شد چه می شد الان شده کاریش نمی شود کرد ولی من فکر می کنم انقلاب اسلامی باید اثبات می کرد که اولا درهیچ شرایطی سر سازش با نظام سلطه در راسش آمریکا را ندارد و دوم جلوگیری کند از ذهنیت های داخلی که تمایل به آن طرف داشتند و سه طمع آن ها را از این ها قطع کند طبیعی است در اعتراض به یک چنین فضایی یک چنین اتفاق این چنینی بیفتد بعد که آن جا اشغال شد یکی از الطاف خفیه الهی نیست این که معلوم شد سفارت خانه نبود جاسوس خانه بود این که آمریکایی هر جا حضور دارند دنبال منافع ملی آن ملت نیستند تحت سلطه کشیدن آن ملت به نفع خودشان هستند و از این بگذریم هیمنه ی آمریکایی ها در ذهن جهانیان شکست چون آمریکایی ها هیچ حیثیتی ندارند جز این که می خواهند هویت هر ملتی را بگیرند و منافع را دریافت بکنند ریاست هم بکنند تا زمانی که آن نظام سیاسی همراهش است.

مجری: چرا بعضی هایی که در آن ماجرای تسخیر بودند به تردید یا پشیمانی افتادند؟

دهقان: فکر می کنم اگر امروز با ایشان صحبت کنید دیگر تردید دارند چون دارند می گویند درست بود. تردید ندارند به این معنا. من نمی دانم با آن ها بحث نکردم. ولی فضایی یک مقطعی از زمان در کشور به وجود آمد که این فضا یک سری عقب گردهایی را در خودش می خواست نشان دهد به دلیل مشکلات مسائلی که در اراده ی کشور در اثر محدودیت هایی که به وجود آمده ولی ما به آمریکایی ها هیچ وقت نمی توانیم با نگاه دوست نگاه کنیم یا یک کشوری که ما می توانیم با او همکاری آن چنانی بکنیم چون ماهیت نظام ما نیست. البته ما هیچ جنگی با آمریکایی ها نداریم آن ها با ما جنگ دارند اگر جنگ کردند پاسخش را دریافت می کنند ولی قاعدتا اگر کسی ماهیت آمریکا را بشناسد گذشته ی تاریخی اش را مطالعه کند در این پنجاه سال اخیر آن چه که به سر این کشور آورده این ها را ببیند قاعدتا نمی تواند از این کار یا اقدام علیه آمریکا اظهار پشیمانی کند.

مجری: سال 61 در اوج بحران منافقین فرمانده سپاه تهران شدید چه کسی به شما پیشنهاد داد و چه جراتی داشتید؟

دهقان: من خودم ورودم را به سپاه یک جور دیگر شروع کردم به عنوان پاسدار عادی وارد سپاه شدم از نگهبانی انتظامات شروع کردیم بعد رفتیم پذیرش بعد شدیم مسئول بعد شدیم فرمانده این طور نبود از گرد راه من را بگذارند آن جا به طور طبیعی این اتفاق افتاد آن موقع مجموعه هایی بودند بررسی می کردند افراد را برای صلاحیت های فرماندهی یا معاونت ها شانس ما خورد بشویم فرمانده این که ما تلاشی بکنیم و اتفاقی بیفتد نه.

مجری: مسوولیت خطیری هم بود.

دهقان: آن موقع ما جوان بودیم ما هر کاری را قبول می کردیم. بحث این بود که هنوز هم من خودم شخصا این گونه ام هر مسئولیتی به من پیشنهاد شود اگر احساس کنم از عهده اش بر می آیم نه نمی گویم چون مهم نیست چه باشد کجا باشد.

مجری: مقطع سختی بود هنوز نیروهای نظامی شکل نگرفته بودند امنیت جا نیفتاده بود.

دهقان: به همین دلیل آن ها این کار را شروع کردند. آن موقع بچه هایی که در بخش اطلاعاتی کار می کردند بچه های پای کار سرزنده وفعالی بودند اطلاعات سپاه اطلاعات قوی بود ابتدا آن ها مخلفی نبودند علنی بودند بعدا وقتی که رفتند در فاز نظامی کارهای مخفی را انجام دادند در آن موقع در تربیت معلم در مفتح آقای ابریشمچی جلسه می گذاشت سخنرانی می کرد بچه های طرفدار منافقین می آمدند یا در دانشگاه شریف آقای رجوی برنامه می گذاشت همه می رفتند سمپاد ها در خیابان ها پیدا بودند مجله مجاهد دست شان بود یا سرتیم هایشان روشن بودند بعد که در فاز مخفی رفتند کار سخت می شد از آن موقعی که وارد فاز مسلحانه شدند مخفی هم شدند آن طرف هم اساسا من فکر می کنم ملت ما باید این را باور کنند چون من خودم با گوشت و پوست این را باور دارم که یک دستی همواره پشت سر این انقلاب بوده و او بوده که حمایت کرده نگهداری و حفظ کرده.

مجری:به عنوان کسی که در عالی ترین مقاطع بعد از انقلاب مسوولیت امنیتی تهران را داشتید فتنه های 78 و 88 از اهمیت وافری برخوردار بودند از لحاظ بعد امنیتی چطور دیدید عملکرد همکاران خود را در جمع کردن خود فتنه؟

دهقان: بحث منافقین را که نباید با این دو ماجرا یکی کرد یا از یک منظر نگاه کرد. آن ها اساسا آمده بودند که براندازی کنند. این ها به یک مسیری کشانده شدند. این دو بحث است. یعنی اگر خاطرتان باشد یا برگردید به تاریخ یک زمانی آقای رجوی گفته بود می خواهیم برویم خدمت امام و امام به ما وقت نمی دهد. امام در سخنرانی علنی شان فرمودند اگر من به اندازه یک ذره سایه ی آفتاب احتمال هدایت به این آقایان داشتم، می رفتم پیش شان. این فاتحه ای بود که برای منافقین خوانده شد. حالا ماهیت آن ها جدا بود، ضد نظام بودند، برانداز بودند، اقدام مسلحانه کرده بودند، بعدا هم معلوم شد و رفتند در دل صدام و آمریکا و الآن هم نوکری شان برای نظام سلطه و غرب برای همه آشکار است. ولی اگر ما یک چیز را بپذیریم که هر نظام سیاسی فارغ از این که نوع آن مکتب حاکم بر آن چه باشد حتما دو وظیفه ی اساسی و بنیادین دارد. اول استقرار نظم در جامعه و بعد استقرار امنیت برای آحاد مردم.

هرکسی درهرمقامی که این نظم را به هم بزند یا امنیت را مخدوش کند این به حکم قانون محکوم است. هر کسی می خواهد باشد اگر قانون محترم شمرده شود و نظم را هم به عنوان یک اصلی که اگر نباشد، زیست جمعی ممکن نیست بپذیریم. من همیشه یک فکری می کنم و می گویم اگر انقلاب اسلامی را امام هیچ کاری نکردند جز این که اصل بحث ولایت فقیه را درنظام سیاسی ما مستقر کردند برای همه چیز کافی است وقتی ما در کشوری هستیم نظامی داریم در راسش یک مجتهدی است که صاحب شرایط کامل است و این مسئول کلیت این نظام است تخطی کردن یاخروج کردن یا نپسندیدن یا هر اسمی که رویش بگذاریم این یک جفا در حق نظام و مردم یا اسلام است هر کسی بخواهد باشد مهم نیست و این ثابت شده درگذشته ی زمان در این سی و چند سال آن عنصری که همواره در گردنه ها وعقبه های جدی انقلاب و خطرات این نظام را عبور داده شخص ولی فقیه بوده و آن تبعیتی که مردم با رهبری داشتند در این دو مقطع هم این اتفاق افتاد یک عده از این مسیر خارج شدند.

مجری: به لحاظ بعد تئوریک قشنگ اشاره کردید ولی به لحاظ امنیتی می گویم بچه های سپاه خوب از پس کاربرآمدنددر این دو مقطع؟

دهقان: ما باید بگوییم مردم خوب ازعهده این کار برآمدند چون اگر حضور مردم نباشد چنین مسایلی قابل جمع و جور کردن نیست در این فضایی که مردم به این کیفیت نسبت به انقلاب حساسیت دارند یقینا هر جریانی که بخواهد مخالف جریان عمومی مردم باشد یا حذف می شود یا نادم می شود یا حصر می شود.

مجری: شما یکی از فرماندهان بودید در هشت سال دفاع مقدس و نقش ویژه ای داشتید چه میزان اختلاف نظر داشتند سیاسیون و فرماندهان جنگ برای پایان جنگ. چرااین اختلاف نظر ایجاد شد آیا وقت هایی که ما قطعنامه را پذیرفتیم از منظر آقای دکتر دهقان بهترین مقطع بود.

دهقان: من فکر می کنیم یکی از اشکالاتی که دارد در جامعه ی ما دامن زده می شود طرح این سوالات است من باورم بر این است هر مقطعی از زمان کسانی که مسئول هستند هر تصمیمی می گیرند تصمیم است که با آن شرایط وفق دارد یک چیزی یادمان باشد هیچ نظامی در هیچ شرایطی پرچم سفید بالا نمی برد دلیلش آمده سربازی کند دلیلش وجودش برای این است که از امنیت مردم دفاع کند و جانش را در این راه بدهد و الا چه دلیلی دارد که یک عمری مردم به او نان و آب بدهند که یک روز می خواهد بجنگد و آن روز هم نجنگد معنی ندارد لذا هیچ نظامی در هیچ شرایط در هر سختی هیچ وقت تن به تسلیم در برابر دشمن نباید بدهد چون شرف سربازی یعنی همین من نظامی هیچ وقت نمی گویم نمی جنگم اما تصمیم در رابطه با جنگ و ادامه ی جنگ تصمیم سیاسی است نظامی نیست یعنی سیاست مداران و مسئولین کشور باید تصمیم بگیرند که ادامه بدهیم یا ندهیم ولی من باید با همان یک فشنگی هم که دارم بجنگم فشنگ نداشتم با قنداق تفنگ نشد با سرنیزه نشد با سنگ من به عنوان یک عنصر نظامی باید بجنگم.

مجری: چون بعضی از سیاسیون می گویند بعد از درخواستی که نوشته شد که مثلا ما این تجهیزات را بخواهیم بعدش می گویند ما ایستاده ایم تا آخرین قطره ی خون این یک تعارف است.

دهقان: نخیراین طور نیست. من می گویم وارد این ها نشویم چون فردی می شود وکل ماجرا را ببینیم بهتر است. واقع مطلب این است که در بودجه کشور محدودیت هایی داشتیم از بین رفتن زیرساخت ها و غیره واقعیت هایی هم است که بود نمی شود گفت نگفت ادامه ی جنگ هم بعد از آن که وقتی که از عملیات بیت المقدس می آییم به این طرف همه ی دنیا با همه ی ظرفیت اش می آید طرف صدام ما با همه ی دنیا داریم می جنگیم فرانسه انگلستان شوروی آن زمان آمریکایی ها اسرائیلی ها همه داشتند با ما می جنگیدند غربی ها و شرقی ها تامین تسلیحات می کردند آمریکا پشتیبانی اطلاعاتی می کرده و جنبه های سیاسی را پوشش می داده ما یک طرف بودیم دو کشور بودند یک مقدار با ما کار می کردند سوریه و لیبی که این ها خودشان هفت شان به هشت شان گرو بود در این فضا ما صدامی را در مقابل خودمان داریم که بیشترین سلاح را دارد پنجاه لشکر مسلح هلیکوپتر هواپیما توپ همه ی مرزهای حقوقی را زیر پا می گذارد شیمیایی گاز اعصاب و ساردین را به کار می گیرد ما هم این طرف داریم می جنگیم با آن چه در اختیار خودمان است وقتی جنگ کلاسیک می کنید موازنه ی قوا مطرح است تو چه داری من چه دارم وقتی ما می خواهیم با آن نظام و لشکر آن چنانی بجنگیم حالا می خواهیم اراده ی خودمان را غالب کنیم و می خواهیم تا مرز نبود صدام یا رژیم صدام هم جلو برویم این پشتوانه ی تسلیحاتی می خواهد ملت آمدند در صحنه سازماندهی می شوند اما باید مسلح شوند باید این کار را بکنیم من نظامی می گویم این امکانات را می خواهم برای این که با آن نظام مقابل بجنگم اگر من کاستی داشته باشم یا نداشته باشم می روم دیوار گوشتی در مقابل گلوله و توپ چه چیزی دست من می آید؟ این جا باید تصمیم گرفته شود که آیا امکان پشتیبانی برای چنین اقدامات و عملیاتی وجود دارد یا نه. من می گویم من با هرآن چه که دارم می جنگم اگر می خواهم کاملا بجنگم این امکانات را می خواهم حالا آن طرف باید تصمیم بگیرد که قادر است این امکانات را بدهد یا نه. این که بگوییم فرماندهان نامه نوشتند گفتند این چیزها را بخواهیم که در اصل تقصیر را گردن سیاسیون بیندازند تا سیاسیون بگویند نمی شود این حرف غلطی است چون این تصمیم بود که ما اگر بخواهیم جنگ را برای بازه ی زمانی ادامه بدهیم که فلان هدف را بگیریم فلان جا را تحت کنترل بگیریم اهداف عملیات روشن بود این کار را بکنیم که گامی برداریم در جهت سقوط صدام یک چنین امکاناتی را می خواهیم در عین حال جنگ که یک مقطع نداشته یک مرحله این بود ما متجاوز را از کشورمان بیرون کنیم که تا عملیات بیت المقدس ادامه پیدا می کند بعد بحث این بود که ما بازدارندگی ایجاد کنیم کاری کنیم که دشمن نخواهد تجاوز مجددی را بکند یا چون نظام سیاسی دنیا کل مجامع حقوقی حاضر به این نبودند که صدام را تنبیه یا محکوم کنند ما متجاوز را خودمان تنبیه کنیم و بعد این بود که اهداف عالی جنگی را ادامه دهیم در هر مقطعی شرایط و راهبرد و طراحی خاص خودش را داشته و مسئولین همه بودند این طور نبوده که بودند ولی دست آخر این که آیا می شود این امکانات را تهیه کرد یا نه بحثی است دیگر نه می شود گفت تامین نکردند که آن اتفاق بیفتد نه می شود گفت که نامه نوشتند تا آن اتفاق بیفتد.

مجری:شما بعضی مواقع می گویید هر چیزی در مقطع اش اتفاق افتاده اما نسل جوان باید بدانند. هم زمان با هفته ی دفاع مقدس یک موجی اتفاق افتاد تلخ هم بود یک سری ها اظهارنظر کردند که بعضی از فرماندهان جنگ قرار بود بعد از پایان جنگ محاکمه شوند و بعضی ها آمدند جلوی محاکمه را گرفتند خیلی خبر رسانی کردند رسانه های معاند که چند تا از آقایان که در عرصه های سیاسی بودند جلوی محاکمه و اعدام برخی از فرماندهان جنگ را گرفتند واقعا این طور بوده؟

دهقان: من از شما می شنوم.

مجری: به صراحت هم گفته شد اسم نمی برم کدام شخصیت که فلانی گفته بود اگر من وساطت نمی کردم طرف محاکمه شده بود بعد از جنگ.

دهقان: این ها دعواهای سیاسی نا به جایی است که درکشور می شود این بیشتر بد اخلاقی است تا این که بخواهد دفاع باشد یا رعایت حقوق باشد. وقتی ما درنظام جمهوری اسلامی در زمان جنگ که اگرکسی بخواهد فرار کند باید اعدامش کنیم، احدی را اعدام نکردیم چطوری بعد جنگ کسی را اعدام کنیم. که چی؟

مجری: مثلا گفتند یک سری از فرماندهان وظیفه ای را انجام نداند و تصمیم گیری اشتباه داشتند.

دهقان: نه من قبول ندارم من که امروز در وزارت دفاع نشستم هیچ وقت نمی خواهم خیانت کنم یا تصمیم غلطی بگیرم ولی عقل و درک و فهم من با امکاناتی که در اختیار دارم یک اقتضائاتی دارد من یک تصمیمی می گیرم شما از بیرون که نگاه می کنی بگویی این تصمیم غلط است اشکال ندارد معلوم نیست شما اگر این جا می نشستی این تصمیم را نگیری ولی بیرون نشستی موقعیت من را شرایط من را درک نمی کنی. می گویی فلانی معلوم نیست به نا کجا آباد می رود ولی من فکر می کنم به یک آبادی می روم تصمیم من از منظر من درست است از منظر شما قابل تحلیل است حالا این که ما بگوییم یک کسی در عملیات فلان طراحی فلان کرده عقلش را مجموعه علم و دانشش این بوده.

مجری: بعضی از خانواده ها به ما مراجعه می کنند اکثر خانواده ها شهید دادند. بعضا ممکن است یک آقایی در ارگان نظامی هم باشد با یک بنده خدا مشکل فکری داشته باشد طرح چنین مسائلی روحیه ی مردم را تحت تاثیر قرار می دهد.

دهقان: من فکر می کنم یکی از برگ های زرین تاریخ حیات سیاسی ملت ما دفاع هشت ساله است برای اولین بار در طول تاریخ این ملت جنگی واقع شده هشت سال طول کشیده یک وجب از خاک این ملت جدا نشده به استقلال این کشور آسیب نرسیده نظام توانسته خودش را پایدار نگه دارد ومردم هم هیچ نقطه انفکاکی و یا فاصله ای با نظام سیاسی شان پیدا نکنند این خیلی برکت است خیلی افتخار است ما نباید اجازه بدهیم این افتخار و نقطه ی اوج تبدیل به یک مناقشه ی سیاسی شود کسانی که این جفا را در حق این ملت و شهدا و جانبازان می کنند به اعتقاد من کارشان با کرام الکاتبین باید باشد.

مجری: می گویند سپاه از دهه 70 رفت سمت کارهای اقتصادی. خیلی انتقاد در مورد این کارهای اقتصادی سپاه است. از کجا شروع شد چقدر این انتقاد ها را وارد می دانید.

دهقان: بنیاد تعاون در زمان جنگ تشکیل شد برای این که به پرسنل سپاه خدمات مسکن و رفاهیات بدهد بر همین مبنا هم شکل گرفت به طور طبیعی آن جا وارد یک حوزه های فعالیت اقتصادی شد که در آمد هایی را کسب کند که پشتیبانی مسکن کند وام بدهد این تا آخرجنگ هم بود هنوز هم هست تغییری نکرده بعد از این که جنگ تمام شد شما این را به یاد داشته باشید تقریبا تمامی ظرفیت نخبگی انقلابی کشور در سپاه جمع شده بود چون اگر ما این را می پذیرفتیم که مسئله ی اول کشور مسئله ی جنگ است هر کسی که با این زاویه نگاه به انقلاب و نظام می کرد وسط جنگ بود بسیاری از بچه های شهید دانشجو بودند فلان بودند مسئولین عموما این خصلت را داشتند یا بعدا در سطوح مختلف مدیریت کشور نگاه کنید در همین حالا اگر بخواهند آدم جمع کنند برای وزیر و معاون وزیروفلان پر است. این استعداد انسانی آمده بود ظرفیت های سازمانی خوبی ایجاد شده بود این که نمی توانست معطل باشد این باید در خدمت سازندگی کشور قرار می گرفت از همین منظر مجموعه های مهندسی سپاه آمدند وارد برنامه های سازندگی شدند دردولت آقای هاشمی همان اوایل دولت آقای هاشمی در این ورود در طول زمان توسعه ی سازمان دادند ابزارو تجهیزات و مدیریت و تخصص کسب کردند و به عنوان قوی ترین بخش الآن در خدمت سازندگی کشورهستند هیچ اشکالی ندارد بعضی ها می گویند این ها آمدند رانت گرفتند از رانت استفاده کردند محیط کسب و کار را محدود کردند برای بخش خصوصی نه این طور نیست الان فرض کنید اعلام شد که چهار هزار شرکت بخش خصوصی دارد با سپاه همکاری می کند پس بخش خصوصی هم است البته اگر بخش خصوصی ما توان پیدا کند کار می کند اولویت با این است که بخش خصوصی کار کند، نیروهای مسلح بخش فعالیت های اقتصادی شان با دو منظور انجام می شود یکی این که دولت اعلام نیازمی کند و می خواهد که این ها وارد شوند و دوم منطق محرومی که آنجا ظرفیت های انسانی یا زیرساخت های لازم وجود ندارد که بخواهند برای مردم کاری بکنند با این دو شاخص نیروهای مسلح فعالیت های سازندگی و عمران را انجام می شوند.

مجری: آن موقع هم دنبال حواشی هستند پارسال یادم است آقای روحانی در جمع فرماندهان صحبت کردند دعوت کردند سپاه بیاید در طرح های بزرگ کمک بکند امسال از یک صحبت ایشان در همین همایش آمدند یک چیزی برداشتند.

دهقان: ما دوباره برمی گردیم به همان که چرا ما مسائل را می آییم موضوع دعوای سیاسی می کنیم می شود این طور هم نگاه نکرد ولی وقتی نگاه می کنیم می گوییم دعوا هیچ بهانه ای نمی خواهد شما در خیابان یک تنه بزن برمی گردد دعوا می کند این که هزینه ای نداشت ما در فضای سیاسی کشور دنبال بهانه می گردیم که دعوا کنیم.

مجری: به عنوان آدمی که سالیان سال در سپاه بودید رابطه ی سپاه و دولت رابطه ی خوبی است؟

دهقان: چرا بد باشد؟.

مجری: با دولت های قبلی هم مطلوب دیدید؟

دهقان: سپاه همیشه خواسته خودش را در خدمت نظام قرار بدهد به میزانی که دولت ها این ظرفیت را به کار گرفتند.

مجری: بعضی ها می گویند سپاه کار سیاسی می کند از آقای رحیم صفوی از آقای جعفری پرسیدم همه جواب های یکسان پرسیدند که در مقاطع انتخاباتی خیلی حاشیه درست می شود که نظر سپاه فلان است.

دهقان: سپاه یک برداشتی از قانون تاسیس خودش دارد که خودش را حافظ انقلاب می داند و دستاورد هایش از این منظر. سپاه را یک واحد نظامی کسی تلقی نمی کند سپاه خودش یک واحد سیاسی نظامی فرهنگی را نوشته اند از این منظر آن جایی که کلیت نظام مطرح باشد به طور طبیعی حضور پیدا می کند من سپاهی با شمای سپاهی نه یک مشرب سیاسی واحد داریم نه یک موضع واحدی نسبت به مسائل داریم ممکن است از بیرون از سازمان که برویم من بروم فلان جا تبلیغ شما را بکنیم ایشان تبلیغ فلان کس را این اتفاقات می افتد ما نباید از یک نهاد انقلابی انتظاری داشته باشیم که صفر و صدش در یک خط یک کاری بکند نه افراد آزاد هستند می روند در مسجد محله فلان صحبت می کنند این سپاهی است به عنوان سپاه تلقی می شود.

مجری:سال 76 تا 82 شدید قائم مقام آقای شمخانی در وزارت سپاه چطور به شما پیشنهاد شد اصلا آن جا فعال بودید؟

دهقان: نه ما که یک تیپ بچه های اولیه ی سپاه که رفاقت هایی از آغاز تاسیس سپاه داریم آقای شمخانی تشریف بردند نیروی دریایی پیشنهاد داشتند من آن جا جانشین شان شوم آمدند این جا گفت چون می شناسیم رفیق بودیم دیدگاه هایمان به هم خیلی نزدیک است و به طور طبیعی همکار هستیم من، آقای رضایی، آقای شمخانی رفیق هستیم.

مجری:سال 78 سر قضیه ی 18 تیر یک سری از سرداران سپاه نامه ای امضا کردند برای آقای خاتمی شما جز امضاکننده ها نبودید؟

دهقان: نه.

مجری: سال 84 شما در ستاد کسی نبودید؟ آقای احمدی نژاد؟ آقای لاریجانی؟

دهقان: نه من هیچ وقت جز هیچ گروه سیاسی نبودم.

مجری: در آن انتخابات از منظر شما چه شد که آقای احمدی نژاد رای آورد.

دهقان: جامعه ی ما یک جامعه ی زنده است این که بگوییم کسی آمد آقای احمدی نژاد را رئیس جمهور کرد چیز غلطی است این جامعه ی زنده همواره متناسب با نیاز خودش در هر مقطعی به کسی گرایش پیدا می کند فرض کنید در همان 76 انتخاب آقای خاتمی پاسخی بود به آن چه که در دوران آقای هاشمی اتفاق افتاده بود ملت این فضا را می خواست عوض کند به آقای خاتمی رای داد چون آقای ناطق را در ادامه ی آقای هاشمی می دید در دوران اصلاحات ملت حس کرد که یک سری از جنبه های مورد توجه اش مغفول واقع شده به آقای احمدی نژاد رای داد بعد از آقای احمدی نژاد یک سری از جنبه ها را در آقای روحانی دید به او رای داد یعنی این پویا و زنده بودن جامعه است حالا بعضا می خواهند اغراق کنند که نظام تصمیم گرفت آقای رنجبران شود رئیس جمهور بعد آقای رنجبران نمی شود چون ملت تعیین می کند این ملت هم به دلیل همین پویایی و زنده بودن خودش همواره نیاز خودش را در یک کسی متجلی می بیند به او اقبال می کند.

مجری: چطور شدید معاون آقای احمدی نژاد رفاقتی داشتید؟

دهقان: در زمانی که من بنیاد بودم با شهرداری که ایشان بود خیلی مراوده داشتیم برای بحث ایثار گران و ساماندهی بهشت زهرا و گلزارهای شهدای تهران رفت و آمد داشتیم نیمچه رفاقتی هم با هم داشتیم چون مسئول بنیاد را با نظر موافق رهبری بایستی جا به جا کنند به طور طبیعی یکی از جنبه هایش این بود که هم با ایشان رفاقت داشتیم هم نظر آقا ادامه ی کار من بود ما هم ادامه دادیم.

مجری: تفاوت دولت های نهم و دهم را چه می گویید دولت اول و دولت دوم؟

دهقان: احمدی نژاد دولت نهم یک شخصیت داشت در دهم یک شخصیت داشت.

مجری: سال 88 فردی مثل آقای دکتر دهقان که خیلی از شرایط مختلف و بحرانی را از اول انقلاب طی کرده آیا حس می کرد قرار است یک فتنه ای به این سطح و بزرگی اتفاق بیفتد؟

دهقان: این را باید گفت؟

مجری: بله به عنوان یک تحلیل گر؟

دهقان: فضا به گونه ای شکل گرفت که چنین اتفاقی طبیعی بود.

مجری: منتظرش بودید.

دهقان: بله طبیعی بود. ظرف چهار پنج سال تمام رسانه های بیگانه آمده اند بحث مهندسی انتخابات را مطرح کردند بحث کاندیدای نظام را مطرح کردند بحث احتمال دست بردن به صندوق ها را مطرح کردند این را تبدیل کردند به یک واقعیت ذهنی.

مجری: یک سال دو سال بود.

دهقان: نخیر چهار پنج سال بود این را شما شیب بدهید. این فضا به وجود آمده یک سوال مطرح می شود که حالا کسی که از صندوق می آید بیرون همان کسی است که به او رای داده اند اگر آن ذهنیت را ما بپذیریم که درست کردند ابهام ایجاد شده بود شما در زمان انتخابات آقای خاتمی 76.

مجری: گل آقا نوشته بود بنویسید فلان بخوانید فلان.

دهقان: بله در جامعه بی اعتمادی نسبت به نظامات مستقری که مسئولند القا شده بود مهم نیست القا را چه کسی کرده این ذهنیت بالاخره شکل می گیرد حالا می شود این شایعه را سوار این ذهنیت کرد بعد می تواند تبدیل به یک واقعیت مجازی کرد بعد تبدیل به یک پدیده ی اجتماعی وبعد سیاسی. بحث 88 را باید دو مقطع بکنید یکی تا انتخابات و اعلام مواضع حضرت آقا و نماز جمعه یکی بعد از آن.تاآن جا ملت همان طوری که حضرت آقا گفتند تکلیف شان را انجام دادند هر کس هر کس را انتخاب کرده درست انتخاب کرده همین که حجت عقلی داشته ماجور است پس تا این جا انتخابات با شکوه انجام شده 85 درصد مردم آمدند رای دادند این که عزت و قدرت نظام است ولی این که اختلافی می شود خود آقا می آیند با روسای ستاد انتخاباتی آقایان جلسه بگذارند یک مهلت بدهند در شورای نگهبان برای اولین بار از یک حکم ولایی استفاده کنند بیایند مجددا بازنگری باز شماری کنند بعد باز هم این فضا دامن زده شود این همان چیزی است که جفا به نظام است ظلم به نظام است بالاخره همه ی مسیر ها بازبوده برای این که افراد اگر شکایتی داشتند اعتراض داشتند بروند مطرح کنند بعد از آن هم که تمام شد شورای نگهبان اتمام حجت کرد ولو با فرض محال من دو رای بیشتر از شما آوردم ولی گفتند کمتر شده این فرض محال است آقا گفتند شورای نگهبان مسئول تایید صحت انتخابات است تایید شد تمام شد رفت باید رفت در فاز بعدی موارد انتخاباتی را باید شروع کرد و رفت در فضایی که برای دور بعدی آماده شد کجای دنیا این طور است که اگر حضرت آقا می فرماید کف خیابان که تعیین نمی کند صندوق تعیین می کند گردن می گذاشتیم به خصوص بعد از این که فصل الخطاب مسائل رهبری هستند هر چه ایشان گفتند تمام.

مجری: سال 91نامه ای را امضا کردید به رهبری در خصوص وضع موجود به همراه یک سری از وزرا که سمتی نداشتند این نامه نگاری برای چه اتفاق افتاد؟.

دهقان: نه تقریبا تمام بچه هایی که در دولت نهم بودیم در این جمع بودیم در دهم تقریبا کسی به جمع ما بعدا که آزاد شدند پیوستند آن جا هم ضابطه ای که جمع شدیم این بود که کسانی بیایند که اساسا نگرش منفی یا واگرایی با دولت ندارند یعنی اصل نظام برای ما موضوعیت دارد دوم این که مسائل را می توانند تجزیه تحلیل درست بکنند و این اعتبار را هم برای خودشان قائل اند نه اعتبار من شخصی یعنی اعتمادی که نظام می تواند به آن ها بکند که اگر حرفی را بزنند می تواند مورد نگاه کردن قرار بگیرد آن موقع ما همه ی اتفاقاتی که افتاد نامه نوشتیم پیش بینی کردیم که این اتفاقات می افتد همه بعدی بود قرار نبود این نامه منتشر شود نه اعلام شود نه کسی بگوید نه مصاحبه شود معلوم نشد چطور شد.

مجری: آقا جوابی دادند؟

دهقان: نیازی نبود ما جوابی بگیریم دنبال جواب نبودیم دنبال این بودیم که ما مسائل را این گونه می بینیم والسلام.

مجری: چطور وزارت دفاع به شما پیشنهاد شد؟

دهقان: وقتی نتیجه ی انتخابات معلوم شد همان روز یا فردایش رفتم تبریک گفتم و خداحافظ شما دیگر سمت و سوی ستاد هم به آن معنا نبودم دوستان آن جا بودند مباحثی مطرح می شد یک روز ایشان صدا کردند که هم را ببینیم خدمت شان رسیدیم تحلیل اوضاع شد نتایج انتخابات شد چه اتفاقاتی می افتد همان بحث هایی که همیشه داشتیم انجام شد و بعد بحث بنیاد شهید مطرح شد که گفتم شما اگر پیشنهادی دارید بروید و افرادی هم مطرح شدند گذشت مجددا به من گفتند شما خودت بیا و برنامه بده تا این که اتفاق بیفتد یک مقدار طول کشید و برنامه دادیم.

مجری: چند جا گفتید که توان موشکی ما با هیچ کس قابل مذاکره نیست و اطلاعات دانشمندان موشکی را هم به هیچ احدی نمی دهیم آیا این حرف همیشگی است یا ممکن است بر طبق سیاست ها تغییر بکند.

دهقان: اطلاعات موشکی مان را به هیچ کس نمی دهیم.

مجری: اطلاعات دانشمندان؟

دهقان: بحث دفاع مختص هر کشور و نظام سیاسی است که با توجه با تهدیداتی که تصور می کند ممکن است برایش اتفاق بیفتد خودش را تجهیز می کند آن چه که امروز ما در اختیار داریم در اصل توان و قابلیت بازدارندگی است که در کشور ایجاد شده برای پیشگیری از وقوع جنگ ما دنبال تهاجم وتجاوزبه هیچ کشوری نیستیم اما این آمادگی و قابلیت را داریم که با هر متجاوزی برخورد قاطع تعیین کننده و پشیمان کننده بکنیم این بحثی است که ما در مورد توان دفاعی مان داریم از جمله موشکی این که می گوییم قابل مذاکره نیست چون در بحث هسته ای بعضی از کشورها علاقه مند هستند که موضوع موشکی را هم در این وادی وارد کنند آن ها از این منظر مطرح کنند که ممکن است ما موشک هایی داشته باشیم که قابل حمل کلاهک هسته ای باشد با همان اتهام هسته ای بودن ما که بحث کنند اساسا ما در فاز نظامی نبودیم نیستیم و به طور طبیعی موشک های ما هیچ کدام در این زمینه نه طراحی شدند نه قرار است کاری بکنیم لذا ورود به این بحث را به هیچ کس اجازه نمی دهیم دلیلش بحث دفاع ما است و تامین امنیت خود ما است لذا این بحث در آن رابطه مطرح شده بحث اطلاعات در رابطه با افرادی که آن ها می گویند فرض کنید جناب عالی در بخش هسته ای کار کردید و من در بخش طراحی فلان کار کردم به آن ها چه ربطی دارد؟ این که ما اطلاعات افراد را به کسی و به دشمن ما بدهیم معنی ندارد هیچ کشوری این کار را نمی کند این با اصل استقلال و حاکمیت ملی در تعارض است ما بیاییم بگوییم یکی بگوید آقای رنجبران را تحویل ما بدهید چون در مصاحبه ی فلان فلان کار را کرده.

مجری: این اس 300 روس ها بالاخره می دهند یا نه؟

دهقان: ما یک قراردادی با روس ها داشتیم که اس 300 را از ایشان خریداری کردیم قرارداد قرار بود اجرا شود یک زمانی رئیس جمهور روسیه آمده این قرار داد را لغو کرده است.

مجری: به بهانه ی تحریم؟

دهقان: به هر دلیلی هیچ ربطی به تحریم وجود نداشته تحریم ها به ما سبق نبوده یعنی قراردادی اگر با کشوری داشتید تا پایان آن قرار داد را باید کشور طرف متعهد دنبال می کرد و هر جا ما داشتیم تقریبا این اتفاق آمده این ها با فشار اسرائیل و آمریکایی قرارداد را لغو کردند این حق ملت ما است حقوق ما است قراردادی داشتیم تعهد متقابلی بوده ما به تعهد مان عمل کردیم ما آموزش دادیم نیروهایمان را سیستم ایجاد کردیم سازمان برای به کار گیری این سیستم سلاح ایجاد کردیم این را ما شایسته نمی دانیم یک دولت مقتدری که یک روزی ابر قدرت بوده بیاید برای امتیاز گرفتن یا امتیاز دادن به یک کشور دیگری بیاید قراردادش را نسبت به ما نادیده بگیرد یا لغو کند ما کماکان مدعی این قرار داد هستیم با روس ها هم بحث کردیم پیشنهاداتی هم متقابلا آن ها داده اند ولی کماکان ما بر همان موضع قبلی مان هستیم.

مجری: آقا فرمودند که سیاسیون را ببرید دستاوردهای نظامی را از نزدیک ببینند آقای دکتر ظریف هم رفتند دیدند.

دهقان: بله همه ی سفرا را بردیم.

مجری: بقیه ی سیاسیون را بردید در این مدت؟

دهقان: کسانی که مرتبط اند یعنی لازم است اطلاعات داشته باشند را بله ولی این که ما هر سیاسی را ببریم که موضوعیت ندارد.

مجری: اثر خاصی هم داشته دیدهایشان متفاوت تر شده.

دهقان: یکی از مشکلات ما این است که از بس مسئولین گرفتار مسائل می شوند یک مقدار کمتر به این مسائل این چنینی برسند ما وظیفه داریم این فضا را فراهم کنیم حداقلش این است وقتی نمایندگان سیاسی جمهوری اسلامی ایران آوردند آن دستاورد ها را دیدند تصور نمی کردند ما در این سطح از رشد تکنولوژیک باشیم یا این ابزارهای نظامی را توانسته باشیم بسازیم همین رهبران سیاسی یا وزرای دفاع می آیند نمایشگاه را می بینند واقعا تعجب می کنند که این ظرفیت و توان وجود دارد پس اثرات خودش را هم می گذارد به طور طبیعی.

مجری: موضوعی که حضرت آقا برای تسلیح کرانه ی باختری تاکید کردند آیا بچه های سپاه و وزارت دفاع برنامه ریزی کردند؟

دهقان: این که حضرت آقا فرمودند کرانه ی باختری مسلح شود مثل غزه این یک اصل است این که همگان کمک بکنند به این موضوع این هم یک موضوع است این که سابقه ی گذشته ی ما در ارتباط با این کمک می کند که ما بیشترین کمک را بکنیم این هم یک اصل است.

مجری: قبول دارید دولت یازدهم سن اش بالاست؟

دهقان: تجربه اش بالاست.

مجری: می شود جوان تر هم بشود.

دهقان:کمتر همکاری را می دانم از خود آقای روحانی تا بقیه که در شبانه روز کمتر از چهارده ساعت کار بکنند من خودم معمولا پنج می آیم هشت نه شب و ده شب می روم بیشتر از هفده هجده ساعت نمی شود کار کرد بقیه هم همین طور هستند مهم این است که ما امروز قادر باشیم در شرایط پیچیده ای که داریم انسان های مجربی که در شرایط بحران در گذشته ی زمان کار کردند و می توانند این مسایل بغرنج را خوب تجزیه تحلیل بکنند در موضع تصمیم گیری بالا قرار بدهیم ولی به معنی این نیست که در رده های پایین هم همین نگاه را داشته باشیم مهم این است که آدم هایی که صاحب تجربه هستند صاحب دانش هستند از عهده ی تجزیه تحلیل مسایل برمی آیند بتوانند در راس قرار بگیرند اما آن هایی که می خواهند عمل بکنند جوان باشند.

کد N635645